برای توضیح ساده عملکرد چف ( پوشالک ) قابل ذکراست که پس از آنکه سامانه تشخیص امواج راداری هواپیما قفل شدن رادار یک سیستم موشکی هدایت شونده توسط رادار را تشخیص داد خلبان نسبت به پخش چف (پوشالک ) اقدام مینماید . پس از پخش پوشالک هر کدام از قطعات پوشالک یک بازتاب راداری روی صفحه مانیتور رادار دشمن ایجاد مینماید در نتیجه گاه بیش از چند میلیون نقطه روشن روی صفحه رادار پدیدار میگردد که تنها یکی از آنها مربوط به هواپیمای پرتاب کننده پوشالک است لذا موشک راداری هدف را گم میکند و منحرف میگردد . تا زمانیکه پوشالکها در محدوده برد و ارتفاع عملیاتی رادارها بوده و به زمین نرسیده اند این وضع ادامه خواهد داشت . روشهای مختلف مبارزه با پوشالک منجمله بهره گیری از سامانه های الکترواپتیکال نیز عملیاتی شده است اما به موازات آن پوشالکهای نسل جدید نیز ابداع گردیده است. عملکرد چف بدین صورت است که با به وجود آوردن ابر کوچکی از فیبر های الیاف شیشه (metallised glass fibre) یا آلومینیوم و یا مواد پلاستیکی / باعث گول خوردن رادار حریف می شود , زیرا چف های منتشر شده را به جای هدف اصلی شناسایی می کند
طعمه ... از طعمه فعال معروف به کاه ، که شامل نوارهای ریز آلومینیوم یا روی است که هواپیما در دسته های بزرگ رها می کند. این ابرهای فلزی به عنوان اهداف جداگانه ای برای رادار موشک ظاهر می شوند و در حالت ایده آل موشک را با هم اشتباه می گیرند ، بنابراین به هواپیما اجازه فرار می دهند.کاه ممکن است از شیشه های فلزی نازک یا میله های پلاستیکی ، یا ورقه های نازک فلزی یا سیم ساخته شده باشد - شباهت زیادی به یونجه خرد شده پوشال علوفه ای دارد که نام آن را به اشتراک می گذارد - و برای تقلید طول موج فرکانس طراحی شده است.Chaff یک اقدام متقابل فرکانس رادیویی است که توسط هواپیماهای نظامی ، کشتی ها و خودروها برای اشتباه گرفتن رادار دشمن منتشر می شود. ... چف از میلیون ها الیاف کوچک با روکش آلومینیوم یا روی تشکیل شده است که در هواپیما در لوله ها ذخیره شده اند. هنگامی که یک هواپیما توسط موشک های ردیابی رادار تهدید می شود ، چف به دنبال هوای آشفته پشت هواپیما پرتاب می شود. شعله های آتش برای حواس پرتی موشک های جستجوی گرما استفاده می شودویدیو را ببینید
سیستم های راداری مدرن می توانند با اندازه گیری تغییر داپلر ، چف را از اجسام مورد نظر تشخیص دهند. چف به سرعت در مقایسه با هواپیما سرعت خود را از دست می دهد و بنابراین تغییر فرکانسی را نشان می دهد که اجازه می دهد فیلتر شود. این منجر به تکنیک های جدیدی شده است که در آن کاه با یک سیگنال اضافی از وسیله هدف با فرکانس داپلر مناسب روشن می شود. این به عنوان JAFF (jammer plus chaff) یا CHILL (chaff-illuminated) شناخته می شود. یکی از ویژگیهای مهم کاه این است که وزن کمی دارد و اجازه حمل مقدار زیادی از آن را می دهد. در نتیجه ، پس از رهاسازی به سرعت هرگونه سرعت رو به جلو را از هواپیما یا موشک انداز از دست می دهد و سپس به آرامی به زمین می افتد. از دیدگاه رادار دشمن ، چاه به سرعت تجزیه می شود و سرعت نسبی آن صفر می شود. رادارهای مدرن از اثر داپلر برای اندازه گیری سرعت دید اجسام استفاده می کنند و بنابراین می توانند کاه را از هواپیما که با سرعت زیاد به حرکت خود ادامه می دهد ، تشخیص دهند. این به رادار اجازه می دهد تا چاله را از صفحه نمایش خود فیلتر کند.
فلر flare or decoy flareشعله ور شدن یا شعله ور شدن طغیان یک اقدام متقابل مادون قرمز هوایی است که توسط هواپیما یا هلیکوپتر برای مقابله با موشک زمین به هوا مادون قرمز ("حرارت طلب") یا موشک هوا به هوا استفاده می شود. شعله های آتش معمولاً از ترکیب پیروتکنیک بر اساس منیزیم یا فلز داغ دیگر تشکیل شده است ، با دمای سوزش برابر یا داغتر از اگزوز موتور. هدف این است که موشک هدایت شونده مادون قرمز به دنبال موتور حرارتی شعله ور باشد تا موتور هواپیما. بر خلاف موشک های هدایت شونده با رادار ، موشک های تحت هدایت IR هنگام نزدیک شدن به هواپیما بسیار دشوار است. آنها رادار قابل تشخیص ساطع نمی کنند و عموماً از پشت ، مستقیماً به سمت موتورها شلیک می شوند. در بیشتر موارد ، خلبانان باید به افراد بالدار خود تکیه کنند تا مسیر دود موشک را تشخیص داده و از پرتاب مطلع شوند. از آنجایی که برد موشکهای تحت هدایت IR کمتر از موشکهای هدایت شونده توسط رادار است ، آگاهی موقعیتی خوب از ارتفاع و تهدیدات احتمالی همچنان یک دفاع موثر تره. سیستم های الکترو نوری پیشرفته تر می توانند پرتاب موشک را به طور خودکار از طریق انتشار حرارتی متمایز موتور موشک موشک تشخیص دهند.
