کهکشان ها


Re: کهکشان ها

نوشتهاز سوی اماتور در سه شنبه 1 مرداد 1392 - 13:48

کشف هاله‌ای عظیم از گاز داغ به دور کهکشان راه شیری






ناسا به تازگی پرده از راز پدیده‌ای برداشته که می‌تواند عظمت و بی‌انتهایی جهان هستی را بار دیگر به همه یاد‌آوری کند.

ناسا به تازگی تصویری شبیه‌سازی شده و شگفت‌انگیزی را منتشر کرده که نشان می‌دهد کهکشان راه شیری، که زمین یکی از ذرات

بسیار کوچک آن به شمار می‌رود، خود در میان ابری غول‌پیکر از گازهای داغ احاطه شده‌است، ابری که وسعت آن برابر صدها‌هزار سال

نوری تخمین زده شده است. جرم تخمینی این ابر گازی با جرم تمامی ستاره‌های موجود در کهکشان راه‌شیری کاملا قابل مقایسه

است.اخترشناسان برای تخمین ابعاد این هاله گازی از تلسکوپ پرتو ایکس چاندرا استفاده کرده‌اند. درصورتی که ابعاد و جرم این هاله

گازی تایید شود، دلیلی قابل قبول برای آنچه به مساله باریون‌های گم شده کهکشان شهرت دارد، کشف خواهد شد.باریو‌ن‌ها ذراتی

مانند پروتون‌ها و نوترون‌ها هستند که بیش از 99.9 درصد از جرم اتم‌های موجود در کهکشان را تشکیل می‌دهند. بررسی هاله‌های گازی

دور‌ افتاده و کهکشان‌ها نشان می‌دهد که مواد باریونی در دورانی که تنها چند میلیارد سال از عمر جهان گذشته بود وجود داشته‌اند و یک

ششم جرم و تراکم جهان غیر قابل مشاهده یا ماده تاریک را تشکیل می‌داده‌اند.


تصویر


در دوران کنونی، یعنی در حدود 10 میلیارد سال بعد، آماری از باریون‌های موجود در ستاره‌ها و گاز موجود در کهکشان و کهکشان‌های

همسایه نشان می‌دهد دست کم نیمی از باریون‌ها به حساب نیامده‌اند و ناپدید شده‌اند.در مطالعه جدید تیمی از پنج دانشمند با

استفاده از اطلاعات چاندرا، رصد‌خانه نیوتن و ماهواره سوزاکو ژاپن به تعیین درجه حرارت، وسعت و جرم این هاله پرداخته‌اند. درجه

حرارت این هاله گازی یک تا 2.5 میلیون کلوین، یعنی چند صد برابر داغ‌تر از سطح خورشید تخمین زده شده‌است. همچنین محققان با

استفاده از اطلاعات این تلسکوپ‌ها و رصد‌خانه‌ها توانستند تعیین کنند که جرم این هاله با جرم 10 میلیارد خورشید برابری می‌کند.

همچنین محققان تخمین می‌زنند وسعت این هاله گازی داغ چند صد هزار سال نوری باشد و یا اینکه گروه‌های کهکشانی محلی را نیز

در بر گرفته باشد. با وجود اینکه این مطالعه هنوز نقطه‌های تاریکی دارد،‌ اما بهترین مدرکی است که تا کنون از پنهان شدن باریون‌های

گم‌شده کهکشان در پس هاله‌ای از گاز داغ که کهکشان‌ راه شیری را در بر گرفته، به دست آمده است.
نماد کاربر
 
سپـاس : 2399

ارسـال : 2909


نام نویسی: 90/12/25

مرد

Re: کهکشان ها

نوشتهاز سوی اماتور در شنبه 12 مرداد 1392 - 18:57

منبع مطالبی که منبع انها ذکر نشده

http://www.hamshahrionline.ir
نماد کاربر
 
سپـاس : 2399

ارسـال : 2909


نام نویسی: 90/12/25

مرد

Re: کهکشان ها

نوشتهاز سوی اماتور در شنبه 12 مرداد 1392 - 20:32

کشف راز یک مسیر حیرت‌آور در تکامل کهکشانها






یک مطالعه جامع در خصوص صدها کهکشان مشاهده شده توسط تلسکوپ Keck در هاوایی و همچنین تلسکوپ فضایی هابل نشان‌

دهنده وجود یک الگوی تغییر غیرمنتظره است که از هشت میلیارد سال قبل تاکنون در کیهان وجود داشته است.به گزارش تازه هاي

