تعریف غلظت برای فضازمان و بررسی آثار آن


تعریف غلظت برای فضازمان و بررسی آثار آن

نوشتهاز سوی erfan.s در يكشنبه 27 مرداد 1392 - 11:20

درود بر عزیزان متفکر سایت. smile007
این تاپیک هم یه نظریه هست و هم بحث چون من فقط میتونم یه سری ادعا کنم و آزمایشی که برای این موضوع طراحی کردم رو بهتون ارائه کنم.
این نظریه باید در چهار بعد فضازمان بررسی بشه یعنی همین محیطی که الان نشستیم توش مثلا پای کامپیوتر.
ببینید انیشتن ثابت کرد که ماده میتونه صفحه فضازمان رو خم کنه.
ولی این موضوع درواقع در فضای سه بعدی بررسی شده بود(2بعد فضا و1 بعد زمان) تا اونجایی که من میدونم.
اما من چون درک مبهمی از نسبیت داشتم تصمیم گرفتم ادعا های نسبیت رو در فضای 4 بعدی بررسی کنم.
این تصمیم یه دلیل دیگه هم داشت خب میخواستم واقع بینانه تر به این مسئله بپردازم از فضای مجازی خارج بشم.
شروع کارم با برهم نهی امواج گرانشی بود و اونجا فرض اولیه رو بدست آوردم.
اینکه در فضای 4 بعدی یعنی 3 بعد فضا و یک بعد زمان امواج تنها به صورت طولی میتونن منتشر بشن.
درواقع ما در این فضایی که توش نشستیم نمیتونیم انتظار خم شدن فضازمان رو داشته باشیم ولی انتظار منقبض یا منبسط شدن آن رو میتونیم.
البته یه مشکلی هم تو این انقباض و انبساط فضازمان بود که دیدم بهتره با غلیظ و رقیق بودن فضازمان جایگذینش کنم.
توجه کنین که اینا همش فرضیات هست و در حد ایده یه جوونک بیکار که یه وری نشسته و داره به این دنیا فکر می کنه بهش نگاه کرد.
موضوع از همینجا شروع شد. یه مدت که گذشت دیدم تقریبا تمام ادعایی که انیشتن با خم شدگی فضازمان اثبات کرده بود رو میشه با این اختلاف غلظت فضازمان توضیح داد.
یکی از مهم ترین موارد شکست نور بود. انیشتن گفته که جرم میتونه به واسطه خم کرد فضازمان مسیر نور رو تغییر بده.
من در توصیفی مترادف ادعا می کنم که اختلاف غلظت فضازمان طبق قوانین اپتیک فیزیک کلاسیک می تونه مسیر نور رو تغییر بده.
میدونیم که حد سرعت نور به غلظت فضایی بستگی داره که نور در آن حرکت می کنه. اگه نور از یه محیط رقیق وارد یک محیط غلیظ بشه حد سرعتش کم میشه و برعکس اگه از یه محیط غلیظ وارد محیط رقیق بشه حد سرعتش افزایش پیدا می کنه.
این اختلاف حد سرعت باعث شکست نور میشه.
من به دلیلی اینکه حد سرعت نور در خلا بینهایت نیست غلظت فضازمان رو در این محیط صفر نمی دونم و دارای غلظت پایه ای هست.
همین فرض باعث توصیف دلیل وجود گرانش هم میشه.
نیوتون فهمید که گرانش عامل و نیروی برای جذب شدن دو جرم به همدیگه است.
من در ادعایی مترادف میگم اختلاف غلظت فضازمان باعث جذب شدن دو جرم به هم میشه.
مکانیسم عملش دقیقا عین زمانیه که دو کشتی در آب کنار هم قرار گرفته باشند. همانطور که میدونید طبق قانون برنولی جریان آب بین دوکشتی تند شده و فشار کاهش پیدا می کنه. و اختلاف فشار بین کشتی ها و اقیانوس باعث جذب شدن آنها به هم میشه.
برای فضا رمان هم همین وضع وجود داره. فضازمان که غلظت محدودی داره بین دوتا جرم رقیق میشه.
وچون ما در خلا غلظت ثابتی از فضازمان داریم باعث میشه که یک اختلاف غلظت فضازمان به وجود بیاد و دوجرم بر اثر پدیده موج سواری به سمت همدیگه جذب بشه.
وارد بحث های هسته ای هم بشیم.
من فکر می کنم نیمه عمر عناصر ناپایدار مستقیما با غلظت فضازمان ارتباط مستقیم دارد.
رقیق شدن فضازمان باعث انبساط هسته ها میشه و کاتالیزوری برای غلبه نیروی الکترومغناطیس به نیروی هسته ای قوی.
رفتارش به این صورته که نیروی هسته ای قوی دارای برد کمی هست و اندک انبساط هسته ها باعث کاهش موثر این نیرو میشه.
اما برای نیروی الکترومغناطیس و گرانش که برد بیشتری دارند اتفاق خاصی نخواهد افتاد.همین باعث غلبه طبیعی این دو نیرو به هم میشه.
من آزمایشی هم طراحی کردم.
یک چشمه ذرات آلفا رو به همراه شدت سنج ذرات آلفا به هم کوپل کنید و مداری الکتریکی هم برای نمونه برداری و ذخیره اطلاعات از دستگاه شدت سنج قرار دهید. تمام این تشکیلات به همراه منبع تغذیه درون یک کره تو خالی مقاوم باشن.
به یک نیروگاه زمین گرمایی برید و بدید این توپ رو از کانال تزریق آب به درون زمین بفرستند و از اون طرف که بخار داغ هست دربیارند.
اطلاعات رو بررسی کنید. اگر شدت پرتوزایی در این بازه تغییری کرده بود و مخصوصا افزایش پیدا کرده بود به معنای درستی نظریه منه.
و باید برای فضازمان غلظت تعریف کنیم.اگر این موضوع تایید بشه خیلی چیز های دیگه هم میشه توضیح داد.
ببینید با این وصف هرچه به سمت مرکز زمین بریم باید نیمه عمر عناصر رادیواکتیو کاهش پیدا کنه و شدت پرتو زایی هم افزایش.
همین موضوع دلیل داغ موندن هسته سیارات و خورشید رو توضیح میده چون در مرکز اجرام واکنش های هسته ای با نیروی کمتری انجام میشن.
دوم انفجار های خورشیدی و ابرنواختر دارای توصیفی میشن که مکانیسم تبدیل شدن مقدار عظیمی از ماده به انرژی رو در کسری از ثانیه توضیح خواهد داد.
اینکه در هنگام انفجار خورشیدی فضازمان در مرکز خورشید به حدی رقیق میشه که هیچ جرمی حتی پروتون ها توانایی تحمل اون رو ندارند و دچار واپاشی خواهد شد.
با این فرض میشه تصور کرد که در کسری از ثانیه جرمی حداقل به اندازه زمین در ستاره مورد نظر ناگهان به انرژی تبدیل بشه.
و این آغاز یک اتفاق بزرگ مانند انفجار ابرنواختر باشه.
امیدوارم مورد توجه قرار بگیره. smile026
همیشه آرزوم این بوده که یک محقق بشم... دانشمند شدن چیزی رو حل نمیکنه!
کار اصلی رو برای حل مشکلات محققان انجام میدن.
 
