قطار انیشتین


Re: قطار انیشتین

نوشتهاز سوی ehsan.helli1 در شنبه 23 ارديبهشت 1391 - 20:09

ببین پارادوکسش اینجاست که میگه فرقی نداره کدوم حرکت کرده پس زمان هم نمیتونیم بگیم واس کدوم کند شده
نماد کاربر
 
سپـاس : 646

ارسـال : 1688


نام: احسان
سن: 22 سال
شهر: تهران
نام نویسی: 90/10/30

مرد

Re: قطار انیشتین

نوشتهاز سوی Cartouche در شنبه 23 ارديبهشت 1391 - 22:26

ehsan.helli1 نوشته است:ببین پارادوکسش اینجاست که میگه فرقی نداره کدوم حرکت کرده پس زمان هم نمیتونیم بگیم واس کدوم کند شده

به دفعات توی هوپا و هر جایی که ذره ای فیزیک جریان داشته این موضوع بحث شده، ولی تا همینقدر میگم و بقیشو خودت تحقیق کن که این موضوع پارادوکس نیست، چون یکی از دوقلو ها اصلا دستگاهش لَخت نیست! و کلن از اول یه چیز اشتباه رو داری بررسی میکنی و به این نمیگن پارادوکس تا اونجایی که من میدونم. این قضیه مال خیلی وقت پیشه.
دوای درد عاشق را کسی کو سهل پندارد

ز فکر آنان که در تدبیر درمانند در مانند
نماد کاربر
 
سپـاس : 1091

ارسـال : 1204


نام نویسی: 89/7/29

ذکر نشده

Re: قطار انیشتین

نوشتهاز سوی reza3d در چهارشنبه 27 ارديبهشت 1391 - 01:10

یک جای کار به ظاهر ایراد داره. اما کجا؟
راسل استانارد در کتاب مقدمه ای بسیار کوتاه : نسبیت ، مینویسید"نکته اینجاست که قطار ابتدا نیاز دارد موتور خود را روشن کند تا شتاب بگیرد و به سرعت دلخواه برسد. همچنین هنگامی که به مقصد نزدیک میشود نیاز دارد که ترمز کند. اینجاست که شتاب به قطار وارد میشود و قطار دیگر در چارچوب مرجع لخت نیست.
تنها ناظر زمینی یا ایستگاه قطار است که در تمام این مدت در چارچوب مرجع لخت باقی میماند و فرمول اتساع زمان برای او کاربرد دارد.
بنابراین اگر نتیجه بگیرد که ساعت داخل قطار عقب مانده است نتیجه طبیعی است و تضاد موجود حل میشود."
ز گهواره تا گور دانش بجوی
 
سپـاس : 1

ارسـال : 23


نام: سید مصطفی حسینی
سن: 29 سال
شهر: ساوه
نام نویسی: 88/9/6

مرد

Re: قطار انیشتین

نوشتهاز سوی M_J1364@yahoo.com در چهارشنبه 6 شهريور 1398 - 00:53

بذارید این سؤال نسبتاً قدیمی رو به شکل یه سؤال متفاوت دوباره به جریان بندازیم ببینیم کسی نظری داره:

فرض کنید توی همون پارادوکس دوقلوها هر کدوم از دوقلوها در یه نقطه از یه مسیر (ریلِ) دایره ای شکل، سوار دو تا لوکوماتیو شدن که پشت به پشتِ هم قرار دارن. این لوکوماتیوها از دید ناظرِ داخل ایستگاه، هر دو همزمان (یکی ساعتگرد و دیگری پادساعتگرد) از هم دور و بعد از قرار گرفتن در دو انتهای قُطرِ این ریل دایره ای دوباره به هم نزدیک میشن و پس از برخورد به هم می ایستن. (بنابراین دیدگاه دوقلوها کاملاً متقارنه و هر دوشون هم نالختن) حالا اگه این دوقلوها ساعتاشونو با هم مقایسه کنن، کدوم کندتر شده؟ آیا این احتمال وجود داره که تغییری رو در ساعت هاشون مشاهده نکنن؟

داوود بیا جواب بده! فقطم باید با تانسورا حلش کنی! smile015
ای که مجنون گشته ای در عشقِ ما............کِی بُوَد.. لیلی.. تو را.. نامی.. سزا؟!
سویِ.. من... پروانه.. شو... پروا مکن............در..... میانِ.... آتشم.... رقصان.... بیا
نماد کاربر
 
