تحلیل دقیق آزمایش دو شکاف یانگ

مدیران انجمن: parse, javad123javad

نمایه کاربر
XIV

عضویت : جمعه ۱۳۹۸/۹/۱۵ - ۲۱:۱۸


پست: 115

سپاس: 8

Re: تحلیل دقیق آزمایش دو شکاف یانگ

پست توسط XIV »

اگر دقت کنید وقتی الکترون یا فوتون با چیز دیگری برخورد می کند، این اتفاق همیشه در یک نقطه رخ می دهد. وقتی تابع موج در یکی از دو شکاف رمبیده می شود، دیگر الکترون یا فوتون نمی تواند با خودش تداخل کند و نقش تداخلی به وجود بیاورد یعنی یک مسیر مستقیم از یکی از دو شکاف تا پرده را می پیماید و نقش تداخلی نخواهیم داشت! اما نکته این است که وقتی الکترون یا فوتون با پرده برهم کنش می کند باز هم در یک نقطه متمرکز می شود انگاری تابع موج رمبیده می شود و نقش تداخلی تنها به تدریج است که پدیدار می شود. تنها تفاوت رمبیده شدن تابع موج در یکی از دو شکاف با رمبیده شدن تابع موج در برهم کنش با پرده این است که در دومی الکترون یا فوتون قبلاً با خودش تداخل کرده بود و در برخی مسیرها احتمال بودنش نزدیک صفر است و در برخی مسیرها احتمال بودنش زیاد است و تنها در جاهایی که احتمال داشت آنجا باشد می تواند با پرده برهم کنش کند و در یک نقطه متمرکز شود. حالا اگر در فضای میان دو شکاف و پرده تصمیم بگیریم تابع موج رمبیده شود، آیا الکترون یا فوتون در نقطه ای از مسیر مستقیم دو شکاف به پرده آشکار می شود و با ادامۀ همان مسیر به پرده می رسد یا در نقطه ای از جاهایی که احتمال داشت باشد آشکار می شود و از آن نقطه تا پرده را در یک مسیر مستقیم می پیماید و به تدریج نقش تداخلی پدیدار می شود؟؟ به عبارت بهتر اگر بخواهیم تابع موج در فضای میان دو شکاف و پرده رمبیده شود، آیا به مثابه عقب بردن دو شکاف است یا به مثابه جلو آوردن پرده؟ اگر چنین آزمایشی انجام شده، تجربه چه می گوید؟ و اگر انجام نشده پس می توان فرضیه های جدیدی ارائه داد.

نمایه کاربر
Paradoxy

نام: داود حاجي تقي تهراني

عضویت : دوشنبه ۱۳۹۳/۱۰/۲۲ - ۲۲:۱۷


پست: 2160

سپاس: 1191

Re: تحلیل دقیق آزمایش دو شکاف یانگ

پست توسط Paradoxy »

بله،پرده خودش نوعی آشکار ساز هست. به محض این که فوتون فرودی به پرده میخوره، تابع موجش رمبیده میشه، اما پرده در مورد این که فوتون از کدوم مسیر اومده و به پرده خورده چیزی به ما نمیگه. برای همین هستش که روی اون نقش تداخلی میبینیم. بسته به این که آشکارساز دقیقا چی رو آشکار کنه و تا چه حد اطلاعات از مسیر فوتون به ما بده، میتونیم روی پرده نقش تداخلی داشته باشیم یا نداشته باشیم. همونطور که گفتم اگر آشکار ساز مسیر فوتون هارو برای ما مشخص کنه، و معلوم کنه که فوتون از کدوم از شکاف ها بیرون زده نقش تداخلی دیگه نداریم.