سپـاس : 65

ارسـال : 197


نام: عرفان سلیم زاده
سن: 28 سال
نام نویسی: 90/12/13

ذکر نشده

Re: تعریف غلظت برای فضازمان و بررسی آثار آن.

نوشتهاز سوی Ali.T در يكشنبه 27 مرداد 1392 - 12:32

erfan.s نوشته است:ولی این موضوع درواقع در فضای سه بعدی بررسی شده بود(2بعد فضا و1 بعد زمان) تا اونجایی که من میدونم.


خیر چنین چیزی نیست ...

erfan.s نوشته است:درواقع ما در این فضایی که توش نشستیم نمیتونیم انتظار خم شدن فضازمان رو داشته باشیم ولی انتظار منقبض یا منبسط شدن آن رو میتونیم.


کجای نسبیت گفته فضایی که در آن هستیم نمی تواند خمیده بشود ؟
نماد کاربر
 
سپـاس : 479

ارسـال : 398


نام نویسی: 87/3/15

مرد

Re: تعریف غلظت برای فضازمان و بررسی آثار آن.

نوشتهاز سوی erfan.s در يكشنبه 27 مرداد 1392 - 13:47

خب نه من نخواستم چیزی رو نقض کنم بهتره بگم همه چیز تو این نظریه مترادف هست. در واقع نظریات پیشین کاملا قابل قبوله هیچ سعی شده یه توصیف کمال تری هم داده بشه. ببین بیا از امواج گرانشی شروع کنیم. شما خودت به من بگو امواج گرانشی به صورت طولی منتشر میشن یا عرضی. این آغاز فرضیه های من بوده. اگه طولی منتشر بشن یه پله جلوتر می ریم. یعنی بررسی میدان گرانش در اطراف ماده ها. حالا که فکر می کنم این فرضیه تا حدی نظریه دکتر حسابی رو هم تایید می کنه.
همیشه آرزوم این بوده که یک محقق بشم... دانشمند شدن چیزی رو حل نمیکنه!
کار اصلی رو برای حل مشکلات محققان انجام میدن.
 
