سوالی ساده در جهت نشان دادن اثبات پدیده گرانش حرکتی


سوالی ساده در جهت نشان دادن اثبات پدیده گرانش حرکتی

نوشتهاز سوی nerset در چهارشنبه 23 مرداد 1398 - 18:17

من سئوال ساده ای را در جهت نشان دادن اثبات پدیده گرانش حرکتی مطرح می کنم:
فرض کنید که سیاره مریخ از نظر حجم و جرم دقیقا شبیه به زمین بوده و فاصله اش با خورشید هم دو برابر فاصله زمین تا خورشید باشد و فرض کنید که نیروی حاصل از گرانش خورشید بر زمین به عنوان مثال فرضا 20 واحد فرضی می باشد پس نیروی حاصل از گرانش خورشید بر مریخ که فاصله اش تا خورشید دو برابر فاصله زمین تا خورشید است بسیار کمتر و به طور فرض 10 واحد فرضی (البته این مقدار به هیچ وجه صحیح نیست و فقط جهت نشان دادن مقدار کمتر از 20 واحد مطرح شده است) می باشد.
حالا فرض می کنیم که خورشید بعد از مدتی که وجود نداشته است در یک لحظه ظاهر شده و بنابراین با توجه به نظریه نسبیت عمومی اینشتین موج گرانشی حاصل از ظاهر شدن خورشید در حدود 8 دقیقه طول می کشد تا زمین و دو برابر آن هم یعنی در حدود 16 دقیقه طول می کشد تا به مریخ برسد. تا اینجای کار اتفاق خاصی رخ نمی دهد و نتایج آزمایشات وهمه دانشمندان این قضیه را تایید می کنند.
ولی سئوال اینجا است که اگر در زمانی که خورشید به یکباره ظاهر می شود و شروع به انتشار موجی گرانشی می کند در همین لحظه هم مریخ با سرعت نور ( که البته این سرعت بعید است و فقط برای راحتی نتیجه گیری این سرعت بیان شده است و سرعت های کمتر از آن هم مورد تایید است) به سمت خورشید حرکت کرده و در لحظه ای که موج گرانشی خورشید مطابق نظریه نسبیت عمومی بر فضا و زمان پیرامون زمین تاثیر گذاشته و نیروی حاصل از گرانش 20 واحدی را بر زمین وارد می کند سیاره مریخ هم به همین جایگاه مداری زمین یعنی فاصله ای برابر با فاصله زمین تا خورشید می رسد و البته همچنان با همان سرعت قبل هم در حال حرکت می باشد بنابراین به طور منطقی باید نیروی حاصل از گرانش خورشید به مریخ هم در این نقطه از فضا برابر با همان نیروی 20 واحدی وارد بر زمین باشد.
حالا فرض می کنیم که خورشید به محض ظاهر شدن و شروع به انتشار موج گرانشی ، با همان سرعتی که مریخ به خورشید نزدیک می شود از مریخ دور شود ولی همچنان به انتشار گرانش ادامه می دهد بنابراین در لحظه ای که مریخ به نقطه جایگاه زمین رسیده است خورشید هم به همان مقدار مسافت طی شده از مریخ دور شده است و در نتیجه فاصله بین خورشید و مریخ همچنان یکسان بوده ولی مریخ نیروی حاصل از گرانش بیشتری را از سوی خورشید دریافت می کند که با استمرار این کار یعنی حرکت مریخ و خورشید در یک راستا و با سرعتی ثابت نیروی حاصل از گرانش خورشید به مریخ بدون هیچگونه تغییری در فاصله بین آنها افزایش می یابد.
باید توجه داشت که این اتفاق بر بستر مکان ثابت رخ می دهد و هرگز نمی توان گفت که چون زمان برای خورشید و مریخ که در حال حرکت هستند آهسته تر می گذرد پس آنها گرانش کمتری را دریافت می کنند چون این بدین معنی است که آنها در آن لحظه در آن مکان تعیین شده نیستند و در همان جایگاه قبلی هستند که این به طور کامل از نظر منطقی مردود است و همچنین نمی توان گفت که شاید گرانش اثر کمتری را بر روی اجسام در حال حرکت می گذارد که در این صورت می توان گفت که اگر در همان نقطه موعود که گرانش اثر کمتری را بر روی جسم در حال حرکت می گذارد آن جسم ساکن شده و حرکت نکند پس در نتیجه باید در یک لحظه تاثیر نیروی گرانش بر جسم افزایش یابد پس در این حالت هم دوباره نتیجه خواهیم گرفت که تاثیر نیروی گرانش بر اجسام در حال حرکت نسبت به اجسام ساکن متفاوت خواهد بود و این شبیه به برهان خلف در ریاضی است و در نتیجه نظریه گرانش حرکتی البته به صورت برعکس مجددا تایید می شود.