سپـاس : 444

ارسـال : 1220


نام: محمّد جوانشیری
سن: 33 سال
شهر: تهران
نام نویسی: 90/9/24

ذکر نشده

Re: قطار انیشتین

نوشتهاز سوی paradoxy در چهارشنبه 6 شهريور 1398 - 17:13

تانسور نمیخواد. بخوایم با تانسور میتونم حلش کنم ولی حالشو ندارم و پول میگیرم؛ اونم نقد!
این سوالی بودش که سال 93 یا 94 توی این انجمن کرده بودم؛ دقیقا هم از لفظ قطار استفاده کرده بودم. منتهی پیداش نمیکنم. خودت جوابی دادی بودی در این محتوا که "چون شتاب داره نمیشه بررسیش کرد"
بهرحال، به چندشکل میشه این مسئله رو جواب داد؛ می‌تونم یک ناظر لخت ساکن نسبت به ریل بزارم و بعد بیام از دید این ناظر لخت سن نهایی قطارها رو مقایسه کنم (که یکی در میاد)، منتهی میدونم دوست نداری و میخوای ببینی ناظر های قطار چی میبینن. مشکلی نیست، و با نسبیت خاص خالی قابل بررسیه. از زمانی که قطارها از هم جدا میشن و فاصله میگیرن از هم (راستش من ترجیح میدم دو نقطه بزاری روی ریل، نه دو قطار) و روی یک نیم دایره حرکت می‌کنند، فاصلشون به تدریج زیاد و زیاد تر میشه، تا به جایی از ریل میرسن (دقیقا وقتی که یک ربع ریل رو طی کردن) که بعد ازون نقطه فاصلشون به تدریج کم و کمتر میشه و به هم نزدیک میشن و در نهایت بهم میرسن. حالا ناظرای قطار چی میبینن؟ من درک شهودیم خرابه، خودت تصور کن که چه مسیر پیچ در پیچی ناظر یک قطار، برای ناظر قطار دیگه مشاهده میکنه. هرچی که باشه، اینه که قطار دوم، از دید قطار اول در ابتدا دور میشه تا به همون نقطه کذایی برسه، و بعد نزدیک و نزدیک تر میشه و به قطار اول می‌رسه. در طول بازه زمانی که قطار دوم از دید قطار اول دور میشه، اتساع زمان کند شونده برای ناظر قطاردوم از دید قطار اول داریم، یعنی قطار دوم ساعتش کندتر کار میکنه و جوون‌تر میمونه. بعد درست درلحظه ای که قطار دوم وارد اون نقطه‌ای میشه که بعد ازون نقطه، به قطار اول نزدیک میشه، اتساع زمان تند شونده براش رخ میده، that is ساعتش سریع‌تر کار میکنه ازدید قطار اول، و تندتر پیر میشه. به علت تقارن خاصی که به مسئله دادی این دو اتساع زمان هم دیگه رو خنثی می کنند و سن ناظرها از دید هر دوشون، یکی باقی میمونه.
از دید تانسوری! بخوای نگاه کنی، کافیه روی ویژه زمانشون انتگرال بگیری. اتفاقا متریک ناظر شتاب داری که دایره ای میچرخه وجود داره، فکر کنم همین تبدیل هایپربولیکی خودمونم باشه، هرچی که هست می‌تونی با انتگرال ازون سن هر ناظر رو به شکل مستقل حساب کنی وببینی که هم سن میشن یا نه. اما در کل هروقت فضای شما تخت باشه هیچ نیازی به تانسور و این بساطا نداری. فقط در حضور گرانش مجبوری بری سمت تانسور و این حرفا.

حالا من یه سوال میکنم. فرض کن یه ریل داریم نیم دایره‌ای. یک قطار از بیرون، وارد این نیم دایره میشه و با "اندازه" سرعت ثابت حرکت می‌کنه. زمانی که سر قطار میخواد از نیم دایره بزنه بیرون، کم کم ریل به جلوش اضافه میکنیم تا دایرمون کامل بشه و قطار بیوفته توی یک دایره. با فرض این که طول سکون قطار از محیط ریل بزرگتر باشه، و طول نسبی اون جا شدنی در محیط این دایره (یعنی از دید ناظر ساکن به ریل، قطار رو میشه جا داد در این نیم دایره)، از دید قطار، چطور قطار می‌تونه داخل ریل جا بشه؟
نماد کاربر
 
سپـاس : 963

ارسـال : 1848


نام: داود حاجي تقي تهراني
سن: 15 سال
نام نویسی: 93/10/22

ذکر نشده

قبلی

بازگشت به نسبیت

چه کسی هم اکنون اینجاست ؟

کاربرانی که در این تالار هستند: بدون کاربران عضو شده و 7 مهمان