سحابی ها


Re: سحابی ها

نوشتهاز سوی اماتور در شنبه 14 تير 1393 - 20:50

شبیه سازی کامپیوتری ستون های آفرینش + ویدئو






یک ستاره شناس با استفاده از شبیه سازی کامپیوتری روند شکل گیری ساختارهای درون سحابی عقاب که به «ستون های آفرینش»

معروف هستند را بازسازی کرد.

تصویر


این برج بلند 9.5 سال نوری گستردگی دارد، یعنی تقریبا دوبرابر فاصله میان خورشید تا نزدیکترین ستاره به آن


در سال 1995، تلسکوپ فضایی هابل ناسا چشم خود را به این پرورشگاه ستاره ای درون سحابی عقاب که ابری با شکوه از گاز و غبار

چرخاند و تصاویری شگفت انگیزی از این سحابی ثبت کرد. به این جرم کیهانی ستون‌های آفرینش (Pillars of Creation) یا ستون‌های

آسمان نیز می گویند. این ستون های عظیم از گازهای میان اختری و ذرات کیهانی تشکیل شده‌اند که در فاصله 7000 سال نوری از

زمین در صورت فلکی مار قرار دارند. دلیل این نامگذاری این است که گاز و ذره کیهانی در حال آفرینش

ستاره‌های جدید هستند و در عین حال نور ستارگان تازه تشکیل شده‌ای که در نزدیکی قرار دارند در حال فرسایش آنها هستند.

اسکات بالفور، یک ستاره شناس در دانشگاه کاردیف بتازگی بر آن شد تا ببیند ستارگان سنگین رده ی O با به دنیا آمدن در یک ابر

گازی، چگونه بر این زایشگاه خود اثر می گذارند. از همین رو وی چند هفته وقت گذاشت تا با فشردن فرآیند 1.6 میلیون ساله ی یک

چنین پدیده ی کیهانی، یک شبیه سازی کامپیوتری از آن پدید آورد. این ویدئو شبیه سازی شده در پهنایی 25 در 25 سال نوری ،

چگونگی تاثیر یک ستاره ی بزرگ داغ را در ایجاد ابر گازی و غبار در ساختارهای خرطوم مانند ستون های آفرینش نشان می دهد.

این ستون های اسرار آمیز سحابی عقاب که به صورت نیمه کاره در فضایی از گاز و گرد و غبار پنهان شده اند، شباهت زیادی به تنه یک

فیل دارند. این دانشمند معتقد است، این ستون های مرموز بر اثر گازهای بین ستاره ای و بارهای قدرتمند حاصل از تغییر و تحولات

شیمیایی ستارگان رده ی O خلق شده اند که 16 برابر پر حجم تر از خورشید هستند و درجه حرارت آنان به بیش از 30 هزار درجه

سانتیگراد می رسد. دانشمندان ناسا بر این باورند ایجاد حباب های حاوی گاز و ابرهای فشرده این نوع اجرام کیهانی، بستری مناسب

برای تولد سحابی ها و ستارگان خواهند بود.



ستون های آفرینش در سحابی عقاب قرار دارد، سحابی عقاب یک خوشه ستاره‌ای بازاست که نخستین بار توسط فیلیپ لوئیس

دو شوسو (Jean-Philippe de Cheseaux) درسال 1745 کشف گردید. نام آن از شکل عقاب مانند این سحابی گرفته شده است. در

این سحابی از یک میلیون سال پیش ستاره‌سازی آغاز شده است. عمر آن 5.5 میلیون سال و قطرش در حدود 70 سال نوری است.
نماد کاربر
 
سپـاس : 2399

ارسـال : 2910


نام نویسی: 90/12/25

مرد

Re: سحابی ها

نوشتهاز سوی رادمهر در دوشنبه 17 شهريور 1393 - 21:12

سحابی‌ها را بر پایه نحوه درخشانی‌شان به دسته‌های زیر بخش می‌کنند:

