آیا می‌توانیم کرم چاله‌ای در فضا ایجاد یا پیدا کنیم؟

مدیران انجمن: javad123javad, parse

ارسال پست
نمایه کاربر
ArmanOrouji

نام: آرمان اروجی اصفهانی

عضویت : شنبه ۱۳۹۹/۱۰/۲۷ - ۲۳:۲۶


پست: 9

سپاس: 1

جنسیت:

آیا می‌توانیم کرم چاله‌ای در فضا ایجاد یا پیدا کنیم؟

پست توسط ArmanOrouji »

قبل از نظریه خمش فضا زمان اجسامی مانند سیاه چاله ها و کرم چاله ها یافت نشده بود.
و بعد از این اینکه وجود اجسامی مانند سیاه چاله ها و کرم چاله ها تایید شد ما هنوز کرم چاله ای یافت نکردیم اما به صورت ریاضیاتی می دانیم که آنها وجود دارند.
حالا سوال من ایجاست که آیا دهانه ی سیاه چاله ها بسته شده ( توسط نیرویی مانند گرانش؟) و اگر ما بتوانیم از نیرویی که خاصیت عکس گرانش داشته باشد استفاده کنیم آیا می توانیم کرم چاله ای پیدا کنیم؟
و سوال دومی که دارم این که آیا کرم چاله ها ممکنه همان سیاه چاه ها باشند اما به سفید چاله ها ختم شوند؟
Wormholes.jpg
Wormholes.jpg (129.88 کیلو بایت) مشاهده 1035 مرتبه

نمایه کاربر
rohamjpl

نام: Roham Hesami

محل اقامت: Tehran, Qeytariyeh

عضویت : سه‌شنبه ۱۳۹۹/۸/۲۰ - ۰۸:۳۴


پست: 863

سپاس: 526

جنسیت:

تماس:

Re: آیا می‌توانیم کرم چاله‌ای در فضا ایجاد یا پیدا کنیم؟

پست توسط rohamjpl »

