سیاهچاله ها


Re: سیاهچاله ها

نوشتهاز سوی اماتور در دوشنبه 23 بهمن 1391 - 15:24

کشف سیاهچاله ای عظیم در کهکشانی کوچک






اخترشناسان سیاهچاله ای بسیار بزرگ کشف کرده اند که در کهکشانی نسبتا کوچک قرار دارد.

به گزارش انعکاس، بی بی سی در این باره نوشت: اندازه کهکشان NGC 1277 فقط یک چهارم کهکشان راه شیری است اما سیاهچاله

ای دارد که 4000 برابر سیاهچاله مرکزی کهشکان ماست.جرم این سیاهچاله 17 میلیارد برابر جرم خورشید ما محاسبه شده است.

این کشف عجیب با مدل های کنونی که اخترشناسان درباره بزرگ شدن اندازه سیاهچاله ها ارائه کرده اند، جور در نمی آید، چون بر

اساس این مدل ها اندازه سیاهچاله ها مطابق با اندازه کهشکانی که در آن قرار دارند، رشد می کند.فهمیدن اندازه سیاهچاله ها کار

ساده ای نیست، چون جرم آن ها به نسبت حجمشان آنقدر بالاست که جاذبه بسیار بالایی دارند، به نحوی که حتی نور نمی تواند از

میدان جاذبه آن ها فرار کند. در نتیجه سیاهچاله ها دیده نمی شوند. به همین دلیل اخترشناسان برای تخمین اندازه یک سیاهچاله

دایره نفوذ آن ها- یعنی تاثیراتی که جاذبه آن ها بر محیط اطرافشان دارد- را مورد مطالعه قرار می دهند.


تصویر


اخترشناسان با مطالعه محیط اطراف سیاهچاله کهکشان NGC 1277 به این نتیجه رسیدند که اندازه این سیاهچاله برابر با کل

منظومه شمسی ماست و جرم آن حدود 14 درصد کل جرم کهکشانNGC 1277 را تشکیل می دهد.به نظر می رسد NGC 1277

تنها یکی از کهکشان های کوچکی باشد که سیاهچاله بزرگی دارد. اگر این چنین باشد، فرضیه های پیشین مبنی بر این که سیاهچاله

های عظیم فقظ در کهکشان های بزرگ به وجود می آیند، باطل خواهد شد.مساله دیگری که در مورد NGC 1277 جالب به نظر

میرسد این است که عمری بسیار طولانی دارد. این امر نشان می دهد که سیاهچاله کهکشان مزبور در گذشته ای بسیار دور با

سرعتی زیاد تشکیل شده است. از آن زمان تاکنون هم این کهکشان هیچ ستاره جدیدی تولید نکرده، موضوعی که دانشمندان دلیل آن

را نمی دانند و در تلاشند پاسخی برایش بیابند.


منبع : http://www.enekas.info
نماد کاربر
 
سپـاس : 2399

ارسـال : 2909


نام نویسی: 90/12/25

مرد

Re: سیاهچاله ها

نوشتهاز سوی اماتور در پنجشنبه 22 فروردين 1392 - 19:35

دورترین انفجار پرتو ایکس یک سیاهچاله






ستاره‌شناسان موفق به شناسایی دورترین فوران پرتو ایکس یک سیاه‌چاله در فاصله 12.4 میلیارد سال نوری از زمین شده‌اند که

میتواند به آنها در درک حیات سیاهچاله‌های عظیم پس از انفجار بزرگ کمک کند.این جریان عظیم از پرتو که تصور می‌شود دو برابر قطر

کهکشان راه شیری ادامه داشته باشد، یک محصول جانبی از اختروش(کوازار) GB 1428m است. سیاه‌چاله‌های عظیمی مانند

این مورد در زمان بلعیدن ماده به شدت درخشان شده و سپس پرتوهایی از ذرات پر انرژی را به فضا باز می‌گردانند.

تصویر


این ذرات با سرعت نزدیک به نور سفر کرده و می‌توانند با ابرهای کیهانی فوتون‌ها که بقایای انفجار بزرگ هستند، تعامل برقرار کنند. این

تعامل باعث افزایش انرژی فوتون‌ها شده و آن را به شکل یک نوار نوری از پرتو ایکس تبدیل می‌کند که منجر به یک فوران تابشی درخشان

می‌شود.این فوران دور که در داده‌های رصدخانه پرتو ایکس چاندرا شناسایی شده، بنظر می‌رسد که در زمانی که جهان تنها 1.3 میلیارد

سال داشته، تولید شده است. در آن زمان، دریای فوتون‌های محیطی در جهان بسیار متراکم‌تر از اکنون بوده که منجر به درخشان‌تر

شدن این فوران و قابل مشاهده شدن آن در برابر نور اجسام آسمانی دیگر شده است.