سپـاس : 65

ارسـال : 197


نام: عرفان سلیم زاده
سن: 28 سال
نام نویسی: 90/12/13

ذکر نشده

Re: تعریف غلظت برای فضازمان و بررسی آثار آن.

نوشتهاز سوی erfan.s در چهارشنبه 30 مرداد 1392 - 18:18

سلام عزیزان.
خب فکر کنم چند نکته رو باید اضافه کنم.
اول اینکه جمله : "ولی این موضوع درواقع در فضای سه بعدی بررسی شده بود(2بعد فضا و1 بعد زمان) تا اونجایی که من میدونم."
با این جمله عوض بشه: " ولی این موضوع در واقع در فضای سه بعدی توصیف شده که برای من مبهم بود"
یعنی برای نشان دادن اینکه جرم فضا رو خم می کنه عملا باید یکی از ابعاد فضا رو حذف و بعد زمان رو جایگزینش کنیم.
این به دلیل قدرت کم بصیرت ماست چون نمیتویم بعد زمان رو به خوبی درک کنیم.
کاری که من انجام دادم این بود که با حذف بعد زمان گرانش رو با اختلاف غلظت تعریف کردم.
شاید درست باشه شاید هم غلطت نمیشه واقعا گفت...
امیدوارم به آزمایشی که گفتم خوب فکر کنید.
برام عجیبه نظری؟ نقدی؟ انتقادی؟
همیشه آرزوم این بوده که یک محقق بشم... دانشمند شدن چیزی رو حل نمیکنه!
کار اصلی رو برای حل مشکلات محققان انجام میدن.
 
سپـاس : 65

ارسـال : 197


نام: عرفان سلیم زاده
سن: 28 سال
نام نویسی: 90/12/13

ذکر نشده

Re: تعریف غلظت برای فضازمان و بررسی آثار آن.

نوشتهاز سوی New Astronomer در چهارشنبه 30 مرداد 1392 - 20:15

سلام
من روی نسبیت خاص و مفاهیم نسبیت عام و یکم نجوم مطالعه داشتم.

به نظرم دارای درست میگی.

اما فرض کنیم شما فرمولی ارایه دادید مشابه فلاکس جرم (Mass Flux) در اثر اختلاف غلظت که گرانش رو توجیه میکنه.

مسئله اینجاست که اگر زمان وجود نداشته باشه،این فرمول یا هر فرمول دیگری کارآمد نیست. اصلاً اسم حرکت که بیاد حالا با هر مفهومی، چه خمش بافت مکان-زمان و چه اختلاف غلظت، مشکل اصلی ماهیت زمانه که مبهمه.

به نظر من موفقیت اصلی نظریه نسبیت همین توجیه و شاید کمی تلنگور زدن به مفهوم زمان بوده و بهتر بگم تلفیق زمان با مکان و معرفی اون به عنوان یک موجودی بنام بافت و مکان حضور هستی (جرم) بوده است.

شما اگر این فرمول رو ارایه بدید و بعد زمان رو واردش کنید احتمالاً باز برگشتید به همون مکانیک قبل از انیشتین.

این زمانه که نمی‌دونیم واقعاً چیه...
نماد کاربر
 
سپـاس : 46

ارسـال : 176


شهر: اصفهان
نام نویسی: 88/11/2

مرد

Re: تعریف غلظت برای فضازمان و بررسی آثار آن.