نجومي مشاهدات جدید دانشمندان پرده از راز یک مسیر حیرت‌آور در تکامل کهکشان‌ها بر می‌دارند.یک مطالعه جامع در خصوص صدها

کهکشان مشاهده شده توسط تلسکوپ Keck در هاوایی و همچنین تلسکوپ فضایی هابل نشان‌دهنده وجود یک الگوی تغییر غیرمنتظره

است که از هشت میلیارد سال قبل تاکنون در کیهان وجود داشته است.منجمان قبلاً بر این باور بودند که کهکشان‌های دیسکی حدود

هشت میلیارد سال قبل شکل کنونی را به خود گرفته‌اند و از آن زمان تاکنون دارای تغییرات اندکی بوده‌اند. با این حال مطالعات سوزان

کسین، منجم مرکز پرواز فضایی گودارد و همکارانش از واقعیتی کاملاً مخالف با این تصور حکایت دارند.به ادعای این دانشمندان، این

کهکشان‌ها طی این بازه زمانی به طور مداوم در حال تغییر بوده‌اند.امروزه کهکشان‌های شکل‌دهنده ستارگان از قبیل کهکشان آندرومد

یا کهکشان راه شیری دارای فرم معمول سیستم‌های دیسکی شکلی هستند که در آن چرخش بر سایر حرکات درونی غلبه می‌کند با

این حال دورترین کهکشان‌های آبی رنگ مورد مطالعه در این تحقیق دارای رفتاری کاملاً متفاوت هستند.این کهکشان‌ها حرکات نامنظم

و سازماندهی‌نشده‌یی را در جهت‌های چندگانه از خود بروز می‌دهند.بر اساس این تحقیق، یک تغییر مداوم به سمت سازماندهی

بیشتر تا زمان حال حاضر در این کهکشان‌ها وجود دارد زیرا حرکات نامنظم به مرور زمان از هم پاشیده شده و سرعت‌های چرخش

افزایش می‌یابند و این کهکشان‌ها به تدریج در حال قرار گرفتن در درون دیسک‌های دارای رفتار مناسب هستند.

این بدین معناست که کهکشان‌های آبی‌رنگ حرکات کمتر سازماندهی‌شده‌تر دارند و با نزدیک شدن به زمان حال سرعت‌های چرخشی

سریع‌تری را از خود نشان می‌دهند.این رفتار برای کهکشان‌های دارای تمامی جرم‌ها صادق است اما پرجرم‌ترین سیستم‌ها همواره بالا

ترین سطح سازماندهی را از خود نشان می‌دهند.محققان حاضر در این پروژه مدعی‌اند که کهکشان‌های آبی دوردست مورد مطالعه آن‌

ها به تدریج در حال متحول شدن به سمت کهکشان‌های دیسکی چرخشی (مانند کهکشان راه شیری) هستند.به گفته بنجامین واینر،

ستاره‌شناس دانشگاه آریزونا، مطالعات پیشین کهکشان‌هایی که به دیسک‌های چرخشی منظم معمول در جهان امروز شبیه نبودند را

حذف و فقط کهکشان‌های دوردست نایاب دارای رفتار سازماندهی شده‌تر را بررسی می‌کردند و به این نتیجه رسیده بودند که این

کهکشان‌ها تغییر نمی‌کنند.محققان حاضر در این طرح به جای محدود کردن نمونه‌ها، انواع خاصی از تمامی کهکشان‌های دارای خطوط

انتشار را بررسی کردند. این خطوط به اندازه کافی روشن هستند تا حرکات درونی را تعیین کنند.خطوط انتشار طول موج‌های تشعشعی

هستند که توسط گازهای درون کهکشان ساطع می‌شوند.این خطوط هنگامی که نور کهکشان به اجزای رنگی‌ تجزیه می‌شود آشکار

می‌شوند و حامل اطلاعاتی در خصوص فاصله و حرکات درونی کهکشان هستند.به نظر می‌رسد کهکشان راه شیری نیز سیر تکاملی

مشابه به کهکشان‌های حاضر در نمونه موردی را طی کرده باشد و به تدریج و به هنگام شکل‌گیری خورشید و منظومه شمسی در

وضعیت کنونی خود قرار گرفته است.طی هشت میلیارد سال گذشته تعداد ادغام‌های بین کهکشان‌های بزرگ و کوچک به طور قابل

توجهی کاهش یافته است. بنابراین از میزان کلی شکل‌گیری ستارگان و وقوع انفجارات ابرنواختری مرتبط با شکل‌گیری این اجرام کاسته

شده است.دانشمندان معتقدند این مولفه‌ها ممکن است در خلق مسیر تکاملی مورد مشاهده آن‌ها نقش ایفا کرده باشند.