تصویر, و تصویرو تصویر
پس زمینه سیاهچاله های بزرگ.
ایده کرم چاله ها مدتهاست تصور طرفداران علمی تخیلی را به خود جلب کرده است. شما می توانید یک کرم چاله را به صورت یک تونل با دو انتها ، هر کدام در نقاط جداگانه در زمان-زمان ، تصویر کنید . از لحاظ تئوری ، چنین مسیرهایی می توانند یک منطقه از جهان ما را به زمان و / یا مکان دیگری در جهان ما یا به طور کلی به جهان دیگری متصل کنند.
اما اینکه آیا کرم چاله ها واقعاً وجود دارند ، جای بحث دارد. اگر آنها از هستی وجود دارد،
اگر دو ستاره دارید ، یکی در هر طرف سوراخ کرم ، ستاره در طرف ما باید تأثیر گرانشی ستاره را در طرف دیگر احساس کند. شار گرانش از سوراخ کرم عبور خواهد کرد. بنابراین اگر مدار مورد انتظار یک ستاره را در اطراف قوس الکتریکی A * ترسیم کنید ، باید در صورت وجود یک کرم چاله با ستاره در طرف دیگر ، انحراف از آن مدار را ببینید.
حتی اگر یک سوراخ کرم قابل عبور باشد ، به احتمال زیاد مردم و سفینه های فضایی از آنجا عبور نمی کنند. واقع بینانه ، شما برای باز نگه داشتن سوراخ کرم به یک منبع انرژی منفی نیاز دارید و ما نمی دانیم چگونه این کار را انجام دهیم. برای ایجاد یک کرم چاله بزرگ که پایدار است ، به جادویی نیاز دارید.
با این وجود ، کرم چاله ها - قابل عبور یا نه - یک پدیده نظری جالب برای مطالعه است. گرچه هیچ شواهد تجربی مبنی بر وجود این گذرگاه ها وجود ندارد ، اما طبق تئوری امکان پذیر است. همانطور که ، کرم چاله ها "یک راه حل قانونی برای معادلات اینشتین" است.
در حالی که تکنیک های نظارتی فعلی هنوز به اندازه کافی دقیق نیستند تا بتوانند وجود یک سوراخ کرم را نشان دهند ، می گوید که جمع آوری داده ها در موردان برای مدت زمان طولانی تر یا توسعه تکنیک هایی برای ردیابی دقیق تر حرکت آن ، چنین عزمی را امکان پذیر می کند. وی می گوید ، این پیشرفت ها خیلی دور نیستند و ممکن است طی یک یا دو دهه اتفاق بیفتند.
، اگرچه در صورت وجود یک روش جدید می توان یک سوراخ کرم را تشخیص داد ، اما وجود یک سوراخ کرم کاملاً اثبات نخواهد شد. او گفت :
وقتی به دقت مورد نیاز در مشاهدات خود رسیدیم ، ممکن است بتوانیم بگوییم که اگر آشفتگی در مدار بعدی را تشخیص دهیم ، احتمالاً یک کرم چاله است. اما نمی توانیم بگوییم ، "بله ، این قطعاً یک کرم چاله است." ممکن است توضیح دیگری وجود داشته باشد ، چیز دیگری در کنار ماست که حرکت این ستاره را آشفته می کند.تصویر
ماده عجیب و غریب چیست اگر باشدماده عجیب و غریب کمی متفاوت است (با ماده معمولی). این ماده دارای تراکم انرژی منفی و / یا فشار منفی است. شما می توانید انبوهی از ماده را با انرژی منفی و فشار مثبت داشته باشید یا برعکس.خواص منفی ماده عجیب و غریب ممکن است دو طرف یک سوراخ کرم را به سمت خارج رانده و آن را به اندازه کافی بزرگ - و به اندازه کافی پایدار - برای یک شخص یا یک سفینه فضایی در آن قرار دهد.
بدست آوردن ماده عجیب و غریب دقیقاً آسان نیست ؛ فقط از نظر تئوری وجود دارد.
یک سوراخ کرم یا پل اینشتین روزن را می توان بصورت تونلی با دو انتها ، هر کدام در نقاط جداگانه در زمان-زمان (یعنی مکانهای مختلف و / یا نقاط مختلف زمان) مشاهده کرد.