من منتظر دریافت نظرات کسانی هستم که بتوانند به طور منطقی تعیین کنند که در این سئوال چه اتفاقی برای مریخ می افتد و مریخ چه مقدار نیروی گرانشی را در زمانی که در سئوال مطرح شده را از سوی خورشید دریافت می کند؟

جهت دریافت نسخه پی دی اف مقاله نظریه گرانش حرکتی می توانید به لینک زیر مراجعه نمایید:
http://s6.picofile.com/file/8364231634/ ... C.pdf.html
 
سپـاس : 18

ارسـال : 53


نام: حسین اختر محققی
سن: 36 سال
نام نویسی: 97/2/17

مرد

Re: سوالی ساده در جهت نشان دادن اثبات پدیده گرانش حرکتی

نوشتهاز سوی paradoxy در چهارشنبه 23 مرداد 1398 - 20:54

جناب محققی، من سوالتون رو متوجه نشدم. اما نشستم فکر کردم که چرا نمیفهمم؟ من که با معادله نیوتون و نسبیت عام آشنا هستم، سوال شما مگه مشکلش چیه؟ متوجه شدم جملاتتون خیلی بلنده! نحوه نگارشتون جوریه که فرد خواننده وسط کلام مطلب رو از دست میده. ببینید شاید توی گفت و گوی حضوری بشه جملات خیلی بلند استفاده کرد و هم چنان مخاطب رو شیرفهم کرد که منظور چیه، اما این امکان در نوشته ها وجود نداره. شما به ندرت از علائم نگارشی استفاده کردید که خوندن رو به شدت سخت میکنه و بدتر ازون جملاتتون بینهایت بلنده. مثلا این مورد رو ببینید:

ولی سئوال اینجا است که اگر در زمانی که خورشید به یکباره ظاهر می شود و شروع به انتشار موجی گرانشی می کند در همین لحظه هم مریخ با سرعت نور ( که البته این سرعت بعید است و فقط برای راحتی نتیجه گیری این سرعت بیان شده است و سرعت های کمتر از آن هم مورد تایید است) به سمت خورشید حرکت کرده و در لحظه ای که موج گرانشی خورشید مطابق نظریه نسبیت عمومی بر فضا و زمان پیرامون زمین تاثیر گذاشته و نیروی حاصل از گرانش 20 واحدی را بر زمین وارد می کند سیاره مریخ هم به همین جایگاه مداری زمین یعنی فاصله ای برابر با فاصله زمین تا خورشید می رسد و البته همچنان با همان سرعت قبل هم در حال حرکت می باشد بنابراین به طور منطقی باید نیروی حاصل از گرانش خورشید به مریخ هم در این نقطه از فضا برابر با همان نیروی 20 واحدی وارد بر زمین باشد.


سوال من از شما اینه که «سوال کجاست» الان؟! نه تنها هیچ جا جمله رو نشکستید، بلکه با «و» «که» اونو بلند و بلندتر کردید به شکلی که من بعید میدونم مخاطب های زیادی قادر به فهم متنتون باشند. اگه دوست دارید بازخورد مفیدی دریافت کنید، یک بار همین متنتون رو «ساده» نویسی کنید. از علائم نگارشی مثل ویرگول استفاده کنید (shift +T توی کامپیوتر) و جملات رو تا حد ممکن کوتاه. اگه میخواید متغییر توی مسئله معرفی کنید، متغییر هایی که از یک جنس هستند رو پشت هم بیارید، و اسم بدید بهشون. بگید مثلا جرم مریخ $m$ ه و جرم کره زمین هم $m$ ه. فاصله مریخ از خورشید $2r$، فاصله زمین از خورشید $r$ و ... اگه به همین شیوه پیش برید من بعید میدونم هیچوقت بتونید مخاطب خاصی پیدا کنید. یک دور بلند نوشته تون رو بخونید همیشه، ببینید توی زبون میچرخه؟
نماد کاربر
 
سپـاس : 936

ارسـال : 1823


نام: داود حاجي تقي تهراني
سن: 15 سال
نام نویسی: 93/10/22

ذکر نشده

Re: سوالی ساده در جهت نشان دادن اثبات پدیده گرانش حرکتی

نوشتهاز سوی nerset در چهارشنبه 23 مرداد 1398 - 23:57

paradoxy نوشته است:جناب محققی، من سوالتون رو متوجه نشدم. اما نشستم فکر کردم که چرا نمیفهمم؟ من که با معادله نیوتون و نسبیت عام آشنا هستم، سوال شما مگه مشکلش چیه؟ متوجه شدم جملاتتون خیلی بلنده! نحوه نگارشتون جوریه که فرد خواننده وسط کلام مطلب رو از دست میده. ببینید شاید توی گفت و گوی حضوری بشه جملات خیلی بلند استفاده کرد و هم چنان مخاطب رو شیرفهم کرد که منظور چیه، اما این امکان در نوشته ها وجود نداره. شما به ندرت از علائم نگارشی استفاده کردید که خوندن رو به شدت سخت میکنه و بدتر ازون جملاتتون بینهایت بلنده. مثلا این مورد رو ببینید:

ولی سئوال اینجا است که اگر در زمانی که خورشید به یکباره ظاهر می شود و شروع به انتشار موجی گرانشی می کند در همین لحظه هم مریخ با سرعت نور ( که البته این سرعت بعید است و فقط برای راحتی نتیجه گیری این سرعت بیان شده است و سرعت های کمتر از آن هم مورد تایید است) به سمت خورشید حرکت کرده و در لحظه ای که موج گرانشی خورشید مطابق نظریه نسبیت عمومی بر فضا و زمان پیرامون زمین تاثیر گذاشته و نیروی حاصل از گرانش 20 واحدی را بر زمین وارد می کند سیاره مریخ هم به همین جایگاه مداری زمین یعنی فاصله ای برابر با فاصله زمین تا خورشید می رسد و البته همچنان با همان سرعت قبل هم در حال حرکت می باشد بنابراین به طور منطقی باید نیروی حاصل از گرانش خورشید به مریخ هم در این نقطه از فضا برابر با همان نیروی 20 واحدی وارد بر زمین باشد.


سوال من از شما اینه که «سوال کجاست» الان؟! نه تنها هیچ جا جمله رو نشکستید، بلکه با «و» «که» اونو بلند و بلندتر کردید به شکلی که من بعید میدونم مخاطب های زیادی قادر به فهم متنتون باشند. اگه دوست دارید بازخورد مفیدی دریافت کنید، یک بار همین متنتون رو «ساده» نویسی کنید. از علائم نگارشی مثل ویرگول استفاده کنید (shift +T توی کامپیوتر) و جملات رو تا حد ممکن کوتاه. اگه میخواید متغییر توی مسئله معرفی کنید، متغییر هایی که از یک جنس هستند رو پشت هم بیارید، و اسم بدید بهشون. بگید مثلا جرم مریخ $m$ ه و جرم کره زمین هم $m$ ه. فاصله مریخ از خورشید $2r$، فاصله زمین از خورشید $r$ و ... اگه به همین شیوه پیش برید من بعید میدونم هیچوقت بتونید مخاطب خاصی پیدا کنید. یک دور بلند نوشته تون رو بخونید همیشه، ببینید توی زبون میچرخه؟

ممنون از توجه تان به این مطلب
کاملا قبول دارم و حق با شماست. من متاسفانه بیش از حد توضیح داده ام و خلاصه نکرده ام.
اگر مثال اولی که در ادامه مطرح می شود را متوجه نشدید می توانید به مثال دوم در چند خط آخر این پاسخ مراجعه کنید.

مثال اول: به طور خلاصه می توان گفت که فرض کنید:
1- ما دو تا سیاره زمین به نام های m1 و m2 داشته باشیم و خورشید را هم m3 بنامیم.
2- حالا فاصله m1 تا m3 برابر 300 هزار کیلومتر باشد.
3- فاصله m2 تا m3 برابر 600 هزار کیلومتر باشد.
4- فرض کنید که به هر دلیلی جرم m3 که همان خورشید است تا مرحله بعد هیچ اثر گرانشی بر روی اجسام m1 و m2 نمی گذارد.
5- در لحظه t = 0 جرم m3 شروع به انتشار موج گرانشی بر محیط و فضای اطراف خود می کند.
6- تا لحظه t = 1 تقریبا یک ثانیه طول می کشد تا موج گرانش از m3 به m1 برسد و مثلا نیرویی برابر با 20 واحد را بر جرم m1 وارد کند.
7- تا لحظه t = 2 تقریبا دو ثانیه طول می کشد تا موج گرانش از m3 به m2 برسد و مثلا نیرویی برابر با 10 واحد را بر جرم m2 وارد کند. (البته این مقدار صحیح نیست و فقط برای نشان دادن اینکه نیروی گرانشی کمتری بر m2 وارد می شود که در فاصله دورتری قرار دارد، مطرح می شود)

تا اینجای کار همه چیز عادی است و مشکلی وجود ندارد ولی از مرحله بعد سئوالات مطرح می شوند.

8- فرض کنید که در فاصله لحظه t = 0 تا t = 1 جرم m2 به سمت m1 با سرعت 300 هزار کیلومتر بر ثانیه حرکت کرده و در لحظه t = 1 دقیقا کنار جرم m1 قرار می گیرد ولی همچنان همان سرعت را حفظ کرده و ساکن نمی شود (البته مجددا تاکید می شود که این سرعت محال است ولی سرعت های کمتر از آن هم مورد قبول می باشد و فقط برای ساده تر کردن حساب و کتاب چنین چیزی مطرح می شود)

9- حالا اولین سئوال اصلی این است که در لحظه t = 1 ، نیروی گرانش جرم m3 وارد بر جرم m2 که دقیقا کنار جرم m1 قرار گرفته و فاصله اش با m3 برابر 300 هزار کیلومتر شده است چه مقدار می باشد؟
اگر گفته شود که برابر با نیرویی است که جرم m1 دریافت می کند و یعنی 20 واحد است پس بقیه مراحل را دنبال می کنیم و اگر هم گفته شود که نه برابر نیست پس همان قضیه شبیه به برهان خلف ریاضی مطرح می شود.