نمایه کاربر
XIV

عضویت : جمعه ۱۳۹۸/۹/۱۵ - ۲۱:۱۸


پست: 115

سپاس: 8

Re: تحلیل دقیق آزمایش دو شکاف یانگ

پست توسط XIV »

بسیار خوب اگر فرضاً آشکارساز را کنار شکاف سمت راستی بگذاریم تابع موج فوتون یا الکترون می رمبد یا به عبارت بهتر در یک نقطه 100% می شود و از شکاف چپ یا راست مانند ذره عبور می کند، اگر آشکارساز را کار نگذاریم تابع موج با خودش تداخل می کند و در برخی جاها 0% و در برخی جاها چیزی بیشتر از 0% و کمتر از 100% می شود و هنگام برخورد به پرده باز در یک نقطه از آن مسیرهایی که بین 0% و 100% بود کاملاً 100% می شود ولی در آن نقاطی از مسیرهایی که تابع موج 0% بود برهم کنشی با پرده رخ نمی دهد. به این دلیل است که نقش تداخلی به تدریج شکل می گیرد که از همه جالبتر نوار مرکزی آن است. اکنون اگر به دو شکاف کار نداشته باشیم و آشکارساز بخشی از مسیرهای میان صفحۀ دو شکاف و پرده را بررسی کند، مثلاً تنها مسیری که به نوار مرکزی منتهی می شود را بررسی کند آیا می توان خاصیت موجی ـ ذره ای را همزمان دید؟ اگر تابع موج همواره در آن مسیر 100% شود و تنها نوار مرکزی روی پرده تشکیل شود، می توان گفت خاصیت موجی ـ ذره ای همزمان نشان داده شده چون اگر کاملاً ذره ای بود باید در مسیرهای مستقیم پشت دو شکاف با پرده برهم کنش می کرد و اگر کاملاً موجی بود باید نقش تداخلی به طور کامل ایجاد می شد نه اینکه تنها نوار مرکزی ایجاد شود. آیا کسی این آزمایش را انجام داده است؟

نمایه کاربر
رهام1380

نام: رهام حسامی

محل اقامت: تهران

عضویت : پنج‌شنبه ۱۳۹۹/۶/۲۰ - ۰۹:۴۸


پست: 97

سپاس: 14

جنسیت:

تماس:

Re: تحلیل دقیق آزمایش دو شکاف یانگ

پست توسط رهام1380 »

خاصیت ذره و موج دوروی یک سکه تو مکانیک کوانتوم هست .زمانی ماهیت موجی و زمانی ماهیت ذره ای پدیدار میشه و این یکی ازشگفتیهای و اساسی مکانیک کوانتوم استλ=h/p خوب شما گفتید ردیابها برن پشت صفحه و اخرین ازمایشی که شد وقتی که صفحه معمولي در جای خودش بود فوتون طبق الگوی تداخل رفتار می‌کرد اما همين كه در لحظه‌ی آخر ردياب جايگزين آن مي شد فوتون الگوی تداخل را كنار میذاشت و مثل ذره رفتار میکردو طبق اصل مکمل بودن که فوتون ها می توانند به صورت ذره یا موج رفتار کنند اما نمی توان همزمان آنها را مشاهده کرد اینم که میدونید و من جایی خوندم آزمایش های پاک کن کوانتومی نشان میده که می توان رفتار موج را با پاک کردن تغییر داد همون پاک کردن اطلاعات یعنی منبع نور قطبی سوم در مقابل آشکارساز با محور 45 درجه نسبت به قطبش های دیگر این اطلاعات را پاک می کنه و اجازه می دهد تا الگوی تداخل دوباره ظاهر شود در مورد سوال شما دو شکاف توسط یک پرتوی لیزری روشن میشه . اگر عرض شکافها کمتر از طول موج نور لیزر باشه شکافها نور را به امواج استوانه ای تقسیم می کنند. این دو جبهه موج استوانه ای روی هم قرار میگیره و دامنه و در نتیجه شدت آن در هر نقطه از جبهه های موج ترکیبی به بزرگی و فاز دو جبهه موج بستگی داره. اختلاف فاز بین دو موج با اختلاف در مسافت طی شده توسط دو موج تعیین میشه.تصویر
آخرین ويرايش توسط 1 on رهام1380, ويرايش شده در 0.

