نگاهی نو به زمان


Re: نگاهی نو به زمان

نوشتهاز سوی Shahabf در سه شنبه 14 خرداد 1398 - 11:06

سلام.
من رشتم فیزیک نیست،اگر سوالم ابتدایی به نظر میرسه معذرت میخوام.
یه سوالیه خیلی ذهنمو درگیر کرده.
تا جایی که میدونم اگر کسی وارد سیاهچاله بشه،هرچی نزدیک تر میشه زمان براش کند تر میگذره
حالا سوالم اینه.
فرض کنید دو نفر نزدیک یه سیاهچاله میشن،یکیشون میره داخلش یکی هم از بیرون نگاهش میکنه.
اونی که بیرون از سیاهچالس میبینه که سرعت حرکت اون فرد کند تر و کند تر میشه تا اینکه کلا زمان براش متوقف میشه و تا اخر عمرش هر وقت نگاه کنه اون فرد رو تو همون حالت و تو همون لحظه میبینه.
یعنی در واقع هیچوقت نمیبینه که اون شخص وارد سیاهچاله میشه.

اونی هم که وارد سیاهچاله شده احتمالا هرچی نزدیک تر میشه سرعت دنیای بیرون براش بیشتر و بیشتر میشه.

خب تا اینجاشو احتمالا میدونستید خودتون.

اما سوالم اینه.اگر ما به علت متوقف شدن زمان نزدیک سیاهچاله،هیچوقت نمیتونیم ورود اشیا به سیاهچاله رو ببینیم،از طرفی هم میدونیم سیاهچاله چه گرانشی داره و همه چیزهای اطرافش حتی نور رو میبلعه،پس قاعدتا نباید نامرئی باشه.وقتی بهش نگاه میکنیم باید همه چیزهایی که بلعیده رو همونجا ببینیم.چون وقتی خیلی بهش نزدیک شدن از زاویه دید ما زمان براشون متوقف شده و همونجا موندن توی همون لحظه.


امیدوارم تونسته باشم منظورمو برسونم.
اگر سوالم ابتداییه معذرت میخوام
 
سپـاس : 0

ارسـال : 4


نام: Shahab farahani
نام نویسی: 98/3/14

ذکر نشده

Re: نگاهی نو به زمان

نوشتهاز سوی M_J1364@yahoo.com در سه شنبه 14 خرداد 1398 - 11:39

Shahabf نوشته است:اما سوالم اینه.اگر ما به علت متوقف شدن زمان نزدیک سیاهچاله،هیچوقت نمیتونیم ورود اشیا به سیاهچاله رو ببینیم،از طرفی هم میدونیم سیاهچاله چه گرانشی داره و همه چیزهای اطرافش حتی نور رو میبلعه،پس قاعدتا نباید نامرئی باشه.وقتی بهش نگاه میکنیم باید همه چیزهایی که بلعیده رو همونجا ببینیم.چون وقتی خیلی بهش نزدیک شدن از زاویه دید ما زمان براشون متوقف شده و همونجا موندن توی همون لحظه.

سلام smile020

نه اتفاقاً سوال جالبی پرسیدی. بله فکر کنم درست می گید. اشیاءِ بلعیده شده تا قبل از رسیدن به افق رویدادِ سیاهچاله و در نزدیکی افق رویداد، احتمالاً از نظر ناظر بیرونی (شوارتزشیلد) متوقف میشن و انگار که دیگه به داخل سیاهچاله سقوط نمی کنن. بنابراین، اشیاءِ بلعیده شده همونجا می مونن و چون خارج از افق رویدادند پس باید حداقل بخشی از نورشون رو ببینیم. شاید بخشی از هاله ی پرتوی اکس اطراف سیاهچاله از همین اجرامِ به دام افتاده ساطح بشه.
ای که مجنون گشته ای در عشقِ ما............کِی بُوَد.. لیلی.. تو را.. نامی.. سزا؟!
سویِ.. من... پروانه.. شو... پروا مکن............در..... میانِ.... آتشم.... رقصان.... بیا
نماد کاربر
 
