عدسی چشمی تلسکوپ چه نوع عدسی است؟

مدیران انجمن: parse, javad123javad

ارسال پست
Syed

نام: ابوالفضل

عضویت : پنج‌شنبه ۱۴۰۱/۱۰/۲۲ - ۲۳:۵۳


پست: 66

سپاس: 1

عدسی چشمی تلسکوپ چه نوع عدسی است؟

پست توسط Syed »

عدسی چشمی تلسکوپ چه نوع عدسی است مقعر است یا محدب اگر بخواهیم آنرا با عدسی عینک جایگزین کنیم عدسی شماره چند باید استفاده شود ؟

نمایه کاربر
rohamavation

نام: roham hesami radرهام حسامی راد

محل اقامت: 100 مایلی شمال لندن جاده آیلستون، لستر، لسترشر. LE2

عضویت : سه‌شنبه ۱۳۹۹/۸/۲۰ - ۰۸:۳۴


پست: 2663

سپاس: 4748

جنسیت:

تماس:

Re: عدسی چشمی تلسکوپ چه نوع عدسی است؟

پست توسط rohamavation »

یک تلسکوپ شکستی درست مانند یک ذره بین عمل می کنه. این لنز از یک لنز شیشه ای محدب استفاده می کنه (برای خم کردن نور و تمرکز آن. این عدسی در مرکز ضخیم تر از لبه های اونه که نور را بیشتر در لبه عدسی خم می کنه تا نوری که از مرکز می آید) با این حال شما مییتونید به راحتی با یک جفت ذره بین تلسکوپ خود را درست کنید. شما حتی نیازی به لوله هم ندارین تلسکوپ ها از اپتیکی مانند عدسی ها و آینه ها برای جمع آوری و تمرکز نور از آسمان استفاده می کنند. هرچه عدسی ها یا آینه ها بزرگتر باشند، تلسکوپ می تواند نور بیشتری را جمع کند و دورتر را ببینید. این پروژه با استفاده از عدسی های ذره بین از یک جفت عینک مطالعه قدیمی، یک تلسکوپ شکستی می سازد.شما به عدسی شیئی و چشمی نیاز دارین همین
آینه مقعر
Reflecting Telescope یا Reflector به جای استفاده از لنزها یا لنزها ، از یک آینه مقعر به عنوان هدف اصلی تلسکوپ استفاده می کند. نوع بازتابنده به آینه (های) سیستم دیگر بستگی دارد که آینه ثانویه نامیده می شود.تراع این نوع تلسکوپ منسوب است به نیوتن .به طور کلی به توانایی یک تلسکوپ یا میکروسکوپ در اندازه‌گیری میزان جدایی زاویه‌ای دو جسم بسیار نزدیک به هم را توان تفکیک می‌گویند. در عمل توان تفکیک برای یک تلسکوپ، همان توانایی تلسکوپ در آشکار کردن جزئیات است. توان تفکیک در میکروسکوپ با ضریب شکست محیط رابطه دارد هر اندازه ضریب شکست محیط بیشتر باشد توان تفکیک هم بیشتر است
.ساختار اپتیکی تلسکوپهای نیوتونی متشکل از یک اینه مقعر (شیئی)که غالبا اینه ای سهمی شکل است و اینه ای تخت (ثانویه) است.همانطور که در تصویر ملاحظه می کنید اینه تخت با زاویه 45 درجه قرار گرفته است و نور را قبل از اینکه کانونی شود به سمت چشمی هدایت می کند.یک اینه مقعر کروی نمی تواند پرتوهای موازی نور را دقیقا در یک نقطه به نام کانون متمرکز نماید.برای رفع این عیب در اینه های مقعر سطح اینه باید به شکل سهمی تراشیده شود.تراش اینه های سهمی شکل با نسبتهای کانونی پایین کار چندان ساده ای نیست. اصولا ساخت سطوح اپتیکی کروی ساده ترین شکل در تراش اینه ها و عدسیها می باشد.اینه هایی با اندازه بزرگ (بزرگتر از 15 سانتیمتر) و نسبت کانونی کمتر از 8 معمولا به شکل سهمی ساخته می شوند.
