حذف ناگهانی یک سیاره ار سولار سیستم

مدیران انجمن: parse, javad123javad

ارسال پست
نمایه کاربر
rohamjpl

نام: Roham Hesami رهام حسامی

محل اقامت: فعلا تهران قیطریه بلوار کتابی 8 متری صبا City of Leicester Area of Leicestershire LE7

عضویت : سه‌شنبه ۱۳۹۹/۸/۲۰ - ۰۸:۳۴


پست: 1651

سپاس: 3161

جنسیت:

تماس:

حذف ناگهانی یک سیاره ار سولار سیستم

پست توسط rohamjpl »

پاسخ طولانی: طرح فعلی منظومه شمسی در واقع به طور قابل توجهی متعادل است. بدون دخالت خارجی، برای مدت طولانی ثابت می ماند. هر چیزی که تعادل فعلی را تغییر دهد، سیستم را مجبور می کند تا زمانی که تعادل جدیدی پیدا کند، تنظیم شود. حذف یک توده عظیم مطمئناً به نوعی بر این امر تأثیر می گذارد، اما نمی توان دقیقاً گفت که چگونه بدون اجرای چند صد شبیه سازی.
اکنون بیایید مقیاس را به مقیاس کل منظومه شمسی خود افزایش دهیم. وزن هر سیاره بیشتر از 10 ^ 23 کیلوگرم است و فاصله بین هر سیاره نیز بسیار زیاد است. سیارات به طور موثر بر گرانش یکدیگر تأثیر می گذارند، اما فقط به مقدار کسری. نیروی محرکه واقعی گرانش در منظومه شمسی خورشید ما است که مدارهای سیاره را دیکته می کند. ناپدید شدن خورشید منجر به هرج و مرج در سراسر منظومه شمسی می شود.
بنابراین، با گرانش - نیروی اصلی موجود در فضا - که نقش جانبی در تعامل سیارات ایفا می کند، این سوال مطرح می شود که ناپدید شدن کدام سیاره بیشترین تأثیر منفی را خواهد داشت.
تأثیر ناپدید شدن سیارات مختلف در منظومه شمسی
اثر ناپدید شدن یک سیاره به سیاره ای می رسد که در واقع ناپدید می شود!
عطارد: عطارد اولین و کوچکترین سیارات منظومه شمسی است. نزدیکترین نقطه به خورشید است و گرانش آن به شدت تحت تأثیر خورشید است. ناپدید شدن عطارد تغییرات ناچیزی در نظم منظومه شمسی ایجاد می کند. اندازه کوچک سیاره و نزدیکی آن به خورشید باعث می شود که فقط یک ذره در منظومه شمسی باشد.
زهره: زهره دومین سیاره منظومه شمسی است و معمولاً به عنوان دوقلوی زمین شناخته می شود. همچنین بعد از خود ماه، دومین شی درخشان در آسمان شب است. از دست دادن زهره تأثیرات کیهانی زیادی نخواهد داشت، اما مطمئناً به آسمان شب آسیب می رساند، زیرا ما "ستاره صبح" خود را از دست خواهیم داد.
زمین: تا این زمان، همه ما باید با زمین آشنا باشیم. پس از همه، زمین زمین زمین ما، خانه ما است! زمین تنها سیاره ای از بیش از 4050 سیاره ای است که ما کشف کرده ایم که دارای حیات است. اگر زمین به طور ناگهانی ناپدید شود چه اتفاقی می افتد؟ خوب، برای یک چیز، هیچ کس نمی تواند این مقاله را بخواند.
مریخ: مریخ که به سیاره سرخ نیز معروف است، چهارمین سیاره منظومه شمسی است. سیاره سرخ علاقه زیادی از سوی انسان ها به خود جلب کرده است که 56 ماموریت اکتشافی ما به مریخ نشان می دهد. اگر مریخ ناپدید شود، خطر سیارک های نزدیک به زمین به میزان قابل توجهی کاهش می یابد. کمربند سیارکی، کمربند عظیمی از سیارک ها که بین مریخ و مشتری قرار دارد، در واقع بزرگترین تهدید برای زمین است.
سیارک ها توسط گرانش مشتری محکم نگه داشته می شوند، اما گاهی اوقات، به دلیل اثری به نام رزونانس گرانشی، از مدار خارج می شوند. خورشید با اعمال گرانش عظیم خود بر این ناهنجاری، سیارک را به سمت خود می کشد. در اینجا، گرانش مریخ وارد عمل می شود. مریخ به عنوان یک تیرکمان بچه گانه عمل می کند و به آن ضربه می زند