ایده سوراخ کرم از این واقعیت ناشی می شود که هیچ چیز کاملاً صاف یا جامد نیست. اگر به اندازه کافی به هر چیزی دقت کنید ، سوراخ ها و چین و چروک هایی در آن پیدا خواهید کرد.
اکنون این در سه بعد اول صادق است ، بنابراین برای بعد چهارم که زمان است نیز صادق است.
به موقع شکاف ها ، چین و چروک ها و حفره های ریزی وجود دارد.
در پایین ترین مقیاس ها ، حتی کوچکتر از اتم ها ، به مکانی به نام کف کوانتوم می رسیم. این جایی است که کرم چاله ها وجود دارد.
متاسفانه ، این تونل های واقعی زمان بسیار کمی برای عبور یک انسان هستند من فکر میکنم که ممکن است یک سوراخ کرم را گرفته و چندین تریلیون بار بزرگتر کرد تا آنقدر بزرگ شود که انسان یا حتی یک سفینه فضایی بتواند وارد آن شود.از لحاظ تئوریک ، یک تونل زمان یا یک کرم حفره حتی می تواند کاری بیشتر از بردن ما به سیارات دیگر باشد.
اگر هر دو انتها در یک مکان باشند ، و به جای فاصله با زمان از هم جدا شوند ، یک سفینه می تواند در آن پرواز کند و در نزدیکی زمین اما در گذشته های دور خارج شود.
یک مشکل بزرگ در سوراخهای کرم وجود دارد ، که با استفاده از پارادوکس توضیح داده می شود
مشهورترین مورد مربوط به سوراخهای کرمچاله پارادوکس پدربزرگ است.
این نام از توصیف مشترک پارادوکس ناشی می شود ، به عنوان شخصی که به گذشته سفر می کند و پدربزرگ خود را می کشد ، از وجود پدر یا مادر و در نتیجه وجود خود جلوگیری می کند.
این نوع ماشین زمان یک قانون اساسی را نقض می کند که بر کل جهان حاکم است ، که این امر قبل از تأثیر اتفاق می افتد ، و هرگز برعکس.
در انتها ، یک کرم چاله مانند این نمی تواند وجود داشته باشد. و دلیل آن بازخورد است.
فرض کنید بازخورد است صدا وارد میکروفون می شود ، با تقویت کننده بلندتر می شود و از بلندگوها خارج می شود. اما اگر صدای زیادی از بلندگوها می آید ، دوباره به میکروفون برمی گردد و هر بار با یک حلقه دور و اطراف می رود و بلندتر می شود. اگر کسی جلوی آن را نگیرد ، بازخورد می تواند سیستم صوتی را از بین ببرد.
همین اتفاق در مورد سوراخ کرم در اثر تابش خواهد افتاد. به محض گسترش کرم چاله ، تابش طبیعی به آن وارد می شود و در نهایت به یک حلقه تبدیل می شود. بازخورد آنقدر قوی می شود که سوراخ کرم را از بین می برد.
رویکرد دوم که ممکن است آن را استراتژی کلاسیک-کوانتوم بنامیم. باز هم او به تمدنی بی نهایت پیشرفته متوسل می شود میشه در مقیاس های ماکروسکوپی (مقیاس های طبیعی و انسانی) فضای پیچ و تاب و پیچ و تاب ایجاد کنید تا یک کرم چاله ایجاد کنید که قبلاً هیچکدام وجود نداشته باشد. کاملاً واضح به نظر می رسد که برای موفقیت چنین استراتژی ، باید دو سوراخ در فضا پاره کرد و آنها را به هم دوخت. ...
اکنون ، هر گونه پارگی فضا ، لحظه ای ، در نقطه پارگی ، یکتایی از زمان-زمان ایجاد می کند ، یعنی یک مرز تیز که در آن زمان-زمان به پایان می رسد. و از آنجا که تکینگی ها توسط قوانین گرانش کوانتوم اداره می شوند ، بنابراین چنین استراتژی ساخت سوراخهای کرم در واقع مکانیکی کوانتومی است ، نه کلاسیک.