10- پس فرض می کنیم که گفته شود برابر هستند و یعنی در لحظه t = 1 نیروی گرانش از سوی جرم m3 یا همان خورشید که بر جرم m2 وارد می کند مساوی نیروی گرانش وارد بر جرم m1 می باشد.

11- حالا فرض می کنیم که در لحظه t = 0 که جرم m3 شروع به انتشار موج گرانشی کرده است در همان راستایی که جرم m2 به m3 نزدیک می شود به طور فرض m3 با سرعت 300 هزار کیلومتر بر ثانیه از جرم m2 دور شود. (مجددا تاکید می شود که سرعت گفته شده محال است و مقادیر کمتر از آن هم مورد قبول است و فقط برای ساده کردن حساب و کتاب مطرح شده است)

12- با توجه به مرحله شماره 11 و مراحل قبلی خواهیم دید که در لحظه t = 1 فاصله بین دو جرم m3 و m2 مانند لحظه t = 0 خواهد بود و برابر 600 هزار کیلومتر است و سئوالی که مطرح می شود این است که حالا و در لحظه t = 1 جرم m2 چه مقدار نیروی گرانشی را از طرف جرم m3 که در لحظه t = 0 شروع به انتشار موج گرانشی کرده است را دریافت می کند؟



البته تا جایی که می توانستم سعی کردم که خلاصه کنم ولی با یک مثال ساده تر این سئوال را توضیح خواهم داد:

مثال دوم:
1- دو ماشین با یک سرعت کم و ثابت و با یک فاصله ثابت نسبت به هم و پشت سر هم حرکت می کنند.
2- چرخ ماشین جلویی وارد یک گودال آب می شود و قطرات آب را به هوا پرتاب می کند و مقدار کمی از قطرات آب به ماشین عقب تر برخورد می کند.
3- سئوال این است که در چه صورتی با حفظ همین فاصله ، قطرات آب بیشتری به ماشین عقب تر برخورد می کند؟

همین وضعیت برای گرانش هم پیش می آید چون گرانش مانند قطرات آب در این مثال رفتار می کند و پس از انتشار مستقل می شود و ماشین جلویی هم مانند خورشید یا همان جرم m3 و ماشین عقبی مانند جرم m2 است.
لازم به ذکر است که بر اساس نظریه نسبیت اینشتین و مشاهدات صورت گرفته عامل گرانش که در اینجا با نام موج گرانشی از آن یاد می شود یک محدودیت سرعت داشته و سرعتی تقریبا برابر سرعت نور در خلا دارد پس سرعت آن بی نهایت نیست و همچنین مانند نور پس از انتشار از جسم منتشر کننده ، مستقل رفتار می کند.
 
سپـاس : 18

ارسـال : 53


نام: حسین اختر محققی
سن: 36 سال
نام نویسی: 97/2/17

مرد

Re: سوالی ساده در جهت نشان دادن اثبات پدیده گرانش حرکتی

نوشتهاز سوی paradoxy در پنجشنبه 24 مرداد 1398 - 00:34

بسیار عالی. همیشه همینطوری توضیح بدید. ترجیحا فرمول ها و متغییر هارو هم لای $\$$$\$$ (shift + 4) بزارید تا حتی متنتون قشنگ‌تر شه.

12- با توجه به مرحله شماره 11 و مراحل قبلی خواهیم دید که در لحظه t = 1 فاصله بین دو جرم m3 و m2 مانند لحظه t = 0 خواهد بود و برابر 600 هزار کیلومتر است و سئوالی که مطرح می شود این است که حالا و در لحظه t = 1 جرم m2 چه مقدار نیروی گرانشی را از طرف جرم m3 که در لحظه t = 0 شروع به انتشار موج گرانشی کرده است را دریافت می کند؟

20 نیوتون. (مثل مورد ۶ و ۷، جای دو کره عوض میشه فقط)

3- سئوال این است که در چه صورتی با حفظ همین فاصله ، قطرات آب بیشتری به ماشین عقب تر برخورد می کند؟