سپـاس : 444

ارسـال : 1220


نام: محمّد جوانشیری
سن: 33 سال
شهر: تهران
نام نویسی: 90/9/24

ذکر نشده

Re: نگاهی نو به زمان

نوشتهاز سوی عبدالرضا علي پور در سه شنبه 14 خرداد 1398 - 17:03

احتمالا به دلیل حرارت و انرژی فوق العاده زیاد تو همون جایی که میگید باید به یه نور تبدیل بشه و به بیرون پرتاب شه
 
سپـاس : 81

ارسـال : 430


نام: عبدالرضا علي پور
نام نویسی: 94/7/18

ذکر نشده

Re: نگاهی نو به زمان

نوشتهاز سوی paradoxy در سه شنبه 14 خرداد 1398 - 18:59

Shahabf نوشته است:سلام.
من رشتم فیزیک نیست،اگر سوالم ابتدایی به نظر میرسه معذرت میخوام.
یه سوالیه خیلی ذهنمو درگیر کرده.
تا جایی که میدونم اگر کسی وارد سیاهچاله بشه،هرچی نزدیک تر میشه زمان براش کند تر میگذره
حالا سوالم اینه.
فرض کنید دو نفر نزدیک یه سیاهچاله میشن،یکیشون میره داخلش یکی هم از بیرون نگاهش میکنه.
اونی که بیرون از سیاهچالس میبینه که سرعت حرکت اون فرد کند تر و کند تر میشه تا اینکه کلا زمان براش متوقف میشه و تا اخر عمرش هر وقت نگاه کنه اون فرد رو تو همون حالت و تو همون لحظه میبینه.
یعنی در واقع هیچوقت نمیبینه که اون شخص وارد سیاهچاله میشه.

اونی هم که وارد سیاهچاله شده احتمالا هرچی نزدیک تر میشه سرعت دنیای بیرون براش بیشتر و بیشتر میشه.

خب تا اینجاشو احتمالا میدونستید خودتون.

اما سوالم اینه.اگر ما به علت متوقف شدن زمان نزدیک سیاهچاله،هیچوقت نمیتونیم ورود اشیا به سیاهچاله رو ببینیم،از طرفی هم میدونیم سیاهچاله چه گرانشی داره و همه چیزهای اطرافش حتی نور رو میبلعه،پس قاعدتا نباید نامرئی باشه.وقتی بهش نگاه میکنیم باید همه چیزهایی که بلعیده رو همونجا ببینیم.چون وقتی خیلی بهش نزدیک شدن از زاویه دید ما زمان براشون متوقف شده و همونجا موندن توی همون لحظه.


امیدوارم تونسته باشم منظورمو برسونم.
اگر سوالم ابتداییه معذرت میخوام

حالا من حالت حدی ای که دقیقا ستاره در افق رویداد گیر افتاده باشه رو نمیدونم، اما وقتی ستاره به حد کافی نزدیک میشه به افق رویداد، از دید ناظر بینهایت دور بله حرکت ستاره بینهایت کند میشه و انگار که ستاره در زمان متوقف میشه. نور ستاره چی پس؟ باید به چشم ما برسه دیگه؟ خب راستش نه. ببینید چون گرانش سیاه چاله به شدت زیاده، نوری که از سمت ستاره میخواد گسیل بشه به سمت چشمای ما باید با گرانش سیاه چاله مخالفت کنه و در نتیجه دچار یک اثری به اسم دوپلر گرانشی میشه که طول موج اون نور رو بینهایت زیاد میکنه و در نتیجه انرژیش رو بینهایت کم. مثلا اگر در طیف مرئی داره نور میفرسته ستاره، عملا طیف رادیویی میخواد بده بیرون سیاه چاله... اما! چون ما بینهایت دور هستیم از سیاه چاله، و نوری که تولید شده در قالب یک کره میخواد به جهان بیرونی ارسال بشه، شدتش (یا همون انرژیش) هم چنان به خاطر قانون عکس مجذور فاصله بینهایت کم میشه. شبیه اینه که شما بغل یکی باشی داد بزنه، یا بری ده متر اونوتر و یارو همون داد رو بزنه. مسلما در حالت دوم داد کمتری میشنوید که به خاطر قانون عکس مجذور فاصلست. انگار که سیاه چاله صد در صد تاریکه از دید ناظر دور، چون هرچیش بخواد به چشم ما برسه دیگه چیزیش باقی نمیمونه. پس شما اگه بخوای یک سیاه چاله رو ببینی عملا با کمترین انرژی نور سر و کار داری که تازه در آسمون قاطی شده با هزارتا نور مزاحم دیگه در طیف خودش. با همه این اوصاف با ترکیب چندین تلسکوپ رادیویی، فیزیکدان ها و ... موفق شدن که از سیاه چاله برای اولین بار عکس بگیرند: https://www.theguardian.com/science/201 ... eakthrough
که خب نشون میده همچین پدیده‌ای رخ میده در طبیعت و ماهم قادر به آشکار کردنشیم
نماد کاربر
 