همچنین توجه داشته باشید که یک کرم چاله تنها در صورت پیمودن "با مواد عجیب و غریب" پایدار است (و بنابراین فقط می تواند باز شود). باز هم ، ما نمی دانیم که چگونه می توان این کار را انجام داد. تمام آنچه تورن در اینجا در مورد آن صحبت می کند دلیل بر این است که اگر چنین کاری انجام شود ، پس به ماشین زمان نیاز دارد.
فضای ایجاد شده در اثر سوراخ های کرم چه اتفاقی می افتد؟
فضای جدیدی (خارج از سوراخ کرم) توسط سوراخ کرم ایجاد نمی شود.
انحنای به تصویر کشیده شده در تصویر فقط برای به تصویر کشیدن این ایده است که مسافری که از یک طرف سوراخ کرم به طرف دیگر می رود مسیر طولانی تری را طی خواهد کرد. یعنی اینکه ما می توانیم کرم چاله را به عنوان یک میانبر درک کنیم.
کرم چاله در مورد توپولوژی (بخوانید: اتصال) جهان است. اگر می توانید کیهانی در غیر اینصورت عمدتا "مسطح" داشته باشید که دو نقطه دور به هم متصل شده باشد ، بنابراین می توانید از یک به یک دیگر سفر کنید ، یک کرم چاله دارید.
خوب ، ما می توانیم یک ورق کاغذ داشته باشیم که نشان دهنده فضا-زمان است ، منحنی به گونه ای است که خودش را لمس می کند و "نگاه کنید ، اگر یک میانبر ایجاد کنید می توانید فواصل فضا را در یک لحظه طی کنید".
کاغذی که با قلم از وسط تا شده است
اما این کرم چاله برای انحنای کل جهان برای ایجاد دو نقطه نیست. خوب ، شاید اینطور باشد ، ما نمی توانیم این چیزها را ایجاد کنیم ، می دانید؟ - این در مورد دو نقطه دور است که به هم متصل شده اند ، فقط به این دلیل که ممکن است جهان آن نقاط را داشته باشد (معادلات نسبیت عام را می توان برای یک توپولوژی مانند آن حل کرد).
احتمالاً بهتر است که کرم چاله را اینگونه نشان دهیم (به جز اکنون به نظر نمی رسد مسیر کوتاه تری باشد):
کرم چاله در یک فاصله زمانی 2d مسطح
علاوه بر این ، نمایش انحنا به عنوان یک سطح گمراه کننده است ..انحنای زمان فضا 2D بهتر است آن را به عنوان "متراکم تر" شدن فضا تجسم کنید:انحنای زمان مکانی 3D در هسته آن ، این هدف برای نشان دادن این است که فواصل نزدیک جسم (زمین در تصاویر) کوتاه تر است. اما ما روش خوبی برای نشان دادن سوراخهای کرم در این نمایش نداریم.
ما می توانیم چنین تصویری بکشیم زیرا جهان ما سه بعدی است و می توانیم فضای دو بعدی را در فضای سه بعدی خود "شناور" تصور کنیم.
این فضای سه بعدی است نه بخشی از جهان دو بعدی: موجودات زنده در سطح نمی تواند درک و یا تعامل با فضای محیط.
این تونل نمایانگر آنچه که یک سوراخ کرم مانند از خارج از جهان دو بعدی مشاهده می شود ، است . اگر تونلی نبود ، ساکنان سطح باید مسیری طولانی را طی کنند تا از مکان زرد به محل آبی برسند.
ساکنان هیچ راهی برای دانستن اینکه جهانشان "خمیده" است ، ندارند زیرا آنها نمی توانند فضای خمیده آن را درک کنند.
"مقیاس گذاری" تصویر برای نشان دادن یک سوراخ کرم در فضای سه بعدی غیرممکن است ، زیرا ما مجبوریم که آن را در فضای چهار بعدی شناور کنیم ، یا به نوعی چشم انداز را خارج از جهان خود قرار دهیم .
یک کرم چاله در جهان سه بعدی ما فقط از طریق فاصله نسبی عجیب بین چیزها قابل درک است..
تصویر
تصویر