اینه های مقعر تلسکوپهای نیوتونی مخصوصا با نسبتهای کانونی پایین به شدت ایجاد خطای کما می نمایند.شاید بتوان گفت بزرگترین مساله تلسکوپهای نیوتونی وجود خطای کمای شدید است.خوشبختانه برای حذف خطای کما راهی وجود دارد .قطعه ای اپتیکی برای به نام کاهنده کما(coma corrector) وجود دارد که می تواند خطای کما را به شدت کاهش دهد.
تلسکوپ و ساخت آن ابتدا قطعات تلسکوپ کدامند؟
انکسار کننده از یک لوله طولانی شامل لنزها تشکیل شده است. لنز هدف ، لنز جلو است. به عبارت دیگر ، این لنز در انتهای جایی است که نور وارد می شود. نسوزهای مدرن دارای یک لوله دوم هستند که شامل چشمی یا لنز چشمی است. چشمی دقیقاً همان چیزی است که به نظر می رسد. این قطعه ای است که شما در تلسکوپ قرار می دهید تا با چشمان خود از بین ببرد. در یک انکسب کننده ، چشمی ممکن است حاوی چندین لنز باشد. این لنزها را می توان برای فوکوس تصویر تنظیم کرد.
یک بازتابنده کلاسیک نیوتنی همچنین دارای یک لوله بلند است. اما به جای لنز عینی ، آینه ای عینی یا اولیه دارد. به یاد داشته باشید ، یک لنز عینی در انتهای لوله قرار دارد که نور وارد می شود. در مقابل ، آینه در انتهای مخالف لوله قرار دارد.
آینه عینی یک آینه تخت نیست. در عوض ، این یک آینه منحنی (مقعر) است. بازتابنده ها دارای یک آینه دوم هستند که آینه ثانویه نامیده می شود. آینه ثانویه یک آینه صفحه تخت است. این آینه در انتهای مخالف آینه اصلی قرار دارد. در زاویه 45 درجه نسبت به جهت نوری است که توسط آینه اولیه منعکس می شود. در این نوع بازتابنده ، چشمی در کنار لوله قرار دارد (نه انتهای آن).
چگونه نور در هر نوع تلسکوپ حرکت می کند؟
در یک ماده انکساری ، نور نزدیک لنز هدف وارد تلسکوپ می شود. عدسی هدف یک عدسی محدب است. این لنز نور را همگرا می کند. پرتوهای نور در نقطه کانونی به هم می رسند. در این مرحله آنها دوباره شروع به واگرایی می کنند. دومین عدسی محدب در چشمی ، نور همگرا را گرفته و آن را به عقب برمی گرداند. این تصویر را در نقطه کانونی بزرگ کرده و به کانون توجه می رساند. به همین دلیل ، یک نسوز باید مسیری شفاف و طولانی داشته باشد تا اجازه دهد پرتوهای نور خم شوند. یکی از نکات منفی این نوع تلسکوپ این است که تصویر به صورت وارونه ظاهر می شود.در یک بازتابنده ، نور در انتهای روبروی آینه اولیه وارد تلسکوپ می شود. آینه یک آینه مقعر است. آینه مقعر ، مشابه لنز محدب ، نور را در آینه ثانویه همگرا می کند. پرتوهای نور در نقطه کانونی به هم می رسند. در این مرحله آنها دوباره شروع به واگرایی می کنند. عدسی محدب در چشمی نور همگرا را گرفته و آن را به بیرون برمی گرداند. همانند شکست ، تصویر همچنان وارونه است. به عنوان یک تصویر مجازی فراتر از تلسکوپ در جهتی که فرد به دنبال آن است ظاهر می شود.در یک تلسکوپ بازتابنده ، آینه اصلی باید معیار ریلی را برآورده کند ، که بیان می کند خطای سطح نباید بیش از λ / 4 باشد. برای نور مرئی ، این به معنای 100 نانومتر است.