نمایه کاربر
XIV

عضویت : جمعه ۱۳۹۸/۹/۱۵ - ۲۱:۱۸


پست: 115

سپاس: 8

Re: تحلیل دقیق آزمایش دو شکاف یانگ

پست توسط XIV »

عوامل مؤثر در توزیع شدت نور در آزمایش دوشکاف با نور همدوس چیستند؟ آیا اگر تعداد و فشردگی اتم ها در بخشی از پرده بیشتر از بخش دیگر باشد شدت نور یا تعداد الکترون های جذب شده در هر نوار روشن آن ناحیه از پرده بیشتر از هر نوار روشن نواحی دیگر خواهد بود؟

نمایه کاربر
XIV

عضویت : جمعه ۱۳۹۸/۹/۱۵ - ۲۱:۱۸


پست: 115

سپاس: 8

Re: تحلیل دقیق آزمایش دو شکاف یانگ

پست توسط XIV »

فرق دقیق میان تفرق و تداخل و پراش چیست؟ در لینک http://www.deeplook.ir/%D8%AA%D8%A7%D8% ... %85%DB%8C/ نوشته شده: "در مورد آزمایش شکاف یانگ، یک الگوی تداخلی تنها زمانی رخ می دهد که یک موج با موجی که از شکاف دیگر گذشته، تداخل کند. اگر قادر بودیم امواج را (چه امواج الکترومغناطیسی و چه امواج مادی) تنها از طریق یک شکاف عبور دهیم، الگوی تداخلی ایجاد نمی شد." دیگران گفته اند که اگر از یک شکاف استفاده کنیم پراش رخ می دهد و تفرق را می بینیم، به نظر میاد چه از یک شکاف استفاده کنیم چه دوتا چه سه تا چه... خلاصه تداخل رخ می دهد اما چرا اصطلاحات مختلفی برایشان به کار می رود؟ من مفاهیم را می فهمم اما کاربرد اصطلاحات کمی گیج کننده اند: پراش، تداخل، تفرق، لطفاً کمی توضیح دهید.

mahmood1966

نام: محمود حمزه

عضویت : جمعه ۱۳۹۷/۴/۱ - ۱۱:۵۷


پست: 14



Re: تحلیل دقیق آزمایش دو شکاف یانگ

پست توسط mahmood1966 »

سلام. ایا فاصله دو شکاف؛ در نتیجه ازمایش تاثیر داره؟

نمایه کاربر
XIV

عضویت : جمعه ۱۳۹۸/۹/۱۵ - ۲۱:۱۸


پست: 115

سپاس: 8

Re: تحلیل دقیق آزمایش دو شکاف یانگ

پست توسط XIV »

سلام. بله، به صفحۀ اول این مبحث مراجعه و فرمول مربوطه را ببینید! هر چه فاصلۀ دوشکاف بیشتر باشد پهنای نوارهای تاریک و روشن کمتر می شود و اگر خیلی زیاد شود طرح تداخل دوشکافی به وجود نمی آید!

نمایه کاربر
رهام1380

نام: رهام حسامی

محل اقامت: تهران

عضویت : پنج‌شنبه ۱۳۹۹/۶/۲۰ - ۰۹:۴۸


پست: 97

سپاس: 14

جنسیت:

تماس:

Re: تحلیل دقیق آزمایش دو شکاف یانگ

پست توسط رهام1380 »