چاله زیر ماشین جلویی شیب بیشتری داشته باشه؟ آب بیشتری توش باشه؟

ببینید اگر اینطور فکر می کنید که حرکت اجرام اثری در نیروی گرانشی دریافتی اونا داره باید بگم اشتباه تصور می کنید. حتی توی نسبیت خاصشم همچین داستانی نیست. توی نسبیت عام که به کل جرمی که توی میدان گرانشی در حال حرکته در نظر گرفته نمیشه و فقط در مورد جرم ایجاد کننده گرانش صحبت می کنیم. (که حرکت هم داشته باشه اثری روی شدت گرانشیش نداره). من این قضیه رو جای دیگه ای هم پاسخ دادم بخواید با روابط بهش میپردازیم. اما قبلش باید بدونم که چقدر با روابط نسبیت خاص از نظر ریاضی آشنا هستید.
نماد کاربر
 
سپـاس : 936

ارسـال : 1823


نام: داود حاجي تقي تهراني
سن: 15 سال
نام نویسی: 93/10/22

ذکر نشده

Re: سوالی ساده در جهت نشان دادن اثبات پدیده گرانش حرکتی

نوشتهاز سوی nerset در جمعه 25 مرداد 1398 - 11:58

paradoxy نوشته است:بسیار عالی. همیشه همینطوری توضیح بدید. ترجیحا فرمول ها و متغییر هارو هم لای $\$$$\$$ (shift + 4) بزارید تا حتی متنتون قشنگ‌تر شه.

12- با توجه به مرحله شماره 11 و مراحل قبلی خواهیم دید که در لحظه t = 1 فاصله بین دو جرم m3 و m2 مانند لحظه t = 0 خواهد بود و برابر 600 هزار کیلومتر است و سئوالی که مطرح می شود این است که حالا و در لحظه t = 1 جرم m2 چه مقدار نیروی گرانشی را از طرف جرم m3 که در لحظه t = 0 شروع به انتشار موج گرانشی کرده است را دریافت می کند؟

20 نیوتون. (مثل مورد ۶ و ۷، جای دو کره عوض میشه فقط)

3- سئوال این است که در چه صورتی با حفظ همین فاصله ، قطرات آب بیشتری به ماشین عقب تر برخورد می کند؟

چاله زیر ماشین جلویی شیب بیشتری داشته باشه؟ آب بیشتری توش باشه؟

ببینید اگر اینطور فکر می کنید که حرکت اجرام اثری در نیروی گرانشی دریافتی اونا داره باید بگم اشتباه تصور می کنید. حتی توی نسبیت خاصشم همچین داستانی نیست. توی نسبیت عام که به کل جرمی که توی میدان گرانشی در حال حرکته در نظر گرفته نمیشه و فقط در مورد جرم ایجاد کننده گرانش صحبت می کنیم. (که حرکت هم داشته باشه اثری روی شدت گرانشیش نداره). من این قضیه رو جای دیگه ای هم پاسخ دادم بخواید با روابط بهش میپردازیم. اما قبلش باید بدونم که چقدر با روابط نسبیت خاص از نظر ریاضی آشنا هستید.

با تشکر از ارسال نظرتان

1- در بخش اول پاسخ ارسالی و یعنی پاسخ به نمونه سئوال اول عبارت زیر را ذکر کردید:
"20 نیوتون. (مثل مورد ۶ و ۷، جای دو کره عوض میشه فقط)"

2- ولی در بخش دوم پاسخ ارسالی یعنی پاسخ به نمونه سئوال دوم هم عبارت زیر را ذکر کردید:
"ببینید اگر اینطور فکر می کنید که حرکت اجرام اثری در نیروی گرانشی دریافتی اونا داره باید بگم اشتباه تصور می کنید."

اگر دقت کنید این دو جواب دقیقا برخلاف یکدیگر هستند یعنی اگر مقدار 20 واحد فرضی ( یا به عبارتی 20 نیوتن ) پاسخ شما به سئوال اول باشد بنابراین به طور قطع مبنای نظریه گرانش حرکتی را قبول دارید.

اگر هم مبنای نگرش تان بر اساس پاسخ دوم است پس بنابراین پاسخ شما به نمونه سئوال اول به هیچ وجه نباید مقدار 20 واحد فرضی ( یا به عبارتی 20 نیوتن ) باشد.

در مورد جوابی که به سئوال زیر دادید:
"در چه صورتی با حفظ همین فاصله ، قطرات آب بیشتری به ماشین عقب تر برخورد می کند؟"

و جواب زیر را ارسال کردید:
"چاله زیر ماشین جلویی شیب بیشتری داشته باشه؟ آب بیشتری توش باشه؟"

باید بگم که این جواب کاملا صحیح است ولی یکی از جواب هایی است که می توان به این سئوال داد.
چون موارد تاثیر گذار دیگری هم می تواند جواب این سئوال باشد.
یکی دیگر از این جواب ها این است که با حفظ فاصله دو ماشین و فقط با افزایش سرعت دو ماشین.
یعنی با افزایش سرعت هر دو ماشین بدون اینکه فاصله بین آنها تغییری کند قطرات آب بیشتری به ماشین عقب تر برخورد می کند.
البته این پاسخ مبنای نظریه گرانش حرکتی را هم تشکیل می دهد.