سحابی گسترده که در اثر نور ستارگان نزدیک به آن می‌درخشد.
سحابی گسیلشی یا نشری، که دارای خطوط گسیلشی هستند که از خود آنها تابیده می‌شود. دو گونه اصلی از این سحابی‌ها منطقه اچ۲ (H II) و سحابی‌های سیاره‌ای هستند.
سحابی بازتابی که نورشان از بازتابش نور ستارگان نزدیک پدید آمده‌است. برای نمونه سحابی‌شدگی ان‌جی‌سی ۱۴۳۵ (NGC 1435) که در پیرامون خوشه پروین جای گرفته است.
سحابی سیاره‌نما پوسته‌های فشرده گاز هستند که در پیرامون یک ستاره مرده قرار گرفته اند. نگا.: نواختر
ته‌مانده‌های ابرنواختری معمولاً در حال دور شدن از ستاره مادر خود هستند و در پی برخورد به غبار و گاز کهکشانی آهسته‌رونده‌تر داغ می‌شوند.
سحابی انکساری که ذرات غبار نور را منعکس نمی‌کنند، بلکه متواری می‌کنند. نور قرمز می‌تواند آسانتر از نور آبی از ابر غبار بگذرد، پس نور آبی بیشتر پراکنده می‌شود، این امر موجب آبی شدن آن ابر می‌شود. دلیل آبی بودن رنگ آسمان نیز همین می‌باشد.
سحابی تاریک بی‌نور و درخشش است. این سحابی‌ها زمانی آشکار می‌شوند که جلوی دیگر ستارگان یا سحابی ها را بگیرند. نمونه‌های معروف: سحابی سر اسب در صورت فلکی شکارچی و سحابی کیسه ذغال در صورت فلکی صلیب جنوبی.
سحابی خارج کهکشانی توده‌های عظیم و پیوسته گازی نیست، بلکه مجموعه‌ای است از ستارگانی شبیه ستارگان کهکشان . رصدهای انجام شده نشان می‌دهد خاصیت طیفی نوری که از این سحابیها صادر می‌شود، بسیار شبیه به نوری است که از خورشید خود ما خارج می‌گردد. بنابراین درجه حرارت متناظر با چنین صدور نوری نمی‌تواند با درجه حرارت سطحی خورشید اختلاف فراوان داشته باشد و این درجه حرارت بایستی به چند هزار درجه برسد. اگر این سحابیها واقعا توده‌های غول پیکر گاز پیوسته‌ای بودند که درجه حرارت سطحی آنها همان درجه حرارت سطحی خورشید بود، ناچار می‌بایستی نوری که از آنها صادر می‌شود با وسعت سطح یعنی با مربع یکی از ابعاد آنها متناسب باشد.
رفتار اخلاقی یک انسان،بر اساس نوع دوستی،تحصیلات و برابری اجتماعی است و هیچ پایه مذهبی لازم نیست.
 
سپـاس : 78

ارسـال : 116


نام: joker
سن: 17 سال
شهر: تهران
نام نویسی: 93/6/15

مرد

Re: سحابی ها

نوشتهاز سوی اماتور در يكشنبه 13 مهر 1393 - 10:51

هابل، نمای روشن و تاریک کیهانی را آشکار کرد!





تلسکوپ فضایی هابل تصویری زیبا از یک ستاره جوان کیهانی منتشر کرد. این ستاره در ابری ضخیم از غبارها و گازهای کیهانی قرار

دارد، مکانی که بیشتر به گوشه‌ای تاریک و دلگیر از کهکشان راه شیری شباهت دارد، اما در حقیقت منطقه‌ای از زادگاه ستارگان جوان

است.
تصویر

این ستاره ی جوان (YSO) با‌ نام علمی SSTC2D J033038.2+303212 شناخته می شود که در صورت فلکی برساوش

واقع شده است. به نظر می‌آید این ستاره‌ جوان از فوران‌های گازهای داغ مخصوص به خود برخوردار است که همین فوران‌ها باعث

روشن شدن بخش بالایی ستون گازهای سحابی شده‌است. در این تصویر که توسط دوربین پیشرفته ی نقشه برداری هابل

(ACS) گرفته شده، روشنایی های این ستاره در میان گرد و غبار کیهانی بخوبی دیده می شود، این غبار به شکل خروج دود و گاز تیره

و روشن میباشد که حاوی مواد شیمیایی مختلفی است که به صورت ابری کوچک اطراف این ستاره جوان را احاطه کرده است.

تلسکوپ‌ هابل از شکل‌گیری این ستاره جوان در مراحل اولیه تکامل خود عکس هایی گرفته که نشان می دهد، این ستاره هنگام

شکل‌ گیری دارای چرخشی سریع است و مواد شیمیایی و نیتروژن را به‌ اطراف پرتاب می‌کند. این گونه از ستارگان جوان براساس

شیب چرخشی خود مورد بررسی قرار می‌گیرند. در حقیقت چندین ستاره ی درخشان و پرنور در میان گرد و غبار درخشان وجود دارند

، این غبار کیهانی یک سحابی بازتابی با نام B77] 63 ] است، ابری از گازهای میان ستاره ای که نور ستارگان درونش را بازتاب

میدهد.



منبع ذکر میگردد
نماد کاربر
 
سپـاس : 2399

ارسـال : 2910


نام نویسی: 90/12/25

مرد

قبلی

بازگشت به مبانی نجوم

چه کسی هم اکنون اینجاست ؟

کاربرانی که در این تالار هستند: بدون کاربران عضو شده و 8 مهمان