دورترین فوران پرتو ایکس پیشین در فاصله 12.2 میلیارد سال نوری از زمین قرار داشت.
نماد کاربر
 
سپـاس : 2399

ارسـال : 2909


نام نویسی: 90/12/25

مرد

Re: سیاهچاله ها

نوشتهاز سوی اماتور در پنجشنبه 12 ارديبهشت 1392 - 20:38

اندازه‌گیری دهانه یک سیاه‌چاله، برای نخستین بار







دانشمندان برای نخستین بار دهانه یک سیاه‌چاله بسیار بزرگ کیهانی را اندازه گیری کردند، ناحیه‌ای از فضا - زمان که هیچ ماده‌ای

نمیتواند از آن بگریزد.نگاه اجمالی به ماده متحرک و درحال چرخش اطراف یک سیاه‌چاله نشان می‌دهد که این سیاه‌چاله منبع انفجار

عظیم انرژی با فاصله هزاران سال نوری است.

انفجار انرژی که از آن با عنوان فوران نسبیتی یاد می‌شود با سرعت نور ماده را آزاد می‌کند. این فوران‌ها می‌توانند در سراسر یک

کهکشان سفر کنند به این معنا که می‌توانند بر تکامل یک کهکشان تأثیرگذار باشند.شپرد دوئلمان ستاره شناس رصدخانه هیستاک

موسسه فناوری ماساچوست اظهار داشت: مدت‌های طولانی ستاره شناسان این نظریه را ارائه داده بودند که سیاه‌چاله‌ها و ماده

چرخان اطراف آنها عامل فوران‌هایی است که ما امروز در برخی کهکشان‌ها شاهد هستیم اما تا پیش از این تلسکوپی نداشتیم که

از قدرت تفکیک برخوردار باشد تا بتواند این مطلب را تصدیق کند.دوئلمان اظهار داشت: اکنون با فراهم کردن یک تلسکوپ مجازی به

ابعاد زمین که دیش‌های بی سیم از هاوایی تا کالیفرنیا را به هم متصل کرده می‌توانیم قدرت بزرگنمایی لازم را به دست آوریم.وی

تصریح کرد: محققان از این آرایه جدید که از آن با عنوان تلکسوپ رویداد افق یاد می‌شود استفاده کرده‌اند تا اعماق یک فوران معروف در

کهکشان M 87 را که در فاصله 54 میلیون سال نوری از زمین قرار دارد را مشاهده کنند.مرکز هر کهکشانی مقر یک سیاه‌چاله بسیار

عظیم است که میلیون‌ها میلیارد برابر جرم خورشید است. دانشمندان مدت‌ها تصور می‌کردند که فوران‌های نسبیتی از قرص‌های

برافزایشی گاز و غباری است که توسط گرانش شدید سیاه‌چاله‌ها به داخل آنها کشیده می‌شود و چون آبی که داخل چاه فاضلاب

می‌رود حالت چرخان به خود می‌گیرد.این تجهیزات جدید اطلاعات سه رصدخانه در هاوایی، کالیفرنیا و آریزونا را ترکیب کرده تا به فوران

نسبتی M 87 که یک سیاه‌چاله مرکزی که 7 میلیون برابر خورشید بوده و ابعادی به عرض منظومه شمسی دارد، نگاه کند.اندازه

این منطقه فوران نسبیتی از تطبیق اندازه‌های تخمینی مدارهای مدور میانی و ثابت قرص برافزایشی M 87 گرفته شده‌اند. این

منطقه پنج برابر منظومه شمسی و 750 برابر فاصله زمین تا خورشید است.تصویر سال 1998 از تلکسوپ فضایی هابل که نشان دهنده

یک فوران چرخان گاز است که از M 87 خارج شده است، تلسکوپ جدید تصدیق کرده است که این فوران از یک سیاه چاله بسیار

عظیم آمده است.ستاره شناس رصدخانه هیستاک موسسه فناوری ماساچوست یادآور شد: نکته جالب توانایی ما برای اندازه گیری

ابعاد این منطقه است، منطقه‌ای که ماده پیش از آنکه برای همیشه از کیهان ناپدید شود، حول محور یک سیاه‌چاله می‌گردد.