سپـاس : 963

ارسـال : 1848


نام: داود حاجي تقي تهراني
سن: 15 سال
نام نویسی: 93/10/22

ذکر نشده

Re: نگاهی نو به زمان

نوشتهاز سوی Shahabf در چهارشنبه 15 خرداد 1398 - 01:57

خیلی ممنون از پاسخ هاتون.

یه سوال دیگه هم دارم.


سرعت نور سیصد هزار کیلومتر در ثانیس و بیشتر از این هم نمیشه.درسته؟
مثلا اگه با یه قطار با سرعت خیلی زیادی حرکت کنیم، و توی اون قطار یه لامپ روشن کنیم،نور اون لامپ دیر تر از حالتی که ثابتیم به ما میرسه.چون سرعت نور نمیتونه بیشتر بشه.
خب تا اینجاشو میدونید خودتون.

اما خب خود زمین با سرعت خیلی زیادی دور خورشید میچرخه.پس سرعت نور خارج از جو زمین باید بیشتر باشه دیگه؟
ینی اگه یکی از خارج جو سرعت نور در کره زمین رو اندازه گیری کنه سرعت چرخش زمین هم به اون سیصد هزار کیلومتر اضافه میشه.پس سرعت نور خارج از جو زمین بیشتر خواهد بود نسبت به روی زمین.

و همینطور اگر یکی خارج از منظومه شمسی این سرعت رو حساب کنه باز هم سرعت بیشتر میشه چون سرعت حرکت خورشید هم بهش اضافه میشه.

همینطور خارج از کهکشان راه شیری و ...

پس هرچی دور تر میشیم نباید سرعت نور بیشتر باشه؟
ینی درواقع سرعت نور بیشتر نمیشه.سرعت نور در بیشترین حالت خودشه ولی ما روی زمین اون رو سیصد هزار کیلومتر بر ثانیه اندازه گیری کردیم ولی نمیتونیم بگیم این سرعت نوره.چون باید سرعت حرکت زمین و خورشید و منظومه شمسی و کهکشان راه شیری و ... رو هم بهش اضافه کنیم.


پس در واقع سرعت نور اینی که ما اندازه گیری کردیم نیست.باید سرعت حرکت زمین و خورشید و منظومه شمسی و کهکشان راه شیری و... رو هم بهش اضافه کنیم که سرعت واقعی نور رو محاسبه کنیم.

در واقع مثل اینه که ما سرعت نور رو مثلا توی قطاری که خودش دویست هزار کیلومتر در ثانیه حرکت میکنه،اندازه گیری کردیم و شده سیصد هزار کیلومتر در ثانیه.ولی درواقع پونصد هزار کیلومتر در ثانیه داره حرکت میکنه از دید کسی که بیرون قطاره.اونم به شرطی که اونی که بیرون قطاره خودش ثابت باشه


پس شاید ما هنوز سرعت واقعی نور رو نمیدونیم.چون زمین دور خورشید،خورشید دور یه چیز دیگه و همینطور تا بینهایت ادامه پیدا میکنه.
ما سرعت حرکت زمین و خورشید و ... رو شاید بتونیم به سرعت نور روی زمین اضافه کنیم.
اما تا فاصله چهارده ملیارد سال نوری هر چیزی عضو یه مجموعه بزرگتره که داره با یه سرعتی حرکت میکنه.باید سرعت حرکت همه اینا رو هم به سرعت نور اضافه کنیم که سرعت واقعیش رو متوجه شیم.

