چرا الکترون روی هسته سقوط نمیکند؟


Re: چرا الکترون روی هسته سقوط نمیکند؟

نوشتهاز سوی paradoxy در پنجشنبه 20 تير 1398 - 20:57

jamalmajidi نوشته است:مرسی از جوابتون .این که گفتین منطقی تر به نظر میرسه .دقیقا وقتی الکترون از لایه بالایی به هسته نزدیک میشه چون در تسلط هسته قرار میگیره مجبوره بخشی از انرژی جنبشی شو از دست بده .ولی یه سوال هست که وقتی داره به لایه ی پایینی میره این انرزی جنبشی رو از طریق میدان الکتروستاتیکی به هسته منتقل میکنه یا الکترون مجاور لایه پایینی؟؟؟

نه فکر نمیکنم انرژی ای از دست بده. برعکس؛ انرژی جنبشیش رفته و رفته زیاد تر میشه چون هسته داره میکشتش به سمت خودش. مثلا یه توپ رو فرض کنید که از بالای ساختمون رها میکنیم. هرچی به سطح زمین نزدیک میشه سرعت و انرژی جنبشی میره بالا دیگه. چرا باید انرژی جنبشیش رو از دست بده اصلا؟ در حالتی که بر عکس یک الکترون انرژی گرفته و در جهت لایه های بالایی حرکت میکنه و از هسته دور میشه؛ انرژی جنبشیش کم میشه. درست مثل سنگی که از روی زمین به سمت بالا پرت میکنیم و رفته رفته کند میشه. خب انرژیش کجا میره؟ به شکل انرژی پتانسیل داخل سیستم ذخیره میشه. بعد این انرژی پتانسیل چطور خودشو نشون میده؟ ممکنه درست مثل سنگ خودش رو نشون بده؛ به شکلی که وقتی به نقطه اوج رسید پتانسیل تبدیل بشه به انرژی جنبشی و ذره در جهت برعکس حرکت کنه. البته تمام این داستان ها برای حالت به شدت کلاسیکیه که در دنیای اتمی برقرار نیست. الکترون میتونه حین جا به جایی؛ تشعشع کنه و انرژیش رو از دست بده. یا مستقیم بالا نره و با زاویه ای حرکت کنه که داخل یه مدار دیگه بیوفته و هزار حالت دیگه.
نماد کاربر
 
سپـاس : 969

ارسـال : 1860


نام: داود حاجي تقي تهراني
سن: 15 سال
نام نویسی: 93/10/22

ذکر نشده

Re: چرا الکترون روی هسته سقوط نمیکند؟

نوشتهاز سوی ghm در شنبه 2 شهريور 1398 - 19:35

m.talebi نوشته است:......ماهیت این لایه ها چیست؟؟؟....


ماهیت این لایه ها به حل لاپلاسین در فضای سه بعدی بر می گرده.

برای درک راحت تر این لایه ها اگر شما یک معادله دیفرانسیل در یک بعد مثلا ایکس حل کنید به ازاء شرایطی و برخی جوابهای مرزی جواب های سینوسی و کسینوسی می گیرید.
این جواب های نوسانی بعنوان مثال برای یک تار لرزان جوابهایی هستند که امواج تشکیل شده ایستاده هستند و در صورتی که طول موج این امواج با طول تار لرزان همخوانی نداشته باشه یا فرکانسش نسبت صحیحی از اون نباشه و موج جزو جواب نباشه، امواجی تشکیل میشه که ناچارا دچار حرکت های رفت و برگشتی روی تار میشوند و ایستاده نیستند و بعد از گذشت مدت کوتاهی از بین می روند و تنها نوساناتی که جزو جواب هستند به شکل پایدارتری نوسان می کنند.

در مکانیک کوانتومی و بعد از حل لاپلاسین در فضای 3 بعدی که برگرفته از معادله شرودینگر هست جوابها به مراتب پیچیده ترند مجددا جوابهای متناوب وجود دارند.

موج در رابطه با الکترون متناظر هست با تابع موج مکان الکترون که مختلط هست و اندازه اش همان چکالی حضور ذره هست.

حالا اگر ذره در مکانی غیر از این لایه ها که مرتبط با جواب معادله هستند قرار بگیرد طول موج آن به شکلی خواهد بود که به یک بسته موج تبدیل شده که شبیه تار که در فرکانس غیر جواب به ارتعاش در آمده بود تابش کرده و پس از چرخش به دور هسته مجددا در یکی از این لایه ها قرار گیرد.

در این لایه ها تابع موج احتمال حضور الکترون به شکل ایستاده تشکیل شده و درباره مکان آن نمی توان نظر داد. به همین خاطر میتونه به شکل پایداری در این لایه ها قرار بگیره. و ارتفاع در این لایه ها به اندازه ای هست که شرایط مرزی برای این جوابها برقرار میشه.

البته ارتفاع این لایه ها وابسته به یکی از ثوابت خروجی حل معادله هست و ثوابت دیگه ای هم هستن که شکلهای مختلف این لایه ها رو توضیح میدن.
˙ ·٠•♥ السلام علی بقیه الله فی ارضه ♥•٠·˙
نماد کاربر
 
سپـاس : 132

ارسـال : 158


سن: 31 سال
نام نویسی: 92/5/9

مرد

قبلی

بازگشت به فیزیک هسته ای

چه کسی هم اکنون اینجاست ؟

کاربرانی که در این تالار هستند: بدون کاربران عضو شده و 4 مهمان