تصویر


سیاه‌‌چاله ناحیه ‌ای از فضا- زمان است که هیچ چیز، حتی نور نمی‌‌تواند از میدان گرانشی آن بگریزد. وجود سیاه‌چاله‌ها در نظریه

نسبیت عام آلبرت اینشتین پیش بینی شده است، این نظریه پیش بینی می ‌کند که یک جرم به اندازه کافی فشرده می ‌تواند سبب

تغییر شکل و خمیدگی فضا- زمان و تشکیل سیاه‌چاله شود.در رابطه با سیاه‌چاله رویه ‌ای ریاضی به نام افق رویداد تعریف می ‌شود که

هیچ چیزی پس از عبور از آن نمی ‌تواند به بیرون برگردد و نقطه بدون بازگشت است. صفت سیاه در نام سیاه‌چاله به این دلیل است که

همه نوری که به افق رویداد آن راه می‌یابد را به دام می‌اندازد.افق رویداد (در نسبیت عام، منطقه‌ای از فضا- زمان است که در آنجا تمام

مرزهای فضا به شدت تحت تأثیر سیاه ‌چاله است و اگر جسمی وارد این ناحیه شود، سرانجام به روی تکینگی (Singularity) سیاه‌چاله

سقوط می ‌کند. افق رویداد قسمتی از تقسیم بندی مناطق خارجی سیاه چاله ها است.اگر یک سیاه ‌چاله حرکت مداری داشته

باشد، آغاز به کشیدن فضا- زمان به دور افق رویداد می ‌کند. این گردش فضا به دور افق رویداد را کارکره (ergosphere) می‌‌گویند و شکل

بیضوی دارد.
نماد کاربر
 
سپـاس : 2399

ارسـال : 2909


نام نویسی: 90/12/25

مرد

Re: سیاهچاله ها

نوشتهاز سوی اماتور در شنبه 12 مرداد 1392 - 19:00

منبع مطالبی که منبع انها ذکر نشده

http://www.hamshahrionline.ir
نماد کاربر
 
سپـاس : 2399

ارسـال : 2909


نام نویسی: 90/12/25

مرد

Re: سیاهچاله ها

نوشتهاز سوی اماتور در سه شنبه 16 مهر 1392 - 18:45

افشای چرخش سیاه‌چاله غول‌پیکر






دانشمندان برای اولین بار توانسته‌اند سنجش‌های قابل اعتماد را از چرخش یک ابرسیاه‌چاله ارائه کنند که نمایشگر شیوه‌ای برای کمک

به رونمایی از اسرار رشد و تکامل این هیولاهای کیهانی است.دانشمندان برای اولین بار توانسته‌اند سنجش‌های قابل اعتماد را از

چرخش یک ابرسیاه‌چاله ارائه کنند که نمایشگر شیوه‌ای برای کمک به رونمایی از اسرار رشد و تکامل این هیولاهای کیهانی است.به

گفته محققان موسسه فناوری کالیفرنیا، سیاه‌چاله عظیم در مرکز کهکشان مارپیچی NGC 1365 حدود 84 درصد با سرعتی که نظریه

نسبیت عام اینشتین به آن اجازه داده، می‌چرخد.این یافته‌ها نشان داده که حداقل برخی از سیاه‌چاله‌های عظیم با سرعت زیاد

میچرخند، ادعایی که پیش از این پژوهش‌ها قادر به اثبات آن نبودند.ابرسیاه‌چاله‌ها به شکل غیر قابل درکی بزرگ هستند و برخی از آن

حاوی 10 میلیارد برابر جرم خورشید یا بیشتر هستند. دانشمندان تصور ‌می‌کنند یکی از این سیاه‌چاله‌ها در میان اکثر کهکشانها وجود

دارد.NGC 1365 که در فاصله 56 میلیون سال نوری از زمین در صورت فلکی کوره قرار داد، از ابرسیاه‌چاله برخوردار بوده که به بزرگی

چندین میلیون خورشید است. این جسم عظیم از خود مقادیر فراوانی از انرژی را در در زمان بلعیدن گاز و مواد اطراف منفجر کرده که آنرا