با مشاهده این الگو محققان می‌توانند شبیه‌سازی‌های رایانه‌یی موجود در خصوص تکامل کهکشانی را تغییر دهند تا زمانی که مدل‌

های حاصل بتوانند مسیر مشاهده شده را تکرار کنند.


منبع : ایسنا
نماد کاربر
 
سپـاس : 2399

ارسـال : 2909


نام نویسی: 90/12/25

مرد

Re: کهکشان ها

نوشتهاز سوی اماتور در يكشنبه 13 مرداد 1392 - 13:20

DNA در فضا






تیمی از دانشمندان، بخشی از ابزار توالی‌دهنده دی ان ای در فضا را با موفقیت آزمایش کردند.

بیش از 3.5 میلیارد سال پیش، شهاب‌سنگ‌ها در منظومه شمسی گردش و موادی را بین دو سیاره جوان زمین و مریخ رد و بدل

میکردند.این بازی کهکشانی پینگ‌پنگ ممکن است قطعاتی از زمین را بر روی سیاره مریخ جا گذاشته باشد و بالعکس و در این میان،

جد ژنتیکی را بین این دو سیاره ایجاد کرده باشد.کریستوفرکار، دانشمند علوم زمین با همکاری دو تن از استادان برجسته این دانشگاه

در حال ساخت یک توالی‌دهنده دی ان ای هستند که بتوان زمانی آن را به مریخ فرستاد.در آن‌جا این توالی‌دهنده نمونه‌های یخ و خاک

را برای کنکاش ردپاهای دی ان ای و دیگر مواد ژنتیکی بررسی می‌کنند.هم‌اکنون در گامی به سوی این هدف، کار و همکارانش در

دانشگاه‌های MIT، هاروارد و MGH قلب ابزار مزبور یعنی میکروتراشه توالی‌دهنده دی ان ای را در معرض دوزهای تشعشعی مشابه دوز

هایی که ممکن است طی یک پیاده‌روی رباتیک به مریخ ظاهر شوند، قرار داده‌اند.پس از قرار گرفتن در معرض چنین تشعشعی، شامل

پروتون‌ها و یون‌های سنگین اکسیژن و آهن، میکروتراشه باکتری E. coli را تحلیل و با موفقیت توالی ژنتیکی آن را شناسایی کرد.نتایج

نشان می‌دهد که این میکروتراشه می‌تواند بیش از دو سال در فضا بقا یابد و این مدت زمان برای رسیدن به مریخ و جمع‌آوری داده‌ها

کافی است.حیات بر روی مریخ چه در حال و چه در گذشته، بسیار طاقت‌فرسا بوده زیرا جو این سیاره که عمدتا از دی‌اکسیدکربن

تشکیل شده، 100 برابر نازک‌تر از جو زمین است و گرمای بسیار اندکی را ارائه می‌دهد. همچنین دمای این جرم کیهانی می‌تواند تا

195 - درجه فارنهایت بالا برود.از سوی دیگر، زیر سطح عمیق مریخ با زیرسطح زمین که مامن میکروب‌هاست، تفاوت چندانی ندارد.

یافته‌های مریخ نورد کنجکاوی نیز حاکی از آن است که در زیر سطح مریخ محیطی خشک و سرد با تمامی عناصر اصلی برای حیات

وجود دارد.برای کشف چنین حیات زیرزمینی، یک ابزار توالی‌دهنده دی ان ای بر روی سطح مریخ باید نوسان‌های دما و قرارگرفتن دائم

در معرض تشعشعات فضایی را تحمل کند.چنین حالتی می‌تواند موجب شود که تراشه اندازه‌گیری‌های اشتباه را گزارش یا پایه‌های

اضافی را در توالی‌های دی ان ای ثبت کند.به منظور آزمایش مقاومت این تراشه در مقابل تشعشع، تیم علمی حاضر به لابراتوار

تشعشع فضایی ناسا واقع در آزمایشگاه ملی بروکهاون سفر کردند.در آن جا این محققان 40 میکروتراشه را مطالعه کردند و نخست

آزمایش الکتریکی را بر روی 20 تراشه انجام دادند.فرایندی که توسط آن ولتاژ و بازدهی یک تراشه برای اثبات این که بخش‌هایی از آن