همچنین در انتهای پاسخ ارسالی عبارت زیر را ذکر کردید:
"حتی توی نسبیت خاصشم همچین داستانی نیست. توی نسبیت عام که به کل جرمی که توی میدان گرانشی در حال حرکته در نظر گرفته نمیشه و فقط در مورد جرم ایجاد کننده گرانش صحبت می کنیم"

اگر توجه کنید در این پاسخ گفته اید که چنین موردی در نسبیت عام مطرح نشده است که این کاملا صحیح است چون اگر مطرح شده بود دیگر نیازی به ارائه نظریه جدیدی به نام نظریه گرانش حرکتی نبود.
اگر نظریه ای بخواهد که کامل کننده نظریه دیگری باشد آیا باید با آن مخالفت کرد؟
آنچه که در نظریه گرانش حرکتی به آن می پردازد نه تنها هیچ مخالفتی با مبانی اصلی نگرش گرانشی نسبیت عام نظیر مستقل بودن امواج گرانشی و محدودیت سرعت برای انتشار عامل گرانش ندارد بلکه آن را کامل تر می کند.

در خاتمه مجددا بابت ارسال نظرتان تشکر می کنم.
 
سپـاس : 18

ارسـال : 53


نام: حسین اختر محققی
سن: 36 سال
نام نویسی: 97/2/17

مرد

Re: سوالی ساده در جهت نشان دادن اثبات پدیده گرانش حرکتی

نوشتهاز سوی paradoxy در جمعه 25 مرداد 1398 - 12:33

1- در بخش اول پاسخ ارسالی و یعنی پاسخ به نمونه سئوال اول عبارت زیر را ذکر کردید:
"20 نیوتون. (مثل مورد ۶ و ۷، جای دو کره عوض میشه فقط)"

2- ولی در بخش دوم پاسخ ارسالی یعنی پاسخ به نمونه سئوال دوم هم عبارت زیر را ذکر کردید:
"ببینید اگر اینطور فکر می کنید که حرکت اجرام اثری در نیروی گرانشی دریافتی اونا داره باید بگم اشتباه تصور می کنید."

اگر دقت کنید این دو جواب دقیقا برخلاف یکدیگر هستند یعنی اگر مقدار 20 واحد فرضی ( یا به عبارتی 20 نیوتن ) پاسخ شما به سئوال اول باشد بنابراین به طور قطع مبنای نظریه گرانش حرکتی را قبول دارید.

متوجه نمیشم. من ادعا کردم که سرعت اجسام هیچ تاثیری در گرانش نداره. در مورد اول گفتم 20 نیوتون دریافت میکنه (اهمیتی نداره که سرعتش چیه مهم اینه که الان رفته بغل خورشید) در مورد دومم گفتم حرکت اجرام، یا همون سرعتشون هیچ اثری در گرانش دریافتیشون نداره. حالا کجای حرف من تناقض میبینید؟
یکی دیگر از این جواب ها این است که با حفظ فاصله دو ماشین و فقط با افزایش سرعت دو ماشین.
یعنی با افزایش سرعت هر دو ماشین بدون اینکه فاصله بین آنها تغییری کند قطرات آب بیشتری به ماشین عقب تر برخورد می کند.

خیر! چرا؟ من معتقدم اصلا چنین اتفاقی نمیوفته؛ بدون این که مثال جدیدی بزنید؛ توی همین مثال دو ماشین این مورد رو نشون بدید که اتفاق میوفته.
نماد کاربر
 
سپـاس : 936

ارسـال : 1823


نام: داود حاجي تقي تهراني
سن: 15 سال
نام نویسی: 93/10/22

ذکر نشده

Re: سوالی ساده در جهت نشان دادن اثبات پدیده گرانش حرکتی

نوشتهاز سوی jhvh در شنبه 26 مرداد 1398 - 08:28

آقای محققی شما چیزی مشابه اثر داپلر رو وارد محاسباتتون کردید . درست میگم؟
اگر برداشتی که من می کنم درست باشه ، تا حدود ی حرفتون رو قبول دارم
 
سپـاس : 349

ارسـال : 1640


سن: 26 سال
نام نویسی: 90/10/26

مرد

Re: سوالی ساده در جهت نشان دادن اثبات پدیده گرانش حرکتی

نوشتهاز سوی nerset در شنبه 26 مرداد 1398 - 22:31

paradoxy نوشته است:
1- در بخش اول پاسخ ارسالی و یعنی پاسخ به نمونه سئوال اول عبارت زیر را ذکر کردید:
"20 نیوتون. (مثل مورد ۶ و ۷، جای دو کره عوض میشه فقط)"

2- ولی در بخش دوم پاسخ ارسالی یعنی پاسخ به نمونه سئوال دوم هم عبارت زیر را ذکر کردید:
"ببینید اگر اینطور فکر می کنید که حرکت اجرام اثری در نیروی گرانشی دریافتی اونا داره باید بگم اشتباه تصور می کنید."