مشتری: مشتری پنجمین و بزرگترین سیارات منظومه شمسی است. وسعت مشتری به آن اجازه می دهد تا نیروی گرانشی فرمانروایی بر روی اجرام نزدیک خود داشته باشد. همچنین به عنوان برادر بزرگ زمین در نظر گرفته می شود و از آن در برابر قلدرهای فضایی محافظت می کند. در واقع، مشتری طی چند میلیارد سال گذشته از زمین در برابر سیارک های بی شماری محافظت کرده است. بزرگترین سیاره منظومه شمسی دارای میدان گرانشی وسیع و قوی است که می تواند سیارک هایی را که به سمت زمین حرکت می کنند از مسیر خارج کند و آنها را از منظومه شمسی به بیرون پرتاب کند. دنباله‌دارهای دوربرد اغلب به مشتری غول‌پیکر برخورد می‌کنند و زخم‌های چشمگیری بر جای می‌گذارند. گرانش عظیم مشتری همچنین چیزی است که سیارک های موجود در کمربند سیارکی را تحت کنترل نگه می دارد. از نظر نظم منظومه شمسی، ناپدید شدن مشتری هیچ تغییر محسوسی نخواهد داشت. برخی از اثرات بعداً دیده می شود، اما هزاران سال طول می کشد!
زحل: زحل ششمین سیاره منظومه شمسی و دومین عضو بزرگ منظومه شمسی است. اکثر مردم زحل را با مجموعه حلقه های زیبایش می شناسند که آن را بسیار باشکوه جلوه می دهد. زحل همچنین دارای 62 قمر است که یکی از آنها تیتان است که اندازه ای بزرگتر از عطارد دارد! ناپدید شدن زحل به دلیل اندازه و جرم بسیار زیاد آن، مدار مشتری و اورانوس را تا حدودی تحت تأثیر قرار می دهد. با این حال، با توجه به فاصله آن از حلقه درونی سیارات، تصور اینکه زحل تأثیر مشابهی بر سیارات داخلی کوچکتر داشته باشد دشوار است.
اورانوس: اورانوس سومین سیاره بزرگ منظومه شمسی است و بسیار دورتر از آن قرار دارد که نمی تواند حلقه داخلی سیارات را تحت تاثیر قرار دهد، اما قطعا حلقه بیرونی منظومه شمسی از جمله کمربند کویپر را تحت تاثیر قرار می دهد
نپتون: نپتون آخرین سیاره منظومه شمسی است. فراتر از نپتون، کمربند کویپر، یک کمربند سیارکی، و بسیاری از سیارات کوتوله از جمله پلوتون قرار دارد. نپتون مدارها و حرکات اجسام در کمربند کویپر را با گرانش خود کنترل می کند، زیرا گرانش خورشید در این منظومه شمسی بسیار کمتر است. نپتون همچنین تأثیر زیادی بر مدار پلوتون دارد. ناپدید شدن آن می تواند باعث هرج و مرج و برخورد در کمربند کویپر شود و بر پلوتو نیز تأثیر بگذارد، اما فاصله آن از حلقه داخلی باعث تغییرات ناچیز در ما روی زمین می شود.
با کمال تعجب، حذف یک سیاره - به استثنای مشتری و شاید زحل - جهان اطراف ما را آنقدر که تصور می کنید به شدت تغییر نمی دهد. تغییراتی که با خروج آنها به وجود می آید در همان لحظه ناچیز خواهد بود، اما با گذشت زمان، تغییرات ممکن است به تدریج افزایش یابد. میلیون‌ها سال بعد، سخت است که بگوییم این تغییرات چگونه متقابل و تکامل خواهند یافت.
T0 آنها را پیش بینی کنید، به یک مدل ریاضی پیچیده نیاز داریم که هنوز آن را نداریم. ..hope I helped you understand the question. Roham Hesami, sixth
semester of aerospace engineering
smile072 smile072 رهام حسامی ترم ششم مهندسی هوافضاتصویر
تصویر

ارسال پست