به یک هدف چشمگیر برای ستاره‌شناسان تبدیل کرده است.در این پژوهش، دانشمند رصدهای دو تلسکوپ پرتو ایکس رصدخانه نیوتن

XMM سازمان فضایی اروپا و آرایه تلسکوپ طیفی اتمی ناسا در ژوئن 2012 را بررسی کردند.دانشمندان با بررسی رصدهای تلسکوپ‌

ها دریافتند که انتشارات به شدت تحریف شده‌اند، بدین معنی که لبه‌های داخلی صفحه یکپارچه ممکن است به سیاه چاله بقدری

نزدیک باشد که تاثیرات گرانشی آن تابش‌های پرتوهای ایکس منتشر شده از صفحه را از بین ببرد. این به نوبه خود بر یک سیاه‌چاله

با سرعت چرخش زیاد دلالت دارد چرا که بر اساس نظریه نسبیت عام هر چه چرخش یک سیاه‌چاله بیشتر باشد، صفحه آن به آن

نزدیکتر خواهد شد.


منبع : http://www.daavar.com
نماد کاربر
 
سپـاس : 2399

ارسـال : 2909


نام نویسی: 90/12/25

مرد

Re: سیاهچاله ها

نوشتهاز سوی اماتور در سه شنبه 16 مهر 1392 - 18:58

کشف علت فعال شدن سیاه چاله های عظیم مرکز کهکشانها






ستاره شناسان موسسه ماکس پلانک آلمان با استفاده از اطلاعات جمع آوری شده از 600 کهکشان در مدت 5 سال توسط تلسکوپ

VLT رصدخانه جنوبی اروپا در شیلی و رصدخانه فضایی پرتوهای ایکس XMM-Newton اسا دریافتند که در 11 میلیارد سال اخیر، علت

فعالیت بیشتر سیاه چاله های عظیم در مرکز کهکشانها برخورد و همجوشی کهکشانی نبوده، بلکه ماده تاریک بین کهکشانی عامل

اصلی فعالیت این هسته ها بوده است.در بسیاری از کهکشانها از جمله راه شیری، سیاه چاله مرکز آرام است. درحالی که در سایر

کهکشانها سیاه چاله مرکزی به دلیل سقوط مقادیر زیادی از ماده حاضر در فضای اطراف، پرتوهای شدیدی ساطع می کند. منشای این

ماده که می تواند یک سیاه چاله خاموش را فعال کند و آن را به یک هسته کهکشانی فعال تبدیل کند، هنوز مورد بحث است.تاکنون

بسیاری از ستاره شناسان بر این باور بودند که بیشتر این هسته های فعال، فعالیت خود را در اثر همجوشی میان دو کهکشان و یا به

دلیل عبور یک ماده بین ستاره ای آغاز کرده اند. اکنون این ستاره شناسان توانستند از یک نقشه جدید برپایه پرتوهای ایکس برای تایید

این نظریه استفاده کنند.این دانشمندان کشف کردند که هسته های فعال به خصوص در کهکشانهای بزرگی که محتوی مقدار بسیاری

ماده تاریک هستند واقع شده اند.تاکنون تصور می شد که این سیاه چاله ها در مرکز کهکشانهایی با جرم نسبی یک میلیون میلیارد

برابر جرم خورشید قرار دارند درحالی که این نتایج نشان می دهد که بیشتر این هسته های فعال در کهکشانهایی هستند که جرم آنها

حدود 20 برابر بیشتر از آن چیزی است که در نظریه همجوشی بین کهکشانی پیش بینی شده بود.براساس گزارش ساینس دیلی، به

گفته این پژوهشگران، برخوردهای میان کهکشانی که در گذشته بسیار دور حداکثر تا حدود 11 میلیارد سال قبل رخ داده اند، می توانند

تنها درخصوص درصد کمی از کهکشانهای فعال نسبتاً درخشان توضیح دهند.


منبع : http://khabarnekar.blogfa.com
نماد کاربر
 
سپـاس : 2399

ارسـال : 2909


نام نویسی: 90/12/25

مرد

Re: سیاهچاله ها

نوشتهاز سوی اماتور در سه شنبه 6 اسفند 1392 - 19:59

جوان‌ترین سیاه‌چاله جهان




ناسا اخیرا تصویر بسیار جالبی را منتشر کرده که به تصور دانشمندان جوان‌ترین سیاه‌چاله کهکشان راه‌شیری است.