اگر دقت کنید این دو جواب دقیقا برخلاف یکدیگر هستند یعنی اگر مقدار 20 واحد فرضی ( یا به عبارتی 20 نیوتن ) پاسخ شما به سئوال اول باشد بنابراین به طور قطع مبنای نظریه گرانش حرکتی را قبول دارید.

متوجه نمیشم. من ادعا کردم که سرعت اجسام هیچ تاثیری در گرانش نداره. در مورد اول گفتم 20 نیوتون دریافت میکنه (اهمیتی نداره که سرعتش چیه مهم اینه که الان رفته بغل خورشید) در مورد دومم گفتم حرکت اجرام، یا همون سرعتشون هیچ اثری در گرانش دریافتیشون نداره. حالا کجای حرف من تناقض میبینید؟
یکی دیگر از این جواب ها این است که با حفظ فاصله دو ماشین و فقط با افزایش سرعت دو ماشین.
یعنی با افزایش سرعت هر دو ماشین بدون اینکه فاصله بین آنها تغییری کند قطرات آب بیشتری به ماشین عقب تر برخورد می کند.

خیر! چرا؟ من معتقدم اصلا چنین اتفاقی نمیوفته؛ بدون این که مثال جدیدی بزنید؛ توی همین مثال دو ماشین این مورد رو نشون بدید که اتفاق میوفته.

قبل از هر چیز ممنون از ارسال نظرتان
زمانی که چرخ یک ماشین در حال حرکت به داخل گودال آب می افتد تعداد زیادی از قطرات آب با اندازه های مختلف را به هوا پرتاب می کند
حالا اگر اندازه قطرات آب هر چه بزرگتر باشد بنابراین سریع تر به پایین سقوط می کنند
هر چه قدر هم که اندازه قطرات آب کوچکتر باشند به دلیل کم وزن بودن و ایجاد خاصیت شناور شدن ، بیشتر در هوا باقی می مانند و دیرتر به پایین سقوط می کنند
حالا اگر همه چیز مانند فاصله بین دو ماشین و سرعت آنها در حد مناسبی قرار داشته باشد تعدادی از این قطرات سبک تر آب که دیرتر به پایین سقوط می کنند به ماشین عقب تر برخورد می کنند
بنابراین در همین حالت اگر سرعت حرکت دو ماشین با حفظ فاصله بین شان کمی بیشتر از سرعت قبل شود در نتیجه ماشین عقب تر می تواند قبل از سقوط قطرات بزرگ تر آب به آنها برخورد کند
در نتیجه خواهیم دید که در این وضعیت با بیشتر شدن سرعت دو ماشین و حفظ فاصله بین شان علاوه بر برخورد قطرات ریزتر آب به ماشین عقب تر ، قطرات درشت تر هم به آن برخورد می کند
پس در نتیجه می توان یک تصور تقریبا مناسب برای مفهوم نظریه گرانش حرکتی را بیان نمود
متاسفانه بیشتر از این مورد دیگر نمی توانم توضیح بدهم
مجددا بابت ارسال نظرتان تشکر می کنم
 
سپـاس : 18

ارسـال : 53


نام: حسین اختر محققی
سن: 36 سال
نام نویسی: 97/2/17

مرد

Re: سوالی ساده در جهت نشان دادن اثبات پدیده گرانش حرکتی

نوشتهاز سوی nerset در شنبه 26 مرداد 1398 - 23:08

jhvh نوشته است:آقای محققی شما چیزی مشابه اثر داپلر رو وارد محاسباتتون کردید . درست میگم؟
اگر برداشتی که من می کنم درست باشه ، تا حدود ی حرفتون رو قبول دارم