مزیت آلکیل آلومینیوم و ترکیبات مشابه ، محتوای بالای کربن و هیدروژن است و در نتیجه خطوط انتشار روشن شبیه به امضای طیفی سوزاندن سوخت جت است. محتوای کنترل شده محصولات احتراق جامد ، تولید تابش پیوسته بدن سیاه ، امکان تطبیق بیشتر ویژگی های انتشار با خالص انتشار مادون قرمز خروجی سوخت و اجزای موتور داغ را می دهد.
شعله های سوختهای پیروفریک همچنین می تواند به اندازه چندین متر برسد ، در حالی که شعله های شعله MTV کمتر از یک متر است. مسیر نیز می تواند تحت تأثیر ویژگی های آیرودینامیکی ظروف خارج شده قرار گیرد.
بارهای جامد پیروفریک بر اساس پلاکت های آهنی پوشیده شده از یک لایه آلومینیومی متخلخل است. بر اساس سطح بسیار زیاد آلومینیوم ، پلاکت ها در تماس با هوا فورا اکسید می شوند. بر خلاف احتراق تری اتیل آلومینیوم ، این پلاکت ها دارای امضای وابسته به دما هستند.
بارهای بسیار قابل اشتعال
این محموله ها حاوی فسفر قرمز به عنوان یک پرکننده پر انرژی هستند. فسفر قرمز با چسب های آلی مخلوط می شود و خمیرهای مسواک پذیر را می توان روی پلاکت های پلی آمید نازک پوشاند. احتراق این پلاکت ها امضای وابسته به دما را به همراه دارد. افزودنیهای آندرژونیک مانند سیلیس بسیار پراکنده یا هالیدهای قلیایی ممکن است
تفاوت های اصلی Flares و Chaff چیست؟ چف از میلیون ها الیاف کوچک با روکش آلومینیوم یا روی تشکیل شده است که در هواپیما در لوله ها ذخیره شده اند. هنگامی که یک هواپیما توسط موشک های ردیابی رادار تهدید می شود ، چف به دنبال هوای آشفته پشت هواپیما پرتاب می شود.
شعله های آتش برای حواس پرتی موشک های جستجوی گرما استفاده می شود. بیشتر آنها گلوله های منیزیم هستند که از لوله ها بیرون زده می شوند تا در پشت هواپیما مشتعل شوند. این شعله ها در دمای بالای 2000 درجه فارنهایت ، داغتر از نازلها یا خروجی موتور جت می سوزند و مقدار زیادی نور مادون قرمز به نمایش می گذارند.
چف نیز توسط هواپیما پخش می شود. برای مواردی که می توان "جنگ الکترونیکی" نامید استفاده می شود. همانطور که می دانید ، یک رادار سیگنال های الکترومغناطیسی ارسال می کند. اگر آنها به رادار منعکس شوند ، نقطه ای در رادار قابل مشاهده است. این می تواند یک هواپیما باشد ، اما تعداد زیادی پرنده نیز وجود دارد. در حال حاضر ، کاه از آلومینیوم یا الیاف شیشه ای متالایز شده یا پلاستیک ساخته شده است. بنابراین ، هنگامی که هواپیما ابر بزرگی از آن کاه را پخش می کند ، در رادار قابل مشاهده است. و این می تواند مانند پرده عمل کند. یک دیوار کاه وجود دارد که به آن سمپاشی شده است. پشت آن دیوار ، هر هواپیمایی نامرئی است و عملیات را می توان به صورت مخفیانه انجام داد.
اما از چف می توان به عنوان "شعله ور" اما برای سیستم های با کمک رادار استفاده کرد. مانند موشک های سرب راداری یا سیستم های هدف قرار دادن رادار توسط جنگنده ها.
جت های جنگی چگونه می دانند چه زمانی برای مقابله با موشک های IR شلیک می کنند؟موشکهای مادون قرمز معمولاً با استفاده از سنسور هشدار دهنده رویکرد موشکی (MAWS) شناسایی می شوند.
سیستم های هشدار رویکرد موشک ها آشکارسازهای غیرفعال هستند که معمولاً اشعه مادون قرمز یا ماوراء بنفش ساطع شده از موشک های ورودی را تشخیص می دهند.
سیستم های مادون قرمز امواج مادون قرمز ساطع شده توسط موشک را تشخیص می دهند. سیستم های مبتنی بر اشعه ماوراء بنفش ، اشعه ماوراء بنفش ساطع شده از موتورهای موشک موشک را تشخیص می دهند و بیشتر برای تشخیص موشک های دارای موتور موشک جامد مناسب هستند.I hope I help you understand the question. Roham Hesami
![smile072 smile072](./images/smilies/Emoji_Animals_Nature_32/166.png)
![smile261 smile261](./images/smilies/Emoji_Animals_Nature_32/165.png)
![smile260 smile260](./images/smilies/Emoji_Animals_Nature_32/162.png)