درسته؟
 
سپـاس : 0

ارسـال : 4


نام: Shahab farahani
نام نویسی: 98/3/14

ذکر نشده

Re: نگاهی نو به زمان

نوشتهاز سوی paradoxy در چهارشنبه 15 خرداد 1398 - 03:43

نه. سرعت نور، از دید هر ناظری اندازه گیری شه همون c هست بی چون و چرا در خلا البته. و نه خیر، شما توی قطار لامپ روشن کنی نور با همون سرعت c به شما میرسه و کم و زیاد نمیشه، چه از دید شما که داخل قطاری، چه از دید کسی که بیرون قطاره. این اصل نسبیت خاص هست. اگر درست تصور کرده باشم مثالتون رو این که نور $دیرتر$ میخواد به شما که سوار قطاری برسه، از دید ناظر بیرون قطار، بر خلاف تصورتون به این علت نیست که سرعت نسبی نور کمتر از c شده از دید ناظر بیرون قطار، بلکه دلیلش اینه که از دید ناظر بیرون قطار، قطار داره جا به جا میشه در هر لحظه و عاملی که میخواد سبب دیرتر رسیدن نور به ناظر داخل قطار بشه، از دید ناظر بیرون قطار، بیشتر شدن فاصله ای هست که نور میخواد طی بکنه تا برسه به ناظر درون قطار. (ناظر درون قطار، قطار و مکان لامپ رو ثابت میگیره، و نور از دید این ناظر کافیه قد طول قطار مسافت طی کنه، در حالی که از دید ناظر بیرون قطار، وقتی نور از لامپ میاد بیرون، علاوه بر این که مجبوره طول قطار رو طی کنه، چون ناظر انتهای قطار داره دور میشه از نوره هر لحظه، قد جا به جایی ناظر درون قطارم باید مسافت اضافی طی کنه و بنابرین دیرتر میرسه). یا دستکم واضح تر مثالتون رو بپرسید، مکان ناظر هارو مشخص کنید و بگید چی نسبت به چی کمتر یا بیشتر شده.
نماد کاربر
 
سپـاس : 963

ارسـال : 1848


نام: داود حاجي تقي تهراني
سن: 15 سال
نام نویسی: 93/10/22

ذکر نشده

Re: نگاهی نو به زمان

نوشتهاز سوی Shahabf در چهارشنبه 15 خرداد 1398 - 06:20

نه منظورم کم شدن سرعت نور نیست.
بذارید یه جور دیگه سوالمو مطرح کنم.
همونطور که گفتید c ثابته.

فرض کنید یه قطار داریم که توی خلا داره با سرعت دویست هزار کیلومتر بر ثانیه حرکت میکنه.
اگر قطار ثابت بود،سرعت نور توی قطار سیصد هزار کیلومتر بر ثانیه بود.
اما وقتی داره حرکت میکنه،اگر باز هم داخل قطار سرعت نور همونقدر باشه،سرعت حرکت قطار هم بهش اضافه میشه که قاعدتا نباید بشه چون مجموع سرعت نور و قطار بیشتر از c میشه که نباید بشه
 
سپـاس : 0

ارسـال : 4


نام: Shahab farahani
نام نویسی: 98/3/14

ذکر نشده

Re: نگاهی نو به زمان

نوشتهاز سوی Shahabf در چهارشنبه 15 خرداد 1398 - 06:21

فهمیدم مشکل کجاس.
همونطور که گفتید سرعت نور یا قطار تغییر نمیکنه.

