حقیقت تلخ را چه کنیم؟


Re: حقیقت تلخ را چه کنیم؟

نوشتهاز سوی فروهر در سه شنبه 30 بهمن 1397 - 15:12

Vahed75 نوشته است:خب تا این آش سرد نشده ما هم یه نخودی توش بندازیم smile055

اینکه جامعه در ورطه سقوط و اضمحلال کامل قرار گرفته رو نمیشه به طور مطلق دونست یک برآورد نسبی میشه تصور کرد که هر شخص به فراخور شرایط فردی خودش از جامعه متصور هست.

اگر خواسته باشیم شرایط کنونی جامعه ایرانی خودمون رو واکاوی کنیم و نگاهی هم به عقبه و تاریخ داشته باشیم به خوبی متوجه میشیم که شرایط خیلی حادتر و بغرنج تری هم در دوره هایی از تاریخ بر ایران و ایرانی حاکم بوده مثل قحطی ها و جنگ های ناخواسته و کشتارهای جمعی

مثل حمله مغول ها و یا اعراب به ایران و ...

اما جامعه ایرانی اثبات کرده همواره به دنبال اجرای عدالت بوده حتی در تاریک ترین قسمتهای تاریخ خودش از قیام سربداران و یا بابک خرمدین گرفته تا انقلاب مشروطه و عصر کنونی
حال اینکه این قیامها و عدالت خواهیها چه فرجامی داشته بحث جداگانه ای هست.

بعد از اتمام جنگ جهانی دوم نشستی در سانفرانسیسکوی آمریکا برگزار شد تا کشورهای مختلف راهکارهای خودشون رو جهت جلوگیری از وقوع جنگ جهانی سوم و کشتار مردم بیگناه ارائه دهند و در خلال این نشست باز هم یک ایرانی به نام دکتر سیاسی بهترین راهکار رو ارائه داد:

جنگ و بی عدالتی نه مربوط به ثروت و نه مرز و نه شکم است.
جنگ و بی عدالتی محصول جهل و عدم شناخت مردم نسبت به یکدیگر است.
مردم با فرهنگ هم آشنایی ندارند و چون بدرستی هم را نمی شناسند به هم احترام نمی گذارند و در نتیجه به هم توهین کرده و سبب بروز جنگ و بی عدالتی میشوند.
پس باید کاری کنیم که سطح دانش و شناخت مردم از هم بالا برود در این صورت شاید بتوانیم از بروز جنگ و بی عدالتی در جامعه اندکی بکاهیم.

از سوی دیگه هم نمیشه یک جامعه آرمانی و عاری از هر گونه ناهنجاری تصور کنیم چون چنین جامعه ای هم در حالت سکون قرار گرفته و محکوم به فناست.
قدرت طلبی و برتری جویی خودش باعث پیشرفت در سطوح مختلف میشه هر چند این پیشرفت در بعضی مواقع بهای سنگینی داره که باز هم به ضعیف ترین قشر جامعه تحمیل میشه.

در کل اگه بخواییم نتیجه گیری داشته باشیم میشه گفت این تقابل تا آخر عمر این کره خاکی وجود خواهد داشت و زمانی به اون جامعه آرمانی میرسیم که عمر کره زمین هم به پایان برسه و یا اینکه نسل بشر منقرض شده باشه

در این بین ما تنها میتونیم نقش خودمون رو بازی کنیم و تنها تاثیرگذاری ما هم در همین حد و حدوده و اینکه نقش خودمون رو به بهترین وجه ایفا کنیم.

آخ آخ انگشتم درد گرفت داود تو چطوری این همه تایپ میکنی smile033


1.برآورد نسبی! حتما باید اتفاقی بیفته که بفهمیم ما در چه مرحله ای قرار گرفتیم. افغانی داره از ریال ایران با ارزش تر میشه.اون روز دور نیست.ما در تحریم هستیم.عمده دلار ها از طریق نفت به دولت ایران میرسه. همه جانبه هم تحت تحریمه و معدود شرکت های ایرانی در خارج به شدت زیر زربین هستند. کشور هایی که معاف از تحریم نفت ایران شدند.تا چند ماهه دیگه با ایران تسویه می کنند.و وقتی دلاری نمونه ایران با چی مواد اولیه وارد میکنه! با ریال. ایران در تولید خیلی چیزا صفره هنوز.

من نه.تو انقلاب ایران بودم نه قبلش ولی با چیزایی که شنیدم
قبل از انقلاب اگر نفت و ارزان تر به کشور های غربی می دادند جاش اف 14 و تکنولوژی می گرفتند الان میلیون ها بشکه رو در نبود دلار باید بدن جاش گندم بگیرن که از گرسنگی نمیریم

اون موقع شاید فقط فقط کشور های غربی از ما باج می گرفتند اما الان هر کشور کوچک و بزرگی با توجه به شرایط ما می تونه از ما سو استفاده کنه و ما رو تاراج کنه.