شکل ایده آل آینه اولیه در محدوده های منظم نیوتنی یک پارابولوئید است ، بنابراین مهم نیست که از چه تکنیکی برای ساخت آینه استفاده می کنید ، سطح حاصل نیاز به پیروی از سهموی ایده آل با خطایی بیشتر از 100 نانومتر دارد (به دلیل ریلی).
برای یک آینه با دیافراگم معقول و فاصله کانونی ، بخشهای مسطح شما با خطایی بسیار بزرگتر از 100 نانومتر ، بیشتر شبیه کسرهای میلی متر یا تقریباً برابر آن ، یعنی حدود 1000 برابر بزرگتر از مقدار قابل قبول ، از سطح سهموی جدا می شوند.
هیچ راهی برای دور زدن آن وجود ندارد. هر قسمت از آینه نیاز به پیگیری سهمیه ایده آل با خطای بیش از 100 نانومتر دارد. در غیر این صورت آینه برای نور مرئی قابل استفاده نیست.اما این موارد را از کجا می توان پیدا کرد؟ آسان! یک تلسکوپ بازتابنده از موارد زیر ساخته شده است:
- آینه اولیه (مقعر)
- یک آینه ثانویه (طرح)
- یک لنز نوری (سخت ترین قسمت!)
- یک لوله قابل تنظیم.
- یک سه پایه ؛
من یک آینه مقعر با قطر 140 میلی متر با ساگیتا 3.18 میلی متر می گیرم (من با کولیس اندازه گیری کردم).
اما ابتدا باید بدانید که آینه ساجیتا چیست. این عمق آینه است (فاصله بین پایین ترین قسمت سطح و ارتفاع مرزها).
با دانستن این ، ما باید:شعاع آینه (r) = D / 2 = 70 میلی متر
شعاع انحنا (R) = r2 / 2s = 770.4 میلی متر
فاصله کانونی (F) = R / 2 = 385.2 میلی متر
نسبت کانونی (f) = F / D = 2.8
اکنون ما همه آنچه برای ساخت تلسکوپ خود نیاز داریم را می دانیم!سپس باید فاصله بین آینه مقعر و لکه چشم را اندازه گیری کنیم. برای این منظور ، باید شعاع قوطی رنگ را در نظر بگیریم.
سپس ارتفاع 315 میلی متر را مشخص می کنیم. نزدیک 30 سانتی متر است.
در این ارتفاع ، مانند عکس سوراخ در قوطی ایجاد خواهیم کرد. در این مورد ، من یک سوراخ نزدیک به 1.4 اینچ ایجاد کردم تا متناسب با اتصال PVC باشد.برای قرار دادن سطح آینه ، از دو چوب چوب و یک مثلث کوچک چوبی با 45 درجه استفاده کردم.سپس اقداماتي انجام دادم. با یک مته سوراخ هایی را برای قرار دادن میله ها ایجاد کردم.
سپس فاصله مرکز آینه و سوراخ چوب ها را محاسبه کردم. 20 میلی متر است.
سوراخ های موجود در قوطی رنگ را با یک سوراخ ایجاد کنید.
بنابراین چوبها را تنظیم کردم تا اینکه آینه هواپیما ، وقتی سوراخ چشمی مشاهده شد ، چشم خودم را نشان دهد.
* من آینه را در ساپورت با چسب حرارتی وصل کردم.برای یافتن کانون ، باید خورشید را با استفاده از تلسکوپ هدف قرار دهیم. بدیهی است که هرگز با تلسکوپ به خورشید نگاه نکنید!
یک کاغذ در جلوی سوراخ چشمی قرار داده و لکه نوری کوچکتر را پیدا کنید. سپس فاصله بین سوراخ و کاغذ را مانند شکل اندازه بگیرید. من 6 سانتی متر فاصله دارم.این فاصله ای است که بین سوراخ و چشمی نیاز دارید. برای قرار دادن چشم ، از رول مقوایی استفاده کردم که با مقداری نوار چسب برش خورده و ثابت شده بود.هر چیزی که در داخل لوله باشد لازم است سیاه باشد. از انعکاس نور در جهات دیگر جلوگیری می کند.
تصویر