اطلاعات به دست آمده از رصدخانه پرتو ایکس چاندرا که کیهان را از مدار 139 هزار کیلومتری زمین مشاهده می‌کند، نشان داده که

ابرهای عجیب و درخشان گازی بقایای یک ابرنواختر ممکن است از یک سیاه‌چاله جوان برخوردار باشد.این ابرنواختر موسوم به W49B

حدود 1000 سال داشته که البته در مقیاس کیهانی به اندازه یک چشم به هم زدن است. برای مثال خورشید 4.5 میلیارد سال دارد.

تصویر

این ابرنواختر همچنین در مسافت 26 هزار سال نوری از زمین قرار داشته و به یک شکل بسیار نادر ایجاد شده است.ناسا این انفجار

ابرنواختر را که در زمان پایان یافتن سوخت ستاره رخ داده، بسیار عجیب خوانده است. W49B در حالی منفجر شد که فوران‌های مواد

از قطب‌های آن به فضا شلیک شده و باعث کشیده‌تر و بیضوی شدن ابرنواختر شده است. معمولا انفجارها به شکل متقارن هستند.

انفجارهای ابرنواختر زمانی رخ می‌دهد که سوخت ستارگان غول‌پیکر پایان می‌یابد اما به گفته ناسا، این انفجارها هیچگاه به درستی

درک نشده‌اند.از مسائل دیگر که باعث عجیب بودن این رویداد شده این است که این W49B یک ستاره نوترونی نبوده است. معمولا

انفجار ستارگان غول‌پیکر باعث شکل‌گیری یک هسته چرخان متراکم می‌شود که این ستاره با چنین تقدیری روبرو نبوده است.به گفته

محققان، همین کمبود شواهد است که به وجود یک سیاه‌چاله اشاره دارد. در این مورد، عدم شکل‌گیری ستاره نوترونی باعث ایجاد

تصور وجود یک سیاه‌چاله شده اما در موارد دیگر معمولا دانشمندان با توجه به تاثیر آن بر مواد اطراف موفق به شناسایی آن می‌شوند.


منبع ثبت میگردد
نماد کاربر
 
سپـاس : 2399

ارسـال : 2909


نام نویسی: 90/12/25

مرد

Re: سیاهچاله ها

نوشتهاز سوی اماتور در يكشنبه 18 اسفند 1392 - 13:34

منبع مطالبی که منبع انها ذکر نشده



http://hamshahrionline.ir
نماد کاربر
 
سپـاس : 2399

ارسـال : 2909


نام نویسی: 90/12/25

مرد

Re: سیاهچاله ها

نوشتهاز سوی اماتور در پنجشنبه 14 فروردين 1393 - 13:46

کشف یک سیاهچاله پرسرعت بسیار قوی





تیمی از منجمان استرالیایی و امریکایی حین مطالعه کهکشان مجاور به نام M83 در فاصله 15 میلیون سال نوری از زمین، سیاهچاله

کوچک و فوق‌قدرتمندی موسوم به MQ1 را کشف کردند.

تصویر

این جرم آسمانی نخستین سیاهچاله در نوع خود به شمار می‌آید که تا این اندازه دقیق مطالعه شده و تیم علمی با بررسی آن بوسیله

چند تلسکوپ دریافت که این شی یک سیاهچاله کوچک با اندازه استاندارد است.دکتر روبرتو سوریا از دانشگاه کورتین استرالیا و رهبر

ارشد تیم تحقیقاتی، معتقد است MQ1 یک میکروکوازار است که توسط دو جت و درست در خارج از سیاهچاله داغ می‌شود. این

دو جت، انرژی را در جهت‌های مخالف شلیک می‌کنند.اهمیت قدرت جت عظیم اندازه‌گیری‌شده MQ1 به دانشمندان در درک و

تعیین کیفیت اثر قوی جت‌های سیاهچاله بر گاز داغ احاطه‌کننده‌ آنها کمک می‌کند.این مولفه، عاملی مهم در مراحل آغازین تکامل

کهکشان M83 در 12 میلیارد سال پیش است، زیرا شواهدی در دست است مبنی بر این که وجود سیاهچاله‌های قدرتمند

نادری مانند MQ1، در آن زمان بسیار معمول‌تر بوده‌ است.هابل و تلسکوپ‌های ماژلان، رصدخانه اشعه ایکس چاندرا، تلسکوپ استرالیا،

آرایه فشرده تلسکوپ استرالیا و «آرایه بسیار بزرگ» در این پروژه مشارکت داشتند.