درست کار می‌کنند، مدرج می‌شوند.پس از آزمایش الکتریکی، دانشمندان تراشه‌ها را در معرض سطوح مختلف تشعشع قرار دادند و

برای انجام این کار، از شتاب‌دهنده خطی و یک منبع یونی پرتو الکترون بهره بردند.بالاترین دوز تشعشعی که تراشه‌ها در مقابل آن تاب

آوردند، بیش از چیزی بود که آن‌ها طی دو سال ماموریت‌شان به مریخ تجربه خواهند کرد.پس از غیرتشعشعی‌شدن این تراشه‌ها، تیم

علمی بار دیگر عملکرد الکتریکی هر یک را آزمود و دریافت که در کارآیی آن‌ها تغییر اندکی حاصل شده بود.در دور دوم آزمایش‌ها،

کریستوفر کار 20 میکروتراشه دیگر را در معرض همان سطح تشعشع آزمایش اول قرار داد و سپس آن‌ها را به آزمایشگاهش بازگرداند و

هر یک را با قطعاتی از دی ان ای E. coli بارگیری کرد.نتایج نشان داد که بر خلاف قرارگرفتن در معرض تشعشع، تراشه‌ها قادر به تحلیل

دی ان ای و تشخیص درست توالی‌های باکتریایی بودند.

( این جستارو بیشتر مناسب این مطلب دیدم )


منبع ثبت میگردد
نماد کاربر
 
سپـاس : 2399

ارسـال : 2909


نام نویسی: 90/12/25

مرد

Re: کهکشان ها

نوشتهاز سوی اماتور در چهارشنبه 23 مرداد 1392 - 09:40

کشف معدنی از سیاه‌چاله‌ها در کهکشان همسایه







اخترشناسان در کهکشان همسایه کهکشان راه شیری، آندرومدا گروهی از سیاه‌چاله‌ها را کشف کرده‌اند که درحال مکیدن مواد این

کهکشان به درون خود هستند.براساس گزارش CNN، اگرچه این جاروبرقی‌های کیهانی برای ساکنان زمین تهدیدی به شمار نمیروند،‌

اما کشف آنها در نزدیک‌ترین کهکشان به کهکشان راه شیری باعث شگفتی اخترشناسان شده‌است زیرا این بزرگترین تعداد سیاهچاله‌

هایی است که تاکنون در یک کهکشان کشف شده‌است.دانشمندان به تازگی موفق به کشف 26 سیاه‌چاله در آندرومدا،‌کهکشان

همسایه راه‌شیری شده‌اند. کشف تعداد زیادی سیاه‌چاله در اندرومدا احتمالا با نزدیکی این کهکشان با راه شیری در ارتباط است زیرا

کشف سیاه‌چاله برای دانشمندان زمینی در خارج از راه شیری در این فاصله بسیار راحت است.با ترکیب کشف جدید و یافته‌های قدیمی

دانشمندان تعداد کل سیاه‌چاله‌های رصد شده در اندرومدا را 35 سیاه‌چاله اعلام کرده‌اند. تلسکوپ چاندارای ناسا طی 13 سال گذشته

برای ردیابی این سیاه‌چاله‌ها بیش از 150 رصد انجام داده‌است. هفت سیاه‌چاله جدید در فاصله هزار سال نوری از مرکز کهکشان قرار

دارند، پدیده‌ای که می‌تواند تعداد غیرعادی از منابع پرتو ایکس در مرکز این کهکشان را توضیح دهد.

تصویر

سیاه‌چاله‌ها را نمی‌توان به صورت مستقیم مشاهده کرد. اما اخترشناسان می‌توانند سقوط مواد به درون آنها را در هنگام تداخل ستاره‌

ها با سیاهچاله‌ها رصد کنند. ستاره‌ها و سیاه‌چاله‌ها در سیستمی دوتایی در مدار یکدیگر حرکت می‌کنند و مواد ستاره به درون

سیاه‌چاله سقوط می‌کند. ستاره با نزدیک‌تر شدن به سیاه‌چاله داغتر و داغتر شده و سرعت آن بیشتر می‌شود و به تدریج مقادیر زیادی

پرتو ایکس از آن متصاعد میشود.سیاه‌چاله‌ها به خاطر آزادسازی مقادیر عظیمی از انرژی یکی از درخشان‌ترین پدیده‌ها در جهان هستی