Syed

نام: ابوالفضل

عضویت : پنج‌شنبه ۱۴۰۱/۱۰/۲۲ - ۲۳:۵۳


پست: 66

سپاس: 1

Re: عدسی چشمی تلسکوپ چه نوع عدسی است؟

پست توسط Syed »

rohamavation نوشته شده:
جمعه ۱۴۰۲/۱/۱۱ - ۰۸:۱۷
یک تلسکوپ شکستی درست مانند یک ذره بین عمل می کنه. این لنز از یک لنز شیشه ای محدب استفاده می کنه (برای خم کردن نور و تمرکز آن. این عدسی در مرکز ضخیم تر از لبه های اونه که نور را بیشتر در لبه عدسی خم می کنه تا نوری که از مرکز می آید) با این حال شما مییتونید به راحتی با یک جفت ذره بین تلسکوپ خود را درست کنید. شما حتی نیازی به لوله هم ندارین تلسکوپ ها از اپتیکی مانند عدسی ها و آینه ها برای جمع آوری و تمرکز نور از آسمان استفاده می کنند. هرچه عدسی ها یا آینه ها بزرگتر باشند، تلسکوپ می تواند نور بیشتری را جمع کند و دورتر را ببینید. این پروژه با استفاده از عدسی های ذره بین از یک جفت عینک مطالعه قدیمی، یک تلسکوپ شکستی می سازد.شما به عدسی شیئی و چشمی نیاز دارین همین
آینه مقعر
Reflecting Telescope یا Reflector به جای استفاده از لنزها یا لنزها ، از یک آینه مقعر به عنوان هدف اصلی تلسکوپ استفاده می کند. نوع بازتابنده به آینه (های) سیستم دیگر بستگی دارد که آینه ثانویه نامیده می شود.تراع این نوع تلسکوپ منسوب است به نیوتن .به طور کلی به توانایی یک تلسکوپ یا میکروسکوپ در اندازه‌گیری میزان جدایی زاویه‌ای دو جسم بسیار نزدیک به هم را توان تفکیک می‌گویند. در عمل توان تفکیک برای یک تلسکوپ، همان توانایی تلسکوپ در آشکار کردن جزئیات است. توان تفکیک در میکروسکوپ با ضریب شکست محیط رابطه دارد هر اندازه ضریب شکست محیط بیشتر باشد توان تفکیک هم بیشتر است
.ساختار اپتیکی تلسکوپهای نیوتونی متشکل از یک اینه مقعر (شیئی)که غالبا اینه ای سهمی شکل است و اینه ای تخت (ثانویه) است.همانطور که در تصویر ملاحظه می کنید اینه تخت با زاویه 45 درجه قرار گرفته است و نور را قبل از اینکه کانونی شود به سمت چشمی هدایت می کند.یک اینه مقعر کروی نمی تواند پرتوهای موازی نور را دقیقا در یک نقطه به نام کانون متمرکز نماید.برای رفع این عیب در اینه های مقعر سطح اینه باید به شکل سهمی تراشیده شود.تراش اینه های سهمی شکل با نسبتهای کانونی پایین کار چندان ساده ای نیست. اصولا ساخت سطوح اپتیکی کروی ساده ترین شکل در تراش اینه ها و عدسیها می باشد.اینه هایی با اندازه بزرگ (بزرگتر از 15 سانتیمتر) و نسبت کانونی کمتر از 8 معمولا به شکل سهمی ساخته می شوند.
اینه های مقعر تلسکوپهای نیوتونی مخصوصا با نسبتهای کانونی پایین به شدت ایجاد خطای کما می نمایند.شاید بتوان گفت بزرگترین مساله تلسکوپهای نیوتونی وجود خطای کمای شدید است.خوشبختانه برای حذف خطای کما راهی وجود دارد .قطعه ای اپتیکی برای به نام کاهنده کما(coma corrector) وجود دارد که می تواند خطای کما را به شدت کاهش دهد.
تلسکوپ و ساخت آن ابتدا قطعات تلسکوپ کدامند؟
انکسار کننده از یک لوله طولانی شامل لنزها تشکیل شده است. لنز هدف ، لنز جلو است. به عبارت دیگر ، این لنز در انتهای جایی است که نور وارد می شود. نسوزهای مدرن دارای یک لوله دوم هستند که شامل چشمی یا لنز چشمی است. چشمی دقیقاً همان چیزی است که به نظر می رسد. این قطعه ای است که شما در تلسکوپ قرار می دهید تا با چشمان خود از بین ببرد. در یک انکسب کننده ، چشمی ممکن است حاوی چندین لنز باشد. این لنزها را می توان برای فوکوس تصویر تنظیم کرد.
یک بازتابنده کلاسیک نیوتنی همچنین دارای یک لوله بلند است. اما به جای لنز عینی ، آینه ای عینی یا اولیه دارد. به یاد داشته باشید ، یک لنز عینی در انتهای لوله قرار دارد که نور وارد می شود. در مقابل ، آینه در انتهای مخالف لوله قرار دارد.
آینه عینی یک آینه تخت نیست. در عوض ، این یک آینه منحنی (مقعر) است. بازتابنده ها دارای یک آینه دوم هستند که آینه ثانویه نامیده می شود. آینه ثانویه یک آینه صفحه تخت است. این آینه در انتهای مخالف آینه اصلی قرار دارد. در زاویه 45 درجه نسبت به جهت نوری است که توسط آینه اولیه منعکس می شود. در این نوع بازتابنده ، چشمی در کنار لوله قرار دارد (نه انتهای آن).
چگونه نور در هر نوع تلسکوپ حرکت می کند؟