تصویر

تصویر
نماد کاربر
 
سپـاس : 2399

ارسـال : 2909


نام نویسی: 90/12/25

مرد

Re: سیاهچاله ها

نوشتهاز سوی اماتور در پنجشنبه 14 فروردين 1393 - 13:57

کشف یکی از قدرتمندترین سیاهچاله‌های جهان





منجمان از رصدخانه پرتو ایکس چاندرا و دیگر تلسکوپ‌ها برای آشکارسازی یکی از قدرتمندترین سیاهچاله‌های شناخته‌شده‌ کیهان بهره

بردند.

تصویر

این سیاهچاله ساختارهای متعددی را در گاز احاطه‌کننده‌اش خلق کرده و مانع از شکل‌گیری چندین تریلیون ستاره شده است.

سیاهچاله جدید در خوشه‌ کهکشانی موسوم به RX J1532.9+3021 قرار گرفته که این خوشه حدود 3.9 میلیارد سال نوری از زمین

فاصله دارد.تصویر ارائه‌شده ترکیبی از داده‌های پرتو ایکس چاندرا بوده و گاز داغ خوشه‌ در داده‌های بنفش نشان داده شده است؛

همچنین داده‌های نوری تلسکوپ فضایی هابل، کهکشان‌ها را در رنگ زرد به نمایش گذاشته است.خوشه مزبور در پرتوهای ایکس

بسیار شفاف است و این بدین معناست که این خوشه بی‌نهایت عظیم بوده و دارای جرمی معادل 1000 تریلیون برابر خورشید است.

در مرکز خوشه، کهکشان بیضوی غول‌پیکری وجود دارد که حاوی سیاهچاله فوق‌عظیم کشف‌شده است.
نماد کاربر
 
سپـاس : 2399

ارسـال : 2909


نام نویسی: 90/12/25

مرد

Re: سیاهچاله ها

نوشتهاز سوی اماتور در سه شنبه 10 تير 1393 - 11:14

کشف بادهای قوی در نزدیکی یک سیاهچاله فوق‌ عظیم






دانشمندان موفق به کشف بادهای شدید بی‌سابقه در نزدیک سیاهچاله مرکزی یک کهکشان شدند.

منجمان به رهبری «موسسه تحقیقات فضایی» هلند و با استفاده از داده‌های تلسکوپ‌های ناسا و آژانس فضایی اروپا (از جمله هابل)

دریافتند هسته شفاف یک کهکشان مارپیچ به دلیل وجود بادهای قوی، تابشهای پرتو ایکس بیشتر از حد انتظاری را از دست داده‌ است.

این کهکشان در فاصله 245 میلیون سال نوری از زمین واقع شده است.

تصویر

این یعنی بادهایی که قادر به حرکت از میان دیسک فوق‌ داغ احاطه‌کننده سیاهچاله این کهکشان حرکت می‌کنند، سرعتی معادل پنج

برابر بیش از آنچه پیش‌بینی شده بود، دارند. بادهایی از این دست در نهایت موجب تاریک‌شدن و ناپدیدشدن کهکشان‌ها می‌شوند.

توفان‌های بادی با سرعت بالغ بر 1000 کیلومتر در ثانیه شناخته‌شده هستند اما بر اساس مطالعه جدید، آن‌ها می‌توانند با سرعت بیش

از 5000 کیلومتر در ثانیه حرکت کنند.

تصویر

این مشاهدات در هسته کهکشان NGC 5548 انجام شد که حاوی ناحیه‌ای با نور اشعه ایکس قدرتمند است. این ناحیه

سیاهچاله مرکزی کهکشان را احاطه کرده است.بادهایی که به ندرت در قلب کهکشان‌هایی از این دست مشاهده می‌شوند، میتوانند

فرآیندهای مبهم تعامل بین کهکشان‌ها و سیاهچاله‌های مرکزی‌شان را برای دانشمندان شفاف کنند.

جزئیات این مطالعه در مجله Science Express منتشر شد.
نماد کاربر
 
سپـاس : 2399

ارسـال : 2909


نام نویسی: 90/12/25

مرد

قبلی

بازگشت به مبانی نجوم

چه کسی هم اکنون اینجاست ؟

کاربرانی که در این تالار هستند: بدون کاربران عضو شده و 4 مهمان