به شمار می‌روند. کهکشان‌های راه شیری و اندرومدا طی میلیاردها سال دیگر با یکدیگر برخورد کرده و به دوران حیات کهکشانی که

انسان‌ها آن را می‌شناسند، پایان خواهند داد.
نماد کاربر
 
سپـاس : 2399

ارسـال : 2909


نام نویسی: 90/12/25

مرد

Re: کهکشان ها

نوشتهاز سوی اماتور در چهارشنبه 23 مرداد 1392 - 10:34

کهکشانی، با تنها یک بازوی مارپیچی






بسیاری از کهکشان‌ها مانند کهکشان راه شیری دارای دو یا تعداد بیشتری بازوی مارپیچی هستند اما NGC 4725 فقط یک بازوی

مارپیچی دارد. شبیه‌سازی‌های رایانه‌ای نشان می‌دهد هنگامی که کهکشانی فقط یک بازو دارد، می‌تواند بسته به چگونگی چرخش آن

، پیشرو یا دنبال‌کننده باشد.

تصویر

کهکشان مزبور 41 میلیون سال نوری از زمین فاصله دارد و در مجمع‌الکواکب Coma Berenices واقع شده است. همچنین عرض این

جرم کیهانی 100 هزار سال نوری است.


از خانواده ایثارگرانه تصویر
نماد کاربر
 
سپـاس : 2399

ارسـال : 2909


نام نویسی: 90/12/25

مرد

Re: کهکشان ها

نوشتهاز سوی اماتور در پنجشنبه 7 آذر 1392 - 13:34

منبع مطالبی که منبع انها ذکر نشده


http://new.hamshahrionline.ir
نماد کاربر
 
سپـاس : 2399

ارسـال : 2909


نام نویسی: 90/12/25

مرد

Re: کهکشان ها

نوشتهاز سوی اماتور در پنجشنبه 7 آذر 1392 - 13:35

NGC 2207 & IC 2163






تصویر

این تصویر دو کهکشان مارپیچی زیبا را نشان می دهد که تلسکوپ هابل گرفته است، در چند میلیارد سال آینده، از این دو کهکشان تنها

یک کهکشان باقی خواهد ماند. تا آن زمان، کهکشان‌های مارپیچیNGC 2207 و IC 2163 به آرامی همدیگر را جدا و تکه تکه میکنند و

جریانهای ماده، صفحات گازی، توده‌های غباری، مناطق ستاره ساز و ستارگان در حال فرار را به وجود خواهند آورد.

اختر شناسان پیش بینی می‌کنند کهکشان بزرگتر کهکشان دیگر را جذب کند. آخرین رویارویی در 40 میلیون سال گذشته، کهکشان

کوچک‌تر به شکل پاد ساعتگرد به چرخش در آمده است و در حال حاضر تقریبا در پشت کهکشان بزرگ‌تر قرار دارد. در هنگام برخوردهای

کهکشانی، فاصله زیاد ستارگان سبب می‌شود که برخوردی بین آنها شکل نگیرد. فاصلۀ این کهکشانها تا زمین حدود 80 میلیون سال

نوری و در صورت فلکی کانیس ماژور قرار دارند. هر دو کهکشان توسط جان هرشل در سال 1835 کشف شدند.



منبع ذکر میگردد
نماد کاربر
 
سپـاس : 2399

ارسـال : 2909


نام نویسی: 90/12/25

مرد

Re: کهکشان ها

نوشتهاز سوی اماتور در جمعه 8 آذر 1392 - 19:11

در این نمای کیهانی کهکشان مارپیچی بزرگ NGC 4945 در نزدیکی مرکز این تصویر ، از لبه دیده می­شود. در حقیقت، NGC 4945 تقریبا

هم­ اندازه کهکشان راه شیری خودمان است. صفحه غبارآلود کهکشان، خوشه­ های ستاره­ای آبی جوان و مناطق صورتی رنگ شکل­

گیری ستاره ­ها در این تصویر تلسکوپی رنگارنگ و دقیق به­ طور برجسته دیده می­شوند.