پراش فرنل را با پرسیدن اینکه چه اتفاقی می افتد هنگام انتشار نور ، و چگونه این فرآیند تحت تأثیر قرار می گیرد وقتی سدی با شکاف یا سوراخ در آن در پرتو تولید شده توسط یک منبع دور نور.فرنل از اصل هویگنس استفاده می کند تا به تعبیر کلاسیک ، آنچه اتفاق می افتد را بررسی کند. جبهه موج که از شکاف و به یک صفحه تشخیص در فاصله کمی ادامه می یابد بسیار نزدیک یک جبهه موج است که از منطقه شکاف منشا می گیرد .
نتیجه این است که اگر شکاف بسیار کم باشد ، فقط الگوهای پراش با مراکز روشن می توانند ایجاد شوند. اگر شکاف به تدریج گسترده تر شود ، الگوهای پراش با مراکز تاریک با الگوهای پراش با مراکز روشن جایگزین می شوند. با بزرگتر شدن شکاف ، اختلاف بین باندهای تاریک و روشن کاهش می یابد تا جایی که دیگر اثر پراش قابل شناسایی نیست.
. با در نظر گرفتن فاصله عمود از سوراخ در یک صفحه مانع تا یک صفحه تشخیص نزدیک در کنار طول موج نور حادثه می توان تعدادی از مناطق را به نام عناصر نیمه دوره یا مناطق فرنل محاسبه کرد. منطقه داخلی یک دایره است و هر منطقه بعدی یک حلقه حلقوی متحدالمرکز خواهد بود. اگر قطر سوراخ دایره ای شکل روی صفحه برای نشان دادن منطقه اول یا مرکزی فرنل کافی باشد ، دامنه نور در مرکز صفحه تشخیص دو برابر خواهد شد اگر صفحه انسداد مانع نشود. اگر قطر سوراخ دایره ای شکل روی صفحه برای نشان دادن دو منطقه Fresnel کافی باشد ، دامنه در مرکز تقریباً صفر است. این بدان معنی است که الگوی پراش فرنل می تواند یک مرکز تاریک داشته باشد. این الگوها قابل مشاهده و اندازه گیری هستند و به خوبی با مقادیر محاسبه شده برای آنها مطابقت دارند.
آزمایش پاک کن کوانتومی دو شکاف؟
فرض که فوتون ها در هنگام انتشار خود "برچسب گذاری می شوند به روشی که هنگام مشاهده بازدید در صفحه های آشکارساز (تنش: هیچ چیزی در شکاف ها مشاهده نمی شود ، و نه در کل مسیر از انتشار تا تشخیص) به ما اجازه می دهد که آیا آنها سفر کرده اند هر دو به طور همزمان ، یا هر دو مسیر ، بدون اینکه هرگز با آنها تعامل داشته باشید.
نکته مهم این است که آیا تنظیمات آزمایشی ما به تولید اطلاعاتی از این طریق نیاز دارد یا خیر. تا زمانی که ما تقاضا نکنیم از چه روشی اطلاعات تولید شود (دقیق تر ، ضبط شده) الکترون یک رفتار موجی ایجاد می کند زیرا هر دو احتمال در برهم نهی وجود دارد. اما اطلاعات کدام یک از موارد با superposition ناسازگار است ، یا یکی است یا دیگری. بنابراین اگر آزمایش را راه اندازی کنیم تا بتواند اطلاعاتی را ایجاد و ضبط کند ، فقط یک احتمال آشکار می شود ، اما نه برهم گذاشتن چندین احتمال.
اطمینان حاصل کنیم که الکترون باید فقط در یکی از احتمالات در لحظه عبور از شکافها نمایان شود" از شکاف (ها) عبور کرده است ، ما می توانیم اطلاعات را به جای ضبط کردن ، پاک کنیم. وقتی این کار را انجام می دهیم ، تداخل دوباره ظاهر می شود ، بنابراین الکترون "پس از عبور از روی شکاف ها ، رفتار خود را تغییر می دهد" ، در اصل مدت زمان دلخواه بعد از آن است. آیا الکترون ها "می دانند ما در آینده چه خواهیم کرد" بنابراین در شکاف ها به یک یا روش دیگر رفتار می کنند؟
خوب ، واقعاً نه اما اساساً دلیل این امر (یا بهتر بگوییم ، چرا باید چنین باشد) ، در اینجا کمی بیشتر با جزئیات توضیح داده شده است:
گروهی از دانشمندان در آزمایش دو شکاف تغییراتی را آزمایش کردند که آزمایش انتخاب تأخیر نامیده می شود. دانشمندان در هر شکاف یک کریستال مخصوص قرار دادند. این کریستال هر فوتون ورودی را به یک جفت فوتون یکسان تقسیم می کند. یک فوتون از این جفت باید ایجاد کند تا الگوی تداخل استاندارد ایجاد شود ، در حالی که عکس دیگر به یک ردیاب می رود. شاید با این تنظیم ، فیزیکدانان با موفقیت راهی پیدا کنند تا رفتار خنثی کننده منطق فوتون ها را مشاهده کنند.
اما هنوز کار نمی کند. و این قسمت واقعا عجیب و غریب است: صرف نظر از اینکه چه زمانی این تشخیص رخ می دهد کار نمی کند. حتی اگر فوتون دوم پس از برخورد فوتون اول به صفحه نمایش شناسایی شود ، باز هم الگوی تداخل را خراب می کند. این بدان معنی است که مشاهده یک فوتون می تواند حوادثی را که قبلاً اتفاق افتاده اند تغییر دهد.
آزمایش دیگری با اجرای آزمایشی تصادفی "دو سو کور" در جایی که آزمایشگران از روشن بودن ردیاب و اینکه فوتون ها الگوی تداخلی ایجاد می کنند ، بی اطلاع بودند ، این مفهوم را گسترش داد. این فرآیند چند صد بار با آشکارساز به طور تصادفی روشن یا خاموش اجرا شد. نتایج در بسته های مخفی گردآوری شده است که جزئیات وضعیت آشکارساز را به همراه الگوی مرتبط به هم مرتبط می کند.
