چرا کهکشان ها مانند زمین میدان مغناطیسی طبیعی ندارند؟

مدیران انجمن: javad123javad, parse

ارسال پست
نمایه کاربر
rohamjpl

نام: Roham Hesami

محل اقامت: City of Leicester Area of Leicestershire LE7

عضویت : سه‌شنبه ۱۳۹۹/۸/۲۰ - ۰۸:۳۴


پست: 999

سپاس: 644

جنسیت:

تماس:

چرا کهکشان ها مانند زمین میدان مغناطیسی طبیعی ندارند؟

پست توسط rohamjpl »

هر کهکشانی دارای میدان مغناطیسی طبیعی است، اما ضعیف است. میدان مغناطیسی کهکشان ما حدود 100 برابر ضعیف تر از میدان مغناطیسی زمین است. میدان مغناطیسی یک کهکشان دو جزء اساسی دارد: یک الگوی مرتب شده در مقیاس بزرگ که شکل کهکشان را تقلید می کند و یک الگوی تصادفی در مقیاس کوچک. مؤلفه میدان مغناطیسی که دارای الگوی تصادفی است حدود دو برابر قویتر از مؤلفه میدان مغناطیسی در مقیاس بزرگ است. در نتیجه، تنها زمانی می‌توانید الگوی منظم میدان مغناطیسی یک کهکشان را تشخیص دهید که اندازه‌گیری‌های زیادی در مکان‌های مختلف انجام دهید و الگوی تصادفی را به طور میانگین از بین ببرید. اگر قرار باشد یک کاوشگر فضایی را در نقطه‌ای از فضای بین ستاره‌ای قرار دهید و از آن بخواهید میدان مغناطیسی را اندازه‌گیری کند، بیشتر جنبه تصادفی میدان را در مقیاس کوچک اندازه‌گیری می‌کند. به همین دلیل، نمی توان از چنین اندازه گیری برای تعیین جهت یا موقعیت کاوشگر فضایی در کهکشان استفاده کرد. به عبارت دیگر، قطب‌نمای مغناطیسی در فضای بین ستاره‌ای به نوعی قطب شمال کهکشانی اشاره نمی‌کند. از سوی دیگر، اگر کاوشگر فضایی اندازه‌گیری‌های زیادی را در مکان‌های کاملاً مجزا انجام می‌داد و آنها را میانگین می‌گرفت، می‌توانست الگوی بزرگ مقیاس میدان مغناطیسی کهکشانی را تشخیص دهد و از آن برای اهداف ناوبری استفاده کند، با این فرض که کاوشگر فضایی از قبل میدان مغناطیسی بزرگ را می‌شناخت.
مولفه میدان مغناطیسی کهکشانی در مقیاس بزرگ دارای الگوی زیر است: خطوط میدان مغناطیسی به موازات صفحه کهکشان قرار دارند و مارپیچ های آزیموتال غول پیکری را که از مرکز کهکشان بیرون می آیند، ردیابی می کنند. این خطوط میدان مغناطیسی مارپیچی با بازوهای مارپیچی کهکشان منطبق هستند. جالب توجه است که این خطوط میدانی در جهات مختلف بر روی بازوهای مارپیچی مختلف قرار دارند، برخی از آنها در امتداد بازوهای مارپیچی به سمت مرکز کهکشانی و برخی دیگر در امتداد بازوهای مارپیچی به دور از مرکز کهکشانی اشاره می کنند. میدان مغناطیسی کهکشان در داخل و نزدیک صفحه کهکشان قوی‌ترین است زیرا بیشتر ماده در آنجا وجود دارد. با دور شدن از صفحه کهکشانی ضعیف تر می شود.
میدان مغناطیسی یک کهکشان به روشی مشابه با نحوه ایجاد میدان مغناطیسی زمین ایجاد می شود: از طریق اثر دینام. گاز بین ستاره ای باردار در سراسر کهکشان به عنوان بخشی از چرخش کلی کهکشان در فضا در حال حرکت است. هر زمان که ذرات باردار حرکت می کنند، میدان مغناطیسی ایجاد می کنند. بنابراین گاز متحرک بین ستاره ای یک میدان مغناطیسی ایجاد می کند. ولی این آخر ماجرا نیست. سپس میدان مغناطیسی بر روی ذرات گاز باردار عمل می کند و بر حرکت آنها تأثیر می گذارد به گونه ای که میدان مغناطیسی را به قیمت انرژی جنبشی ذرات تقویت می کند. یک فعل و انفعال پیچیده و خودتقویت‌کننده ذرات گاز متحرک و میدان‌های مغناطیسی منجر به تشکیل یک الگوی مغناطیسی کهکشانی درازمدت، پایدار و در مقیاس بزرگ می‌شود.
تعداد فزاینده RMs [اندازه‌های چرخشی]، به‌ویژه تپ‌اخترهای دوردست تازه کشف‌شده، ما را برای اولین بار قادر می‌سازد تا میدان مغناطیسی تقریباً یک سوم دیسک کهکشانی را کشف کنیم. میدان‌ها در جهت‌ها منسجم هستند... میدان‌های مغناطیسی جهت خود را از بازویی به بازوی دیگر معکوس می‌کنند. ساختارهای مارپیچی منسجم و معکوس‌های جهت میدان، از جمله میدان جدید در خلاف جهت عقربه‌های ساعت در نزدیکی بازوی Norma، با یک مدل مارپیچی دو متقارن برای میدان دیسک سازگار است. در عرض های جغرافیایی بالا، آسمان ضد متقارن RM به احتمال زیاد توسط میدان حلقوی در هاله کهکشانی ایجاد می شود. همراه با میدان دوقطبی در مرکز کهکشان، قویاً نشان می دهد که دینام A0 در هاله کهکشان ما در حال کار است.I hope I help you understand the question. Roham Hesami smile072 smile261 smile260 رهام حسامی ترم پنجم مهندسی هوافضا
تصویر

ارسال پست