تصویر


تصویر

کهکشان NGC 4945 با حدود 13 میلیون سال نوری فاصله از ما در صورت‌فلکی جنوبی گسترده‌ی قنطورس قرار دارد، حدود 6 برابر دورتر از

کهکشان آندرومدا است و بزرگ‌ترین کهکشان مارپیچی به راه شیری محسوب می‌شود. گرچه منطقه مرکزی کهکشان تا حد زیادی از دید

تلسکوپ­های نورمرئی پنهان می­ ماند، اما رصدهای پرتو X و فروسرخ انتشار قابل توجه ی با انرژی بالا و شکل­ گیری ستاره­ ها را در هسته

NGC 4945 نشان می دهد. هسته پنهان اما فعال این کهکشان که به احتمال زیاد میزبان یک سیاه­چاله مرکزی پرجرم است، این جزیره

کائنات بسیار زیبا را واجد شرایط قرارگرفتن در گروه کهکشان­های سیفرت کرده ­است.
نماد کاربر
 
سپـاس : 2399

ارسـال : 2909


نام نویسی: 90/12/25

مرد

Re: کهکشان ها

نوشتهاز سوی اماتور در پنجشنبه 5 دي 1392 - 01:43

تعداد بازوهای کهکشان راه شیری!





در سال 2008 برخی از تحلیل‌ها نشان می‌داد که کهکشان راه شیری دو بازو از چهار بازوی مارپیچیِ خود را از دست داده است. اما ممکن

است کهکشان راه شیری این بازوهای از دست داده‌ی خود را برگردانده باشد.

به گزارش انجمن فیزیک ایران، داده‌هایی که از تلسکوپ رادیویی در دهه‌ی 1950 بدست آمده بود ابتدا پیشنهاد می‌داد که کهکشان راه

شیری چهار بازو دارد. اما آن‌طور که مشاهدات تلسکوپ فضایی اسپیتزرِ (Spitzer) سازمان ناسا در سال 2008 نشان می‌داد٬ تعداد بازو

های اصلیِ این کهکشان به عدد دو تنزل یافته بود. این تلسکوپ اسپیتزرِ٬ ستاره‌های خنک‌تر٬ با عمر طولانی‌تر و با جرم کمتری همچون

خورشید ما را نظاره‌گر بوده که می‌توانند به سمت مرکز کهکشان کشیده شوند.با نقشه‌برداری توزیع ستاره‌های پرجرم (به رنگ قرمز) در

کهکشان راه شیری٬ ستاره‌شناسان گواهی بر این مطلب یافته‌اند که بر چهار بازویی بودن کهکشان راه شیری به جای دو بازویی بودن

آن تاکید مجددی داشته باشند. موقعیت منظومه‌ی شمسی در دایره‌ای به رنگ مشکی نشان داده شده است.اما به تازه‌گی بررسی‌

هایی بر روی ستاره‌های پرجرم در سراسر راه شیری انجام یافته است. به نظر می‌رسد نتایج چنین بررسی‌هایی تاکید مجددی بر

مشاهداتی داشته باشد که چندین دهه قدمت دارند (و نشان از آن می‌داد که کهکشان راه شیری چهار بازوی اصلی دارد). پژوهشگران

در 11ام ماه ژانویه در یادداشت های ماهانه انجمن نجوم سلطنتی گزارشی را ارائه داده‌اند که بر اساس آن: ستاره‌های پرجرم که در

بازه‌ی کوتاهتری از زمان مورد مطالعه قرار گرفته‌اند٬ از آن جایی‌که ابتداعاً شروع به گسترش و ظاهر شدن توزیعی در طول چهار بازوی

مجزا می‌کنند٬ خیلی زیاد دور نمی‌شوند.همان‌طور که نویسندگان این گزارش بیان کرده‌اند٬ اختلاف در موقعیت ستاره‌های با جرم بالا

در مقابل ستاره‌های با جرم پایین را می‌توان توضیحی بر تصویر ناسازگار ساختار بازوهای مارپیچیِ کهکشان راه شیری دانست.


منبع : بیگ بنگ
نماد کاربر
 
سپـاس : 2399

ارسـال : 2909


نام نویسی: 90/12/25

مرد

Re: کهکشان ها

نوشتهاز سوی اماتور در شنبه 21 دي 1392 - 21:53

عمیق‌ترین خوشه کهکشانی توسط هابل شکار شد





در نشستی که توسط انجمن نجوم آمریکا در واشنگتن برگزار شد ستاره شناسان از مجموعه ی جدیدی تصاویر تهیه شده توسط

تلسکوپ فضایی هابل پرده برداشتند، این تصاویر که جزء عمیق ترین تصاویر به ثبت رسیده است شامل یک خوشه از کهکشان های

ذاتا کم نور و کوچک میباشد.Abell 2744 کمانهای آبی در واقع کهکشان هایی دور دست هستند که تصاویر تار آنها به وسیله