نمایه کاربر
ArmanOrouji

نام: آرمان اروجی اصفهانی

عضویت : شنبه ۱۳۹۹/۱۰/۲۷ - ۲۳:۲۶


پست: 9

سپاس: 1

جنسیت:

Re: آیا می‌توانیم کرم چاله‌ای در فضا ایجاد یا پیدا کنیم؟

پست توسط ArmanOrouji »

rohamjpl نوشته شده:
دوشنبه ۱۳۹۹/۱۰/۲۹ - ۰۹:۱۷
تصویر, و تصویرو تصویر
پس زمینه سیاهچاله های بزرگ.
ایده کرم چاله ها مدتهاست تصور طرفداران علمی تخیلی را به خود جلب کرده است. شما می توانید یک کرم چاله را به صورت یک تونل با دو انتها ، هر کدام در نقاط جداگانه در زمان-زمان ، تصویر کنید . از لحاظ تئوری ، چنین مسیرهایی می توانند یک منطقه از جهان ما را به زمان و / یا مکان دیگری در جهان ما یا به طور کلی به جهان دیگری متصل کنند.
اما اینکه آیا کرم چاله ها واقعاً وجود دارند ، جای بحث دارد. اگر آنها از هستی وجود دارد،
اگر دو ستاره دارید ، یکی در هر طرف سوراخ کرم ، ستاره در طرف ما باید تأثیر گرانشی ستاره را در طرف دیگر احساس کند. شار گرانش از سوراخ کرم عبور خواهد کرد. بنابراین اگر مدار مورد انتظار یک ستاره را در اطراف قوس الکتریکی A * ترسیم کنید ، باید در صورت وجود یک کرم چاله با ستاره در طرف دیگر ، انحراف از آن مدار را ببینید.
حتی اگر یک سوراخ کرم قابل عبور باشد ، به احتمال زیاد مردم و سفینه های فضایی از آنجا عبور نمی کنند. واقع بینانه ، شما برای باز نگه داشتن سوراخ کرم به یک منبع انرژی منفی نیاز دارید و ما نمی دانیم چگونه این کار را انجام دهیم. برای ایجاد یک کرم چاله بزرگ که پایدار است ، به جادویی نیاز دارید.
با این وجود ، کرم چاله ها - قابل عبور یا نه - یک پدیده نظری جالب برای مطالعه است. گرچه هیچ شواهد تجربی مبنی بر وجود این گذرگاه ها وجود ندارد ، اما طبق تئوری امکان پذیر است. همانطور که ، کرم چاله ها "یک راه حل قانونی برای معادلات اینشتین" است.
در حالی که تکنیک های نظارتی فعلی هنوز به اندازه کافی دقیق نیستند تا بتوانند وجود یک سوراخ کرم را نشان دهند ، می گوید که جمع آوری داده ها در موردان برای مدت زمان طولانی تر یا توسعه تکنیک هایی برای ردیابی دقیق تر حرکت آن ، چنین عزمی را امکان پذیر می کند. وی می گوید ، این پیشرفت ها خیلی دور نیستند و ممکن است طی یک یا دو دهه اتفاق بیفتند.
، اگرچه در صورت وجود یک روش جدید می توان یک سوراخ کرم را تشخیص داد ، اما وجود یک سوراخ کرم کاملاً اثبات نخواهد شد. او گفت :
وقتی به دقت مورد نیاز در مشاهدات خود رسیدیم ، ممکن است بتوانیم بگوییم که اگر آشفتگی در مدار بعدی را تشخیص دهیم ، احتمالاً یک کرم چاله است. اما نمی توانیم بگوییم ، "بله ، این قطعاً یک کرم چاله است." ممکن است توضیح دیگری وجود داشته باشد ، چیز دیگری در کنار ماست که حرکت این ستاره را آشفته می کند.تصویر
ماده عجیب و غریب چیست اگر باشدماده عجیب و غریب کمی متفاوت است (با ماده معمولی). این ماده دارای تراکم انرژی منفی و / یا فشار منفی است. شما می توانید انبوهی از ماده را با انرژی منفی و فشار مثبت داشته باشید یا برعکس.خواص منفی ماده عجیب و غریب ممکن است دو طرف یک سوراخ کرم را به سمت خارج رانده و آن را به اندازه کافی بزرگ - و به اندازه کافی پایدار - برای یک شخص یا یک سفینه فضایی در آن قرار دهد.
بدست آوردن ماده عجیب و غریب دقیقاً آسان نیست ؛ فقط از نظر تئوری وجود دارد.