دانشمندان صدها نتیجه آزمایش داشتند که هنوز مشاهده نشده است. آنچه آنها کشف کردند این است که آنها می توانند نتایج را از یک بار اجرا کنند و بررسی کنند که آیا آشکارساز روشن است. اگر آشکارساز روشن بود و آنها می دانستند که فوتون ها را از کدام طریق می شکند ، الگوی دو خطی را مشاهده کردند. اگر آشکارساز خاموش باشد ، آنها الگوی تداخل را مشاهده می کنند.
با این حال ، در هر موردی که رکورد فوتون از طریق کدام شکاف از بین رفته باشد (جایی که آشکارساز به طور تصادفی روشن یا خاموش بود و جزئیات این حالت هنوز ثبت نشده است) ، آزمایش منجر به ایجاد یک الگوی تداخل می شود. از نظر آماری ، باید انتظار داشته باشیم که الگوی دوقلو / خط در نیمی از زمان وجود داشته باشد ... اما نیروی دیگری در حال کار است که "تغییر واقعیت" را براساس این که آیا شخصی شاهد وضعیت ردیاب بوده است ، وجود دارد.
آنها می توانند آزمایشی با جنبه تصادفی ایجاد کنند و با اطمینان 100٪ نتایج آزمایش را پیش بینی کنند. بسته به اینکه آیا آنها ثبت ردیاب را از بین بردند. با گفتن متفاوت ، آنها می توانند با مشاهده یا از بین بردن ردیاب ردیاب ، نتایج را تغییر دهند.
چیزی که به نظر من باورنکردنی در این مورد است این است که به جنبه ای از واقعیت اشاره دارد که عملکرد آن "خارج از زمان" است. این ماده از قوانینی پیروی می کند که رویدادهای آینده قابل پیش بینی را در بر می گیرد. من این موضوع را مجذوب خود کرده ام زیرا به نظر می رسد مبتنی بر "مشاهده انسانی" است ، یعنی واقعیت بسته به اینکه "ما" درگیر باشد تغییر می کند.
با در نظر داشتن این موضوع ، می توانیم هنگام خروج از فوتون از فوتوتر ، نگاه دقیق تری داشته باشیم. تئوری من در اینجا به چیزی غیر معمول متکی است. منظور از نور این نیست که منزوی سفر کند. آن فوتون برای سفر به خودی خود «طراحی» نشده است ... قوانینی که بر آن حاکم هستند حکم می کند که مانند یک موجود مجزا رفتار کند. هنگامی که یک فوتون از گسیل کننده خارج می شود ، یک سری دستورالعمل دریافت می کند (بر اساس "نور" بودن) که منجر به احتمال احتمالی نتیجه گیری آن در یک مکان خاص می شود.
وقتی یک نیروی خارجی (در این مورد ، یک ناظر) بر آن فوتون تأثیر می گذارد ، باعث ارزیابی مجدد قوانین جهانی می شود. "چه اتفاقی باید بعد بیفتد" به این ترتیب ، یک فوتون شناسایی نشده مجموعه ای از دستورالعمل ها را در زمان انتشار دریافت کرده و ادامه می دهد تا زمانی که در صفحه شناسایی شود. با این حال ، اگر آن فوتون در یکی از شکاف ها شناسایی شود ، آن دستورالعمل ها ، پتانسیل را دوباره مرور می کند
این احتمالاً یکی از مباحث گیج کننده مکانیک کوانتوم است ، که عمدتاً از طریق نیاز کپنهاگ است که "مشاهده" عملکرد موج را فرو می ریزد (بدون اینکه بگوییم این به چه معنی است و یا به چه معناست). به نظر من ، این بستگی به نحوه مشاهده دارد. آنچه من گمان می کنم شما به آن اشاره می کنید آزمایشی است که اگر الکترونها را از طریق دو شکاف عبور دهید ، مقدار کافی از آنها الگوی پراکندگی ایجاد می کند ، اما اگر هنگام بیرون آمدن از شکاف ها به آن نور بتابانید ، این کار انجام نمی شود. دلیل این امر به ویژه در تفسیر موج آزمایشی (یا در مورد من ، موج هدایت) کاملاً روشن است. وقتی فوتون به الکترون برخورد می کند و از آن پس می زند (که برای مشاهده باید این کار را انجام دهد) حرکت به الکترون می دهد. به یاد بیاورید که فوتون دارای تکانه است ، که یک خاصیت برداری است ، بنابراین وقتی به عقب برگردد ، برای حفظ انرژی لازم است حرکت الکترون تغییر کند. به همین ترتیب ، موج همراه (از pλ = h) باید طول موج را تغییر دهد. با این حال ، موج جدید از شکاف عبور نکرده است ، بنابراین الگوی پراش را نمی دهد. من در کتاب الکترونیکی خود با عنوان "امواج هدایت" توضیحات دقیق تری ارائه می دهم. (تفاوت بین آنها و امواج خلبان این است که سرعت فاز باید سرعت ذره را برابر کند تا هر دو در یک زمان قرار بگیرند. این برای موج خلبان یا موج شرودینگر دنبال نمی شود.
ذرات از طریق شکاف به صورت مستقیم شلیک شوند و اجازه برخورد به صفحه ای در طرف دیگر را داشته باشند ، انتظار داریم الگویی متناسب با اندازه و شکل شکاف داشته باشیم. با این حال ، هنگامی که این "آزمایش تک شکاف" واقعاً انجام می شود ، الگوی روی صفحه الگوی پراش است که در آن نور پخش می شود. هرچه شکاف کوچکتر باشد ، زاویه گسترش بیشتر است. قسمت بالای تصویر نشان دهنده قسمت مرکزی الگوی تشکیل شده هنگام لیزر قرمز است که یک شکاف را روشن می کند و اگر فردی با دقت نگاه کند ، دو نوار کناری ضعیف دارد. باندهای بیشتری را می توان با دستگاهی با تصفیه دقیق تر مشاهده کرد. انکسار این الگو را به عنوان نتیجه تداخل امواج نور از شکاف توضیح می دهد.