در یک ماده انکساری ، نور نزدیک لنز هدف وارد تلسکوپ می شود. عدسی هدف یک عدسی محدب است. این لنز نور را همگرا می کند. پرتوهای نور در نقطه کانونی به هم می رسند. در این مرحله آنها دوباره شروع به واگرایی می کنند. دومین عدسی محدب در چشمی ، نور همگرا را گرفته و آن را به عقب برمی گرداند. این تصویر را در نقطه کانونی بزرگ کرده و به کانون توجه می رساند. به همین دلیل ، یک نسوز باید مسیری شفاف و طولانی داشته باشد تا اجازه دهد پرتوهای نور خم شوند. یکی از نکات منفی این نوع تلسکوپ این است که تصویر به صورت وارونه ظاهر می شود.در یک بازتابنده ، نور در انتهای روبروی آینه اولیه وارد تلسکوپ می شود. آینه یک آینه مقعر است. آینه مقعر ، مشابه لنز محدب ، نور را در آینه ثانویه همگرا می کند. پرتوهای نور در نقطه کانونی به هم می رسند. در این مرحله آنها دوباره شروع به واگرایی می کنند. عدسی محدب در چشمی نور همگرا را گرفته و آن را به بیرون برمی گرداند. همانند شکست ، تصویر همچنان وارونه است. به عنوان یک تصویر مجازی فراتر از تلسکوپ در جهتی که فرد به دنبال آن است ظاهر می شود.در یک تلسکوپ بازتابنده ، آینه اصلی باید معیار ریلی را برآورده کند ، که بیان می کند خطای سطح نباید بیش از λ / 4 باشد. برای نور مرئی ، این به معنای 100 نانومتر است.
شکل ایده آل آینه اولیه در محدوده های منظم نیوتنی یک پارابولوئید است ، بنابراین مهم نیست که از چه تکنیکی برای ساخت آینه استفاده می کنید ، سطح حاصل نیاز به پیروی از سهموی ایده آل با خطایی بیشتر از 100 نانومتر دارد (به دلیل ریلی).
برای یک آینه با دیافراگم معقول و فاصله کانونی ، بخشهای مسطح شما با خطایی بسیار بزرگتر از 100 نانومتر ، بیشتر شبیه کسرهای میلی متر یا تقریباً برابر آن ، یعنی حدود 1000 برابر بزرگتر از مقدار قابل قبول ، از سطح سهموی جدا می شوند.
هیچ راهی برای دور زدن آن وجود ندارد. هر قسمت از آینه نیاز به پیگیری سهمیه ایده آل با خطای بیش از 100 نانومتر دارد. در غیر این صورت آینه برای نور مرئی قابل استفاده نیست.اما این موارد را از کجا می توان پیدا کرد؟ آسان! یک تلسکوپ بازتابنده از موارد زیر ساخته شده است:
- آینه اولیه (مقعر)
- یک آینه ثانویه (طرح)
- یک لنز نوری (سخت ترین قسمت!)
- یک لوله قابل تنظیم.
- یک سه پایه ؛
من یک آینه مقعر با قطر 140 میلی متر با ساگیتا 3.18 میلی متر می گیرم (من با کولیس اندازه گیری کردم).
اما ابتدا باید بدانید که آینه ساجیتا چیست. این عمق آینه است (فاصله بین پایین ترین قسمت سطح و ارتفاع مرزها).
با دانستن این ، ما باید:شعاع آینه (r) = D / 2 = 70 میلی متر
شعاع انحنا (R) = r2 / 2s = 770.4 میلی متر
فاصله کانونی (F) = R / 2 = 385.2 میلی متر
نسبت کانونی (f) = F / D = 2.8
اکنون ما همه آنچه برای ساخت تلسکوپ خود نیاز داریم را می دانیم!سپس باید فاصله بین آینه مقعر و لکه چشم را اندازه گیری کنیم. برای این منظور ، باید شعاع قوطی رنگ را در نظر بگیریم.
سپس ارتفاع 315 میلی متر را مشخص می کنیم. نزدیک 30 سانتی متر است.
در این ارتفاع ، مانند عکس سوراخ در قوطی ایجاد خواهیم کرد. در این مورد ، من یک سوراخ نزدیک به 1.4 اینچ ایجاد کردم تا متناسب با اتصال PVC باشد.برای قرار دادن سطح آینه ، از دو چوب چوب و یک مثلث کوچک چوبی با 45 درجه استفاده کردم.سپس اقداماتي انجام دادم. با یک مته سوراخ هایی را برای قرار دادن میله ها ایجاد کردم.
سپس فاصله مرکز آینه و سوراخ چوب ها را محاسبه کردم. 20 میلی متر است.
سوراخ های موجود در قوطی رنگ را با یک سوراخ ایجاد کنید.
بنابراین چوبها را تنظیم کردم تا اینکه آینه هواپیما ، وقتی سوراخ چشمی مشاهده شد ، چشم خودم را نشان دهد.
* من آینه را در ساپورت با چسب حرارتی وصل کردم.برای یافتن کانون ، باید خورشید را با استفاده از تلسکوپ هدف قرار دهیم. بدیهی است که هرگز با تلسکوپ به خورشید نگاه نکنید!
یک کاغذ در جلوی سوراخ چشمی قرار داده و لکه نوری کوچکتر را پیدا کنید. سپس فاصله بین سوراخ و کاغذ را مانند شکل اندازه بگیرید. من 6 سانتی متر فاصله دارم.این فاصله ای است که بین سوراخ و چشمی نیاز دارید. برای قرار دادن چشم ، از رول مقوایی استفاده کردم که با مقداری نوار چسب برش خورده و ثابت شده بود.هر چیزی که در داخل لوله باشد لازم است سیاه باشد. از انعکاس نور در جهات دیگر جلوگیری می کند.
بنظرم اگر عدسی چشمی تلسکوپ مقعر باشه بهتره تا اینکه محدب باشه درسته ؟ آخه عدسی چشمی و شی رو هردو محدب گذاشتم اما نتیجه چندانخوبی نداشت
بنظر شما مقعر باشه بهتر نیست ؟