یک سوراخ کرم یا پل اینشتین روزن را می توان بصورت تونلی با دو انتها ، هر کدام در نقاط جداگانه در زمان-زمان (یعنی مکانهای مختلف و / یا نقاط مختلف زمان) مشاهده کرد.
ایده سوراخ کرم از این واقعیت ناشی می شود که هیچ چیز کاملاً صاف یا جامد نیست. اگر به اندازه کافی به هر چیزی دقت کنید ، سوراخ ها و چین و چروک هایی در آن پیدا خواهید کرد.
اکنون این در سه بعد اول صادق است ، بنابراین برای بعد چهارم که زمان است نیز صادق است.
به موقع شکاف ها ، چین و چروک ها و حفره های ریزی وجود دارد.
در پایین ترین مقیاس ها ، حتی کوچکتر از اتم ها ، به مکانی به نام کف کوانتوم می رسیم. این جایی است که کرم چاله ها وجود دارد.
متاسفانه ، این تونل های واقعی زمان بسیار کمی برای عبور یک انسان هستند من فکر میکنم که ممکن است یک سوراخ کرم را گرفته و چندین تریلیون بار بزرگتر کرد تا آنقدر بزرگ شود که انسان یا حتی یک سفینه فضایی بتواند وارد آن شود.از لحاظ تئوریک ، یک تونل زمان یا یک کرم حفره حتی می تواند کاری بیشتر از بردن ما به سیارات دیگر باشد.
اگر هر دو انتها در یک مکان باشند ، و به جای فاصله با زمان از هم جدا شوند ، یک سفینه می تواند در آن پرواز کند و در نزدیکی زمین اما در گذشته های دور خارج شود.
یک مشکل بزرگ در سوراخهای کرم وجود دارد ، که با استفاده از پارادوکس توضیح داده می شود
مشهورترین مورد مربوط به سوراخهای کرمچاله پارادوکس پدربزرگ است.
این نام از توصیف مشترک پارادوکس ناشی می شود ، به عنوان شخصی که به گذشته سفر می کند و پدربزرگ خود را می کشد ، از وجود پدر یا مادر و در نتیجه وجود خود جلوگیری می کند.
این نوع ماشین زمان یک قانون اساسی را نقض می کند که بر کل جهان حاکم است ، که این امر قبل از تأثیر اتفاق می افتد ، و هرگز برعکس.
در انتها ، یک کرم چاله مانند این نمی تواند وجود داشته باشد. و دلیل آن بازخورد است.
فرض کنید بازخورد است صدا وارد میکروفون می شود ، با تقویت کننده بلندتر می شود و از بلندگوها خارج می شود. اما اگر صدای زیادی از بلندگوها می آید ، دوباره به میکروفون برمی گردد و هر بار با یک حلقه دور و اطراف می رود و بلندتر می شود. اگر کسی جلوی آن را نگیرد ، بازخورد می تواند سیستم صوتی را از بین ببرد.
همین اتفاق در مورد سوراخ کرم در اثر تابش خواهد افتاد. به محض گسترش کرم چاله ، تابش طبیعی به آن وارد می شود و در نهایت به یک حلقه تبدیل می شود. بازخورد آنقدر قوی می شود که سوراخ کرم را از بین می برد.
رویکرد دوم که ممکن است آن را استراتژی کلاسیک-کوانتوم بنامیم. باز هم او به تمدنی بی نهایت پیشرفته متوسل می شود میشه در مقیاس های ماکروسکوپی (مقیاس های طبیعی و انسانی) فضای پیچ و تاب و پیچ و تاب ایجاد کنید تا یک کرم چاله ایجاد کنید که قبلاً هیچکدام وجود نداشته باشد. کاملاً واضح به نظر می رسد که برای موفقیت چنین استراتژی ، باید دو سوراخ در فضا پاره کرد و آنها را به هم دوخت. ...
اکنون ، هر گونه پارگی فضا ، لحظه ای ، در نقطه پارگی ، یکتایی از زمان-زمان ایجاد می کند ، یعنی یک مرز تیز که در آن زمان-زمان به پایان می رسد. و از آنجا که تکینگی ها توسط قوانین گرانش کوانتوم اداره می شوند ، بنابراین چنین استراتژی ساخت سوراخهای کرم در واقع مکانیکی کوانتومی است ، نه کلاسیک.