خوشه عظیمی در پیش زمینه بزرگنمایی می شود.نخستین نما از «حوزه‌ مرزی» (Frontier Field) که توسط تلسکوپ فضایی

هابل ناسا تهیه شده است، عمیق‌ترین رصد صورت گرفته از یک خوشه کهکشانی محسوب می‌شود. در مرکز تصویر، خوشه کهکشانی

Abell 2744 – گروهی متشکل از صدها کهکشان – در فاصله 3.5 میلیارد سال نوری از زمین دیده می‌شوند.کمان‌های آبی در پس

زمینه تصویر نیز کهکشان‌های دوردست در فاصله 12 میلیارد سال نوری هستند که کمی پس از بیگ بنگ (انفجار بزرگ) شکل گرفته‌اند.

کهکشان‌های پس زمینه 10 تا 20 برابر بزرگتر از نمای معمولی هستند و نور این کهکشان‌ها توسط پدیده‌ای موسوم به همگرایی گرانشی

(gravitational lensing) بزرگنمایی و درخشان شده‌اند. خوشه Abell 2744 پیش از این مورد مطالعه قرار گرفته بود، اما

تصویر جدید از حوزه‌ مرزی، جزئیات دقیق‌تری از این خوشه کهکشانی ارائه می‌کند.

تصویر

«جنیفر لوتس» محقق ارشد موسسه علوم تلسکوپ فضایی در بالتیمور تأکید می‌کند: محققان با کمک تلسکوپ هابل، تلسکوپ اسپیتزر

ناسا و رصدخانه اشعه ایکس چاندارا، موفق به رصدهای عمق فضا از تکامل و منشأ خوشه‌های کهکشانی و سیاهچاله‌ها شده‌اند که

برای تهیه نقشه ماده تاریک مورد استفاده قرار خواهد گرفت.


منبع : بیگ بنگ
نماد کاربر
 
سپـاس : 2399

ارسـال : 2909


نام نویسی: 90/12/25

مرد

Re: کهکشان ها

نوشتهاز سوی اماتور در سه شنبه 6 اسفند 1392 - 19:43

نوزادی کهکشان راه شیری برای نخستین بار رصد شد






تیمی از دانشمندان نخستین تصویر از کهکشان نوزادی را رصد کردند که می‌تواند به ساختاری مانند کهکشان راه شیری تکامل یابد.

به گزارش ایسنا، کهکشان نوزاد DLA2222-0946 باید روزی به یک کهکشان مارپیچی مانند راه شیری تکامل یابد.

این کهکشان نوزاد دیدگاه‌های جدیدی در خصوص شکل‌گیری کهکشان‌هایی ارائه می‌دهد که در آغاز زندگی خود در کیهان قرار دارند.

تصویر

رگینا یورگنسن و همکارانش از دانشگاه هاوایی از تلسکوپ Keck برای به دست‌آوردن نخستین تصاویر از این کهکشان‌های نرمال و

جوان استفاده کردند. گرچه وجود اجرامی از این دست دهه‌ها ثابت شده، رصد واضح آنها همواره یک چالش بوده است.کهکشان‌های

آغازین و کودک اساسا حاوی غبار و غذا برای شکل‌گیری ستاره‌ای هستند و یورگنسن فرآیند شکل‌گیری کهکشانی را به پختن یک

کیک تشبیه کرده است که مستلزم مواد مختلفی از جمله آرد است؛ در یک کیک کهکشانی، آرد معادل گاز خنثی است که سوخت

اصلی برای شکل‌گیری ستاره‌ای به شمار می‌آید.

تیم علمی از پیشرفته‌ترین فناوری‌های تلسکوپ کک برای تصویربرداری واضح از DLA2222-0946 استفاده کرد.

جسم نوزاد مزبور 10.8 میلیارد سال نوری از کهکشان راه شیری فاصله دارد و اندازه آن فقط یک ششم اندازه کهکشان راه شیری

است و یک دویست‌ام آن نیز جرم دارد؛ با این حال، ذخیره عظیم گازی آن نشان می دهد این کهکشان 10 برابر کهکشان راه شیری

ستاره تولید می‌کند.