نوشتهاز سوی erfan.s در جمعه 1 شهريور 1392 - 10:59

سلام عزیزم مرسی از شرکت در این تاپیک خوش اومدید. من روش کارم بیشتر تشریحی هست تا ریاضی راستش سواد ریاضیم زیاد خوب نیست مجبورم عین گالیله کارام رو توضیح بدم.
انیشتن راست گفته قطعا هیچ روش بهتری برای توصیف دقیق زمان نمیشه یافت. بهتره که همین توصیف رو فعلا بپذیریم و به جای محک زدنش سعی کنیم بهش پر و بال بدیم.
به نظر منم بهتره که بگیم خود زمان عامل به وجود آمدن گرانشه درواقع یه نیرویی سعی می کنه مارو از گذشته به آینده هل بده و همین باعث میشه در زمان حال این نیرو رو به صورت گرانش احساس کنیم.
به نظرم نظریات قبلی خیلی تلاش داشتن که به غلظت فضازمان اشاره کنن. تو کوانتوم و در فضای خلا ذراتی در لحظه به وجود میان و از بین میرن همین میتونه عامل وجود غلظت پایه فضازمان در خلا کامل باشه.
یه موضوع دیگه هم باید بهش اشاره کنم در مورد این فلاکس جرم خیلی نکته خوبی بود زیاد دنبال یه نظریه می گشتم که با فرضیات خودم درست شده باشه واقعا ممنونم.
امیدوارم یه روزی بشه این آزمایشی رو که گفتم رو انجام بدید خودم هم دارم سعی می کنم برم فیزیک هسته ای تا بتونم همچین آزمایشی رو ترتیب بدم.
موفق باشید.
همیشه آرزوم این بوده که یک محقق بشم... دانشمند شدن چیزی رو حل نمیکنه!
کار اصلی رو برای حل مشکلات محققان انجام میدن.
 
سپـاس : 65

ارسـال : 197


نام: عرفان سلیم زاده
سن: 28 سال
نام نویسی: 90/12/13

ذکر نشده

Re: تعریف غلظت برای فضازمان و بررسی آثار آن.

نوشتهاز سوی erfan.s در جمعه 1 شهريور 1392 - 11:26

در مورد خاصیت موج سواری هم حتما تحقیق کنید دلیل حرکت ذرات بر روی میدان ها همین خاصیت موج سواریه.
همیشه آرزوم این بوده که یک محقق بشم... دانشمند شدن چیزی رو حل نمیکنه!
کار اصلی رو برای حل مشکلات محققان انجام میدن.
 
سپـاس : 65

ارسـال : 197


نام: عرفان سلیم زاده
سن: 28 سال
نام نویسی: 90/12/13

ذکر نشده

Re: تعریف غلظت برای فضازمان و بررسی آثار آن.

نوشتهاز سوی M_J1364@yahoo.com در شنبه 7 فروردين 1395 - 00:52

erfan.s نوشته است:توجه کنین که اینا همش فرضیات هست و در حد ایده یه جوونک بیکار که یه وری نشسته و داره به این دنیا فکر می کنه بهش نگاه کرد.
موضوع از همینجا شروع شد. یه مدت که گذشت دیدم تقریبا تمام ادعایی که انیشتن با خم شدگی فضازمان اثبات کرده بود رو میشه با این اختلاف غلظت فضازمان توضیح داد.
یکی از مهم ترین موارد شکست نور بود. انیشتن گفته که جرم میتونه به واسطه خم کرد فضازمان مسیر نور رو تغییر بده.
من در توصیفی مترادف ادعا می کنم که اختلاف غلظت فضازمان طبق قوانین اپتیک فیزیک کلاسیک می تونه مسیر نور رو تغییر بده.
میدونیم که حد سرعت نور به غلظت فضایی بستگی داره که نور در آن حرکت می کنه. اگه نور از یه محیط رقیق وارد یک محیط غلیظ بشه حد سرعتش کم میشه و برعکس اگه از یه محیط غلیظ وارد محیط رقیق بشه حد سرعتش افزایش پیدا می کنه.
این اختلاف حد سرعت باعث شکست نور میشه.


سلام عرفان جان
من توی پیام خصوصی حدود دو سال قبل راجع به این ایده ت باهات صحبت کردم. یادی از تو کردم و گفتم بد نیست یه پست هم توی این جستارت بذارم. بله من هم با عمده ی بحث هات موافقم و خودم هم نظریه ی مشابهی رو به اسم "نظریه ی غلظت" رو دادم که توی این لینک می تونی مقالاتم رو بخونی و نظر بدی:



البته ایده ی تعریف غلظت برای فضا و زمان قدیمیه و یکی از افرادی که روی این موضوع کار کرده Joop F. Nieland هست که من خودم هم بدون اطلاع از کار این افراد یا ایده ی خودِ تو، فرضیه ی غلظت به ذهنم رسید و گسترشش دادم و اتفاقاً تا چند ماه دیگه قسمت دوم نظریه ی غلظت رو "الکترو دینامیک گالیله ای" ایشالا چاپ می کنه. البته گفتی که ریاضیاتت ضعیفه ولی به نظرم حیفه اگه نخوای یه خرده ریاضیت رو قوی کنی چون شاید نتونی خیلی توی پیش برد نظرت یا فهم مقاله های من موفق باشی. در هر حال امیدوارم بتونیم با هم همکاریه بیشتری داشته باشیم. smile072
ای که مجنون گشته ای در عشقِ ما............کِی بُوَد.. لیلی.. تو را.. نامی.. سزا؟!
سویِ.. من... پروانه.. شو... پروا مکن............در..... میانِ.... آتشم.... رقصان.... بیا
نماد کاربر
 
سپـاس : 455

ارسـال : 1247


نام: محمّد جوانشیری
سن: 34 سال
شهر: تهران
نام نویسی: 90/9/24

ذکر نشده

Re: تعریف غلظت برای فضازمان و بررسی آثار آن.

نوشتهاز سوی paradoxy در شنبه 7 فروردين 1395 - 02:47

کپی برابر اصل زدید شما دونفر، اگه واقعا دو نفر باشید smile032 در هر صورت به فرض ادعاهای شما درباره ی گرانش غلظتی صحیح باشه، انبساط کیهانی رو چطور توجیه میکنید؟
ضمنن چیزی به نام برهم نهی گرانشی از نظر من وجود نداره، تو ساختار شما کافیه یه شهاب سنگ تو فضا حرکت کنه، تمام برهمنهی میریزه بهم دیگه، چون اجرام تو فضا ایستا نیستند، برهم نهی چندان صحیح نیست.
بعد به ناظر سوار موشک میشه، چراغ قوه میگیره دستش روشن میکنه تو فضا حرکت میکنه، چون در محیط غلیظ خلا داره حرکت میکنه و صد البته با توجه به جرم فضا پیما و حرکتش، محیط غلیظ خلا رو مقداری غلیظتر میکنه، سرعت پرتوی نوری که از چراغش داره گسیل میشه رو با سرعت کمتر از c باید ببینه، که نه با نسبیت میخونه و نه با آزمایشات صورت گرفته
نماد کاربر
 
سپـاس : 991

ارسـال : 1895


نام: داود حاجي تقي تهراني
سن: 15 سال
نام نویسی: 93/10/22

ذکر نشده

Re: تعریف غلظت برای فضازمان و بررسی آثار آن

نوشتهاز سوی M_J1364@yahoo.com در شنبه 7 فروردين 1395 - 23:54

paradoxy نوشته است:کپی برابر اصل زدید شما دونفر، اگه واقعا دو نفر باشید smile032 در هر صورت به فرض ادعاهای شما درباره ی گرانش غلظتی صحیح باشه، انبساط کیهانی رو چطور توجیه میکنید؟

اثبات انبساط کیهان رو با در نظر گرفتن جرم منفیه اتر توی آخرین قسمت های فصل دوم نظریه غلظت نشون دادم.

paradoxy نوشته است:بعد به ناظر سوار موشک میشه، چراغ قوه میگیره دستش روشن میکنه تو فضا حرکت میکنه، چون در محیط غلیظ خلا داره حرکت میکنه و صد البته با توجه به جرم فضا پیما و حرکتش، محیط غلیظ خلا رو مقداری غلیظتر میکنه، سرعت پرتوی نوری که از چراغش داره گسیل میشه رو با سرعت کمتر از c باید ببینه، که نه با نسبیت میخونه و نه با آزمایشات صورت گرفته

چون زمان هم به همون نسبت براش کند میشه، کاهش سرعت نور رو متوجه نمی شه. برای همین هیچ ناظر لختی متوجه نمی شه که از دید ناظر لخت دیگه در غلظت فرو رفته.
ای که مجنون گشته ای در عشقِ ما............کِی بُوَد.. لیلی.. تو را.. نامی.. سزا؟!
سویِ.. من... پروانه.. شو... پروا مکن............در..... میانِ.... آتشم.... رقصان.... بیا
نماد کاربر
 
سپـاس : 455

ارسـال : 1247


نام: محمّد جوانشیری
سن: 34 سال
شهر: تهران
نام نویسی: 90/9/24

ذکر نشده

Re: تعریف غلظت برای فضازمان و بررسی آثار آن

نوشتهاز سوی paradoxy در يكشنبه 8 فروردين 1395 - 00:20

یعنی زمان برای خود ناظری که خودش رو ساکن میبینه، کند میشه؟ چطور کندی زمان رو یه ناظر، میتونه برای خودش در نظر بگیره؟
نماد کاربر
 
سپـاس : 991

ارسـال : 1895


نام: داود حاجي تقي تهراني
سن: 15 سال
نام نویسی: 93/10/22

ذکر نشده


بازگشت به نظریات ایرانی

چه کسی هم اکنون اینجاست ؟

کاربرانی که در این تالار هستند: بدون کاربران عضو شده و 1 مهمان