همچنین توجه داشته باشید که یک کرم چاله تنها در صورت پیمودن "با مواد عجیب و غریب" پایدار است (و بنابراین فقط می تواند باز شود). باز هم ، ما نمی دانیم که چگونه می توان این کار را انجام داد. تمام آنچه تورن در اینجا در مورد آن صحبت می کند دلیل بر این است که اگر چنین کاری انجام شود ، پس به ماشین زمان نیاز دارد.
فضای ایجاد شده در اثر سوراخ های کرم چه اتفاقی می افتد؟
فضای جدیدی (خارج از سوراخ کرم) توسط سوراخ کرم ایجاد نمی شود.
انحنای به تصویر کشیده شده در تصویر فقط برای به تصویر کشیدن این ایده است که مسافری که از یک طرف سوراخ کرم به طرف دیگر می رود مسیر طولانی تری را طی خواهد کرد. یعنی اینکه ما می توانیم کرم چاله را به عنوان یک میانبر درک کنیم.
کرم چاله در مورد توپولوژی (بخوانید: اتصال) جهان است. اگر می توانید کیهانی در غیر اینصورت عمدتا "مسطح" داشته باشید که دو نقطه دور به هم متصل شده باشد ، بنابراین می توانید از یک به یک دیگر سفر کنید ، یک کرم چاله دارید.
خوب ، ما می توانیم یک ورق کاغذ داشته باشیم که نشان دهنده فضا-زمان است ، منحنی به گونه ای است که خودش را لمس می کند و "نگاه کنید ، اگر یک میانبر ایجاد کنید می توانید فواصل فضا را در یک لحظه طی کنید".
کاغذی که با قلم از وسط تا شده است
اما این کرم چاله برای انحنای کل جهان برای ایجاد دو نقطه نیست. خوب ، شاید اینطور باشد ، ما نمی توانیم این چیزها را ایجاد کنیم ، می دانید؟ - این در مورد دو نقطه دور است که به هم متصل شده اند ، فقط به این دلیل که ممکن است جهان آن نقاط را داشته باشد (معادلات نسبیت عام را می توان برای یک توپولوژی مانند آن حل کرد).
احتمالاً بهتر است که کرم چاله را اینگونه نشان دهیم (به جز اکنون به نظر نمی رسد مسیر کوتاه تری باشد):
کرم چاله در یک فاصله زمانی 2d مسطح
علاوه بر این ، نمایش انحنا به عنوان یک سطح گمراه کننده است ..انحنای زمان فضا 2D بهتر است آن را به عنوان "متراکم تر" شدن فضا تجسم کنید:انحنای زمان مکانی 3D در هسته آن ، این هدف برای نشان دادن این است که فواصل نزدیک جسم (زمین در تصاویر) کوتاه تر است. اما ما روش خوبی برای نشان دادن سوراخهای کرم در این نمایش نداریم.
ما می توانیم چنین تصویری بکشیم زیرا جهان ما سه بعدی است و می توانیم فضای دو بعدی را در فضای سه بعدی خود "شناور" تصور کنیم.
این فضای سه بعدی است نه بخشی از جهان دو بعدی: موجودات زنده در سطح نمی تواند درک و یا تعامل با فضای محیط.
این تونل نمایانگر آنچه که یک سوراخ کرم مانند از خارج از جهان دو بعدی مشاهده می شود ، است . اگر تونلی نبود ، ساکنان سطح باید مسیری طولانی را طی کنند تا از مکان زرد به محل آبی برسند.
ساکنان هیچ راهی برای دانستن اینکه جهانشان "خمیده" است ، ندارند زیرا آنها نمی توانند فضای خمیده آن را درک کنند.
"مقیاس گذاری" تصویر برای نشان دادن یک سوراخ کرم در فضای سه بعدی غیرممکن است ، زیرا ما مجبوریم که آن را در فضای چهار بعدی شناور کنیم ، یا به نوعی چشم انداز را خارج از جهان خود قرار دهیم .
یک کرم چاله در جهان سه بعدی ما فقط از طریق فاصله نسبی عجیب بین چیزها قابل درک است..
تصویر
پس یعنی می توانیم از انرژی تاریک برای باز نگه داشتن دهانه ی کرم چاله ها استفاده کنیم؟

ارسال پست