منبع ثبت میگردد
نماد کاربر
 
سپـاس : 2399

ارسـال : 2909


نام نویسی: 90/12/25

مرد

Re: کهکشان ها

نوشتهاز سوی اماتور در يكشنبه 18 اسفند 1392 - 13:34

منبع مطالبی که منبع انها ذکر نشده



http://hamshahrionline.ir
نماد کاربر
 
سپـاس : 2399

ارسـال : 2909


نام نویسی: 90/12/25

مرد

Re: کهکشان ها

نوشتهاز سوی اماتور در جمعه 23 اسفند 1392 - 15:29

بازتاب شرایط پس از انفجار بزرگ در کهکشان جدید






تیمی بین‌المللی از دانشمندان به رهبری فیزیکدانان نجومی دانشگاه مینه‌سوتا، با استفاده از تلسکوپ‌های پیشرفته، یادگار ارزشمندی

از شرایط پس از انفجار بزرگ را در حیاط پشتی کهکشان راه شیری کشف کرده‌اند.

تصویر

این تیم علمی دریافته‌اند کهکشان ریزی به نام «Leo P» واقع در صورت‌فلکی اسد، حاوی تقریبا چند ستاره معدود بوده اما دارای ابر

های عظیم متشکل از هیدروژن و هلیم است. نسبت عناصر موجود در این ابرها از اهمیت خاصی برخوردار است زیرا تصور می‌شود،

آن‌ها شرایطی از نخستین دقایق پس از انفجار بزرگ را منعکس می‌کنند.با مشاهده‌ Leo P توسط «تلسکوپ دوچشمی بزرگ» (LBT)

، این محققان فاصله و ترکیب شیمیایی کهکشان جدید را بررسی کردند.نظریه انفجار بزرگ توضیح می‌دهد چگونه در جهان اولیه،

نخستین اتم‌های هیدروژن شکل گرفتند و تعدادی از آن‌ها همجوشی را برای تشکیل اولین اتم‌های هلیم متحمل شدند؛ با این حال،

خنک‌شدن جهان این فرآیندها را پس از پنج دقیقه متوقف کرد و حوضچه‌ای از این دو عنصر را بر جای گذاشت. فراوانی اولیه هلیم

نسبت به هیدروژن یکی از معدود اندازه‌گیری‌هایی است که مستقیما جهان آغازین را کنکاش می‌کند.فقط مدت زمان کوتاهی وجود

داشت که در آن، دمای جهان برای همجوشی اتم‌های هیدروژن و شکل‌گیری هلیم مناسب بود و چنانچه فراوانی هلیم پس از این

مدت زمان اندازه‌گیری شود، با پیش‌بینی‌های نظریه انفجار بزرگ مطابقت خواهد داشت.حوضچه هیدروژن و هلیم میلیون‌ها سال

پس از انفجار بزرگ و با ظهور نخستین ستارگان و آنچه آن‌ها انجام دادند، یعنی سوزاندن هیدروژن و هلیم برای تشکیل عناصر سنگین‌

تر، آلوده شد؛ اما کهکشان‌هایی مانند Leo P در شکل‌دادن ستارگان ناکارآمد بودند و بنابراین، دامنشان توسط عناصر سنگین‌تر کم‌تر

آلوده شده است. چنین کهکشان‌هایی نادر بوده اما مدل‌های ایده‌آلی برای مطالعه استخر اولیه هیدروژن/هلیم هستند.

دانشمندان حاضر در این مطالعه، فراوانی هلیم را در این کهکشان اندازه‌گیری کردند و آن را برای هر 12 اتم هیدروژن، یک اتم برآورد

کردند؛ این موضوع آن‌ را برای آزمایش نظریه انفجار بزرگ مناسب می‌کند.

رقم کشف کهکشان‌هایی از این دست پایین بوده و نرخ شکار آن‌ها در هر دهه یک مورد اعلام شده است.

این کهکشان جدید 5.7 میلیون سال نوری از زمین فاصله دارد


منبع : ثبت میگردد
نماد کاربر
 
سپـاس : 2399

ارسـال : 2909


نام نویسی: 90/12/25

مرد

Re: کهکشان ها

نوشتهاز سوی اماتور در جمعه 23 اسفند 1392 - 15:52

دوستان گرامی در صورت مشاهده نشدن منبع بدانید که منبع مطلب مربوطه تکراری و مطالب از یک منبع گرفته میشود

و لازم به ذکر است که در صورت استفاده از منبع جدید نام منبع رو ذکر خواهم کرد.
نماد کاربر
 
سپـاس : 2399

ارسـال : 2909


نام نویسی: 90/12/25

مرد

قبلیبعدی

بازگشت به مبانی نجوم

چه کسی هم اکنون اینجاست ؟

کاربرانی که در این تالار هستند: بدون کاربران عضو شده و 7 مهمان