البته ما نیازی به تاراج گر بیگانه نداریم روی همه رو سفید کردیم.

واقعا چه شرایط نسبی و ناپایداری.

من هم با شما موافقم مقصر مردم بودند.

کلا قدرت چیز کثیفی هست کسی واردش میشه امکان نداره ازش سو استفاده یا بهره جویی نکنه.اما هرکس به شیوه ی خودش و برای آرمان خودش.

ما تا الان اگر 50 سال عقب بودیم الان داره تبدیل میشه به 100 سال

ما نقش خودمونو به عنوان یک کشور قدرتمند فقیر داریم در دنیا خوب انجام میدیم.
نماد کاربر
 
سپـاس : 443

ارسـال : 1045


نام نویسی: 91/6/31

ذکر نشده

Re: حقیقت تلخ را چه کنیم؟

نوشتهاز سوی 4you در چهارشنبه 15 اسفند 1397 - 15:38

بعد از این ذکر مصیبت! به نتایجی رسیدم که بد ندیدم با شما هم در میون بزارم:

دو تا از مهم ترین چیزایی که تو زندگی بهش رسیدم «امید» و «آرزو» هستند
انقدر مهم اند برام که اگه یه روزی بچه داشته باشم اسماشونو اینا میزارم!

اول از همه باید یه آرزو داشت، آرزو چیزیه که میخوای بهش برسی و چقدر
جالبه که یه اسم دخترونه ست! و امید یعنی تسلیم نشدن و ممکن دونستنِ
رسیدن به آرزو و جالبه که یه اسم مردونه ست! امید اگه بمونه به آرزو هم
میرسه و بچه شون میشه خوشبختی. :)

وقتی آرزویی نباشه، امیدی هم نیست و وقتی امیدی نباشه خوشبختی هم
نیست و این یعنی پایان زندگی، یعنی مرگ. گاهی شرایط جلوی رسیدن تو
به آرزوهاتو میگیره و امیدت سرشو پایین میندازه! دلیلش اینه که
آرزوت بزرگتر از امیدت بوده. می تونی آرزوتو به اندازه امیدت کوچیک کنی یا
اینکه امیدتو به اندازه آرزوت بزرگ کنی ولی نذار حتی یک لحظه بدون آرزو
بمونی و یه لحظه بی امید. مردمی بودند که شرایط خیلی سخت تری از
شرایط ما رو داشتند و تجربه کردند؛ اون هایی که امید داشتند الان هستند
و اونایی که نداشتند به تاریخ پیوستند.

زندگی تلخه ولی همه چیزای تلخ هم بد نیستند، مثل شراب! توی زندگی
چیز هایی هم هست که وقتی تجربه شون میکنی دوست داری تا ابد زنده
بمونی. زندگی به این تجربه هایی که تا الان داشتی خلاصه نمیشه، زندگی هنوز
چیزای زیادی داره که بهت نشون نداده و فقط باید بگردی و کشفشون کنی.
اگه جایی که هستی اونجایی نیست که میخوای باشی، جاتو عوض کن
مسلماً این کاری نیست که خیلی ها بتونن انجام بدن ولی می تونی تصمیم
بگیری که جزو اون خیلی ها نباشی.

اگه هنوز منتظری که دولت یا خانواده یا... بیان زندگیتو درست کنن، سخت در
اشتباهی. نباید انتظار داشته باشی یکی دیگه تو رو به آرزوهات برسونه،مثل
پسری که برای رسیدن به یه دختر، مادرشو میفرسته جلو! امیدتو به خودت
ببند نه به بقیه، به خودت تکیه کن نه به بقیه. آویزون نباش،انقدر محکم وایسا
که بتونی به خودت تکیه کنی و حتی تکیه گاهی باشی برای بقیه.

شاید بگید اینا همش حرفه و خیلی ها دارند اینا رو مدام تکرار میکنن ولی
اینا حرفای همه کساییه که توی زندگیشون به جایی رسیدن که هیچ چیزی
برای از دست دادن نداشتن و فهمیدن هیچ چیز جز امید نتونسته دوباره اونا
رو به زندگی برگردونه و هیچ چیز جز یه آرزو نتونسته اونا رو به جلو هل بده.

آرزومند و امیدوار باشید smile072
در این بازار، اگر سودیست، با درویش خرسند است
نماد کاربر
 
سپـاس : 11

ارسـال : 10


نام نویسی: 96/7/24

ذکر نشده

قبلی

بازگشت به گفتگوی آزاد

چه کسی هم اکنون اینجاست ؟

کاربرانی که در این تالار هستند: بدون کاربران عضو شده و 6 مهمان