شبیه سازی عملکرد موج ذرات: آزمایش دو شکاف. تاری سفید نشان دهنده موج است. هرچه پیکسل سفیدتر باشد ، در صورت اندازه گیری ، احتمال یافتن ذره در آن مکان بیشتر می شود.
اگر یکی دو شکاف موازی را روشن کند ، نور دو شکاف دوباره تداخل ایجاد می کند. در اینجا تداخل الگوی بارزتری با مجموعه ای از نوارهای روشن و تاریک متناوب است. عرض باندها خاصیت فرکانس نور روشن کننده است. هنگامی که توماس یانگ برای اولین بار این پدیده را نشان داد ، نشان داد که نور از امواج تشکیل شده است ، زیرا توزیع روشنایی را می توان با تداخل متناوب افزودنی و تفریق توضیح داد. امواج . آزمایش ، کشف بعدی اثر فوتوالکتریک نشان داد که در شرایط مختلف ، نور می تواند طوری رفتار کند که گویی از ذرات گسسته تشکیل شده است. این اکتشافات به ظاهر متناقض ، فراتر از فیزیک کلاسیک و در نظر گرفتن ماهیت کوانتومی نور را ضروری ساخت.

در سال 2012 ، استفانو فرابونی و همکارانش سرانجام طبق طرح اصلی پیشنهاد شده توسط فاینمن ، آزمایش دو شکاف با الکترون و شکافهای واقعی را انجام دادند. آنها الکترونهای واحدی را به شکافهای نانوساختار (عرض حدود 100 نانومتر) ارسال کردند و با جمع آوری الکترونهای منتقل شده با یک ردیاب تک الکترون ، می توانند تجمع الگوی تداخل دو شکاف را نشان دهند.
تجمع الکترون به مرور زمان
نسخه مهم این آزمایش شامل ذرات منفرد است (یا امواج - برای سازگاری ، در اینجا به آنها ذرات گفته می شود). ارسال ذرات از طریق دستگاه دو شکاف به صورت تک به تک باعث می شود که ذرات منفرد بر روی صفحه ظاهر شوند ، همانطور که انتظار می رود. به طرز قابل توجهی ، وقتی این ذرات اجازه دارند یکی یکی جمع شوند ، الگوی تداخلی ظاهر می شود این دوگانگی موج و ذره را نشان می دهد ، که بیان می کند همه مواد دارای ویژگی موج و ذره هستند: ذره به عنوان یک پالس واحد در یک موقعیت واحد اندازه گیری می شود ، در حالی که موج احتمال جذب ذره را در یک مکان خاص بر روی صفحه توصیف می کند . نشان داده شده است که این پدیده در مورد فوتون ها ، الکترون ها ، اتم ها و حتی برخی از مولکول ها از جمله گوی های باکی وجود دارد . بنابراین آزمایشات با الکترون ، شواهد تأییدی بر این عقیده می افزایند که الکترون ها ، پروتون ها ، نوترون ها و حتی موجودات بزرگتری که به طور معمول ذرات نامیده می شوند ،