نمایه کاربر
ghm

عضویت : چهارشنبه ۱۳۹۲/۵/۹ - ۲۱:۰۸


پست: 196

سپاس: 142

جنسیت:

Re: عدسی چشمی تلسکوپ چه نوع عدسی است؟

پست توسط ghm »

سلام عدسی چشمی فاصله کانونیش در مرتبه میلیمتر و سانتیمتر، و محدب هست که لنز های میکروسکوپ گزینه خوبی هستن.

و عدسی شیئی فاصله کانونی در مرتبه چند ده سانتیمتر که شیشه عینک غیر استیگمات براش مناسب هست ولی چون پهن نیست تصویر نور کمی داره و بهتره یه عدسی گرد مناسب براش خریداری بشه.توان 1 یا 2 گزینه های مناسبی هستن.(فاصله کانونی نیم تا 1 متر)
عدسی چشمی میتونه مقعر هم باشه. در یک نمونه تلسکوپ گالیله. که تصاویر رو معکوس نمی کنه. که فکر میکنم کمتر رایج هست. به نظر میاد ایراد اصلی کم بودن سطح عدسی شیئی و کمبودن نور هست.

بهترین گزینه تلسکوپ نیوتونی با داشتن یک آینه مقعر شیئی با فاصله کانونی در مرتبه چند ده سانتیمتر و یک عدسی چشمی با فاصله کانونی در مرتبه میلیمتر است که ابیراهی رنگی یا پاشش رنگ ها هم بخاطر استفاده از آینه درش کمتر هست.
˙ ·٠•♥ السلام علی بقیه الله فی ارضه ♥•٠·˙

ارسال پست