فاکتور زمان تغییر میکنه درواقع یک ثانیه توی اون حالت بیشتر طول میکشه.

مرحوم انیشتین خیلی سال پیش گفته بود اینو.
یادم نبود :)))
 
سپـاس : 0

ارسـال : 4


نام: Shahab farahani
نام نویسی: 98/3/14

ذکر نشده

Re: نگاهی نو به زمان

نوشتهاز سوی paradoxy در چهارشنبه 15 خرداد 1398 - 13:29

Shahabf نوشته است:نه منظورم کم شدن سرعت نور نیست.
بذارید یه جور دیگه سوالمو مطرح کنم.
همونطور که گفتید c ثابته.

فرض کنید یه قطار داریم که توی خلا داره با سرعت دویست هزار کیلومتر بر ثانیه حرکت میکنه.
اگر قطار ثابت بود،سرعت نور توی قطار سیصد هزار کیلومتر بر ثانیه بود.
اما وقتی داره حرکت میکنه،اگر باز هم داخل قطار سرعت نور همونقدر باشه،سرعت حرکت قطار هم بهش اضافه میشه که قاعدتا نباید بشه چون مجموع سرعت نور و قطار بیشتر از c میشه که نباید بشه

سرعت حرکت قطار بهش اضافه نمیشه و گفتن این که صرفا فاکتور زمان میخواد مسئله رو حل کنه هم چندان درست نیست. شما خودت رو بزار داخل قطار، اصلا میتونی متوجه حرکتت باشی؟ قاعدتا نه، و خودت رو ساکن میدونی، بنابرین سرعت نور رو c اندازه میگیری خیلی عادی! همه ناظرا همینن، تصور میکنن ساکنن و سرعت اجسام دیگه رو اندازه میگیرن نسبت به خودشون. کجا این مسئله میخواد اذیت کنه؟ خب اونجا که جای نور اگه شما یک قطار دیگه بزاری، هم چنان شما خودت رو ساکن میدونی اما درین حالت سرعت قطار دوم رو اندازه بگیری میشه مجموع سرعت خودت و سرعت خود اون قطار نسبت به یک ناظر سومی که داره سرعت شما هارو نسبت خودش اندازه میگیره. چرا برای نور سرعتا جمع نمیشه پس؟ نمیدونیم، ما این رو به عنوان یک اصل پذیرفتیم که از دید همه ناظرا سرعت نور c هست، و معادله موج ماکسولم چنین پیش بینی ای رو داره. البته شما توی فرمول جمع نسبیتی سرعتا، سرعت هارو جمع بزنی واقعا، مشکلی پیش نمیاد و میبینی سرعت نور همچنان c میشه. صرف این که فاکتور زمان نسبیه، نمیتونه به داد ثبات سرعت نور از دید همه مراجع لخت برسه چون اولا) نسبی بودن زمان از تبدیلات لورنتس ایجاب میشه که خود تبدیلات لورنتس با فرض ثابت بودن سرعت نور از دید همه ناظرا پیدا شده!!! نمیشه دوباره از خود تبدیل لورنتس برای توجیه c بودن سرعت نور از دید همه ناظرا استفاده کرد، یک دور باطله این کار 2)خب چرا برای نور اینطوریه فقط؟ مگه اتساع زمان فقط واسه نوره و روی سرعت اون میخواد اثر خاصی بزاره؟ چرا واسه سرعت اجسام دیگه این بساط نیست؟ 3) اگه نور ارسال شده از قطار دور بشه (یعنی نور و قطار هم جهت باشه حرکتشون) اون موقع سرعتا باید از هم کم بشن، اگه شما با اتساع زمان میخوای جلوی زیاد شدن سرعت نور رو بگیری، اینجارو چطوری توجیه میکنی که سرعتا کم نمیشه از هم و سرعت نور همچنان c ه؟ تسرع زمان که نداریم.
نماد کاربر
 
سپـاس : 963

ارسـال : 1848


نام: داود حاجي تقي تهراني
سن: 15 سال
نام نویسی: 93/10/22

ذکر نشده

Re: نگاهی نو