کشف سرزمین ستارگان عظیم در حاشیه راه شیری


کشف سرزمین ستارگان عظیم در حاشیه راه شیری

نوشتهاز سوی DARKENERGY در سه شنبه 3 فروردين 1395 - 17:04

_tarantula_nebula_of_the_lmc-nasaesap.crowtheruniversityofsheffield_nocredit.jpg
_tarantula_nebula_of_the_lmc-nasaesap.crowtheruniversityofsheffield_nocredit.jpg (52 KIB) بازدید 628 بار
این ستارگان در قلب سحابی رتیل در ابر ماژلانی بزرگ رصد شدند

----------------
تلسکوپ هابل خوشه ای از ستارگان عظیم را در فاصله ۱۷۰ هزار سال نوری در لبه کهکشان ما، راه شیری، رصد و تحلیل کرده است.
تاکنون حدود ۲۴ستاره عظیم الجثه که جرم آنها صد برابر خورشید یا بیشتر است شناسایی شده اند.
۴ تای آنها قبلا شناخته شده بودند از جمله ستاره R136a1 که ۲۵۰ برابر خورشید است.
اما بررسی تازه به کشف شمار خیلی بیشتری از این ابرستارگان در توده نسبتا کوچکی
از "ابر ماژلانی بزرگ" در حاشیه راه شیری منجر شد.


پروفسور پال کروتر از دانشگاه شفیلد بریتانیا توضیح داد:‌
"در فقط تکه کوچکی از قمر کهکشان ما، شاهد شاید ۲۴ ستاره با جرم هایی بیش از ۱۰۰ برابر خورشید باشیم،
که ۹ تای آنها در هسته کوچکی به قطر فقط چند سال نوری قرار دارند."

او به بی بی سی گفت:‌
"اما احتمالا این ۲۴ تا شمارشان از کل ستاره های مشابه در داخل کهکشان راه شیری بیشتر است."
نتایج این مطالعه در نشریه انجمن نجوم رویال چاپ شده است.


160321024710_tarantula_nebula_of_the_lmc_624x460_nasaesak.a.bostroemstsciucdavis_nocredit.jpg
160321024710_tarantula_nebula_of_the_lmc_624x460_nasaesak.a.bostroemstsciucdavis_nocredit.jpg (40.13 KIB) بازدید 629 بار


این ادامه مطالعه ای است که در سال ۲۰۱۰ چاپ شده بود و برای اولین بار R136a1 را شناسایی می کرد؛‌
بزرگترین و نورانی ترین ستاره ای که تاکنون کشف شده.
آن مطالعه عمدتا با داده هایی که توسط تلسکوپی زمینی در شیلی جمع آوری شده بود انجام شد.
مطالعات بعدی با کمک تلسکوپ تیزبین هابل که در طیف فرابنفش هم خوب می بیند انجام شد.
در سال ۲۰۱۰ اخترشناسان ۴ ستاره عظیم را در قلب ابر ماژلانی بزرگ رصد کرده بودند.
با کمک هابل پنج ستاره دیگر کشف شد. نه فقط این ستارگان بسیار عظیم هستند، بلکه فوق العاده درخشانند.
به گفته پروفسور کروتر این ۹ ستاره در مجموع ۳۰ میلیون برابر خورشید می درخشند.
سوال اینجاست که چرا این گوشه کوچک از فضا، واقع در سحابی رتیل در ابر ماژلانی بزرگ، حاوی این همه ستارگان عظیم است.
پروفسور کروتر معتقد است که علت این پدیده، فشردگی توده گاز و غبار موجود در ابر ماژلانی است که با گردش آن دور راه شیری
فشرده شده. یک چیز مسلم است:‌ هیچ کدام از این غول ها بیش از چند میلیون سال دیگر دوام نخواهد آورد.
ستارگان عظیم با درخشش زیاد زود می سوزند بنابراین عمرشان خیلی کمتر از ستارگانی مثل خورشید یا کوچکتر است.
"خیلی از این ستارگان سیستم دوتایی تشکیل خواهند داد (به اصطلاح دیگر جفت می شوند) و وقتی بمیرند تبدیل
به سیاهچاله می شوند، که در آینده دور باعث ادغام آنها خواهد شد. و وقتی چنین کنند امواج گرانشی تولید خواهند کرد."

ردیابی امواج گرانشی به تازگی ممکن شد.

160321024821_stars_comparison_624x351_esom.kornmesser_nocredit.jpg
160321024821_stars_comparison_624x351_esom.kornmesser_nocredit.jpg (18.4 KIB) بازدید 629 بار

از چپ:‌ کوتوله قرمز، کوتوله زرد مثل خورشید، کوتوله آبی و در نهایت ستاره عظیم R136a1

بنمایه

smile072
smile016
نماد کاربر
مدير انجمن

مدير انجمن
 
سپـاس : 5484 times

ارسـال : 6804


نام: Melina
سن: 27 سال
نام نویسی: 90/12/18

زن

بازگشت به مقالات كاربران

چه کسی هم اکنون اینجاست ؟

کاربرانی که در این تالار هستند: بدون کاربران عضو شده و 4 مهمان