تاخیر در انتخاب و تغییرات پاک کن کوانتومی
مقاله اصلی: پاک کن کوانتومی با تأخیر
Wheeler's Delayed Choice Experiment
نمودار آزمایش تأخیر در انتخاب ویلر ، نشان دادن اصل تعیین مسیر فوتون پس از عبور از شکاف
آزمایش های تأخیر انتخاب ویلر نشان می دهد که استخراج اطلاعات "کدام مسیر" پس از عبور ذره ای از شکاف ها به نظر می رسد می تواند رفتار قبلی آن را در شکافها تغییر دهد.

آزمایش های پاک کن کوانتومی نشان می دهد که می توان رفتار موج را با پاک کردن یا در غیر اینصورت برای همیشه در دسترس نبودن اطلاعات "کدام مسیر" بازیابی کرد.

یک تصویر ساده از انجام آن در خانه از پدیده پاک کن کوانتومی در مقاله ای در Scientific American آورده شده است . اگر یکی قطبش دهنده ها را قبل از هر شکاف با محورهای خود به صورت هم راست روی هم قرار دهد ، الگوی تداخل حذف می شود. قطبي سازها را مي توان معرفي مسير كدام مسير به هر پرتو دانست. معرفی قطبشگر سوم در مقابل آشکارساز با محور 45 درجه نسبت به قطبش های دیگر ، این اطلاعات را "پاک" می کند و اجازه می دهد تا الگوی تداخل دوباره ظاهر شود. این را می توان با در نظر گرفتن نور به عنوان یک موج کلاسیک ، و همچنین هنگام استفاده از قطبش کننده های دایره ای و تک فوتون ها حساب کرد. جرای قطبشگرها با استفاده از جفت های فوتون درهم پیچیده توضیحی کلاسیک ندارد.تصویر

ارسال پست