قبل از هر چیز ممنون از ارسال نظرتان
البته نتایج نظریه گرانش حرکتی با اثر داپلر متفاوت است.
ولی به نکته بسیار خوبی اشاره کردید چون اساس آن تا حدودی شبیه به اثر داپلر است.
همانطور که در اثر داپلر با حرکت دریافت کننده موج به سوی منبع انتشار امواج ، طول موج دریافتی کاهش یافته و فرکانس دریافتی افزایش می یابد ، مبنای نظریه گرانش حرکتی هم تا حد زیادی شبیه به همین مورد است ولی تفاوت هایی اساسی هم با اثر داپلر دارد.
در اصل در نظریه گرانش حرکتی ما به جای دریافت فرکانس بیشتر ، شدت تاثیر بیشتری از گرانش منتشر شده را دریافت می کنیم.
چون ما در نظریه گرانش حرکتی می گوییم که با حرکت به سوی مکان انتشار گرانش در حقیقت به شعاع کوتاه تری از فاصله محل انتشار دسترسی پیدا می کنیم.
البته تفاوت اصلی آن با اثر داپلر در این است که در اثر داپلر اگر منبع انتشار امواج و دریافت کننده امواج هر دو با یک سرعت و در یک راستا حرکت کنند در این صورت دو بار اثر داپلر اتفاق می افتد که همدیگر را خنثی می کنند.
در این حالت با حرکت منبع انتشار امواج ، موج منتشر شده به سمت دریافت کننده که در پشت سر منبع قرار دارد دارای طول موجی بیشتر شده و فرکانس آن کاهش می یابد.
ولی با حرکت دریافت کننده امواج ، موج دریافت شده طول موجش کمتر شده و فرکانس آن افزایش می یابد.
بنابراین در این وضعیت دو بار اثر داپلر به صورت کاهش فرکانس و سپس افزایش فرکانس اتفاق افتاده و تاثیر یکدیگر را خنثی می کنند و در نتیجه ما هیچگونه اثر داپلری را مشاهده نخواهیم کرد.
ولی برای گرانش چنین اتفاقی نمی افتد.
آیا می توانید حدس بزنید که چرا برای گرانش چنین وضعیت خنثی کننده ای رخ نمی دهد؟
در اینجا سعی می کنم به طور مختصر دلیل این قضیه را شرح دهم.
جواب در این است که چون عامل گرانش ، انرژی نیست و بنابراین مانند امواج انرژی ، محدودیت انتشار ندارد.
در نتیجه گرانش مانند امواج انرژی نیازی به شارژ مجدد ندارد.
به عنوان مثال اگر یک جسم بسیار داغ در فضا را در نظر بگیرید که در حال از دست دادن انرژی گرمایی خود از طریق انتشار امواج الکترومغناطیسی در فضا می باشد ، این وضعیت یک محدودیت زمانی دارد و ابدی نیست و سرانجام انرژی خود را کم کم از دست می دهد و امواج الکترومغناطیسی با طول موج بیشتر و انرژی کمتری را ساطع خواهد کرد.
ولی برای گرانش چنین اتفاقی نمی افتد و مانند انرژی داخلی یک جسم محدودیت ندارد و یک جسم می تواند بدون محدودیت زمانی و بدون هیچ کاهش تاثیر گرانشی ای همواره توسط گرانش خود بر فضای پیرامون خود تاثیر گذاشته و اجسام دیگر را به سمت خود بکشد.
اگر به ساختار خود امواج توجه کنید خواهید دید که در امواج هر موج به بالاترین سطح انتشار انرژی رسیده و مجددا تا موج دیگر انرژی آن کاهش می یابد ولی برای گرانش چنین اتفاقی نمی افتد و کاملا پیوسته رفتار می کند و البته گرانش هم می تواند به صورت موج منتشر شود ولی در حالت کلی بیشتر به صورت کاملا پیوسته رفتار می کند. این شبیه به یک میدان الکترومغناطیسی است که در حالت عادی هیچ گونه موجی ندارد و پیوسته است ولی با تاثیر یک عامل مناسب بر آن امواج الکترومغناطیسی تولید و منتشر می شود.
بنابراین با حرکت منبع تولید گرانش ، هیچ بازه زمانی حتی در حد کوچکترین بازه های زمانی شناخته شده هم وجود ندارد که افت و کاهشی برای انتشار عامل گرانش در آن لحظه اتفاق بیفتد در حالی که برای امواج چنین وضعیتی وجود ندارد.
بر همین اساس اثر داپلر برای گرانش اتفاق نمی افتد ولی همانطور که گفته شد مبنای آن در برخی از موارد شبیه به اثر داپلر است.
دلیل اینکه در مقاله و یا بحث های دیگر از عبارت "موج گرانشی" یا "امواج گرانشی" استفاده کرده ام فقط به این دلیل است که کلمه جالب تری را پیدا نکردم چون گرانش هم انتشارش تا حدودی شبیه به امواج است در حالی که در حالت عادی موج نیست.
البته در موارد دیگری هم از عبارت "عامل گرانش" استفاده کرده ام.
به احتمال زیاد کاملا متوجه منظورم نشدید پس بنابراین اگر سئوالی بود و یا نظری داشتید خوشحال می شوم که آن را مطرح کنید.
مجددا بابت ارسال نظرتان تشکر می کنم و به ویژه اینکه به مورد خیلی جالبی هم اشاره کردید.
 
سپـاس : 18

ارسـال : 53


نام: حسین اختر محققی
سن: 36 سال
نام نویسی: 97/2/17

مرد


بازگشت به مکانیک کوانتومی نسبیتی - دینامیک کوانتومی - گرانش - ریسمان

چه کسی هم اکنون اینجاست ؟

کاربرانی که در این تالار هستند: بدون کاربران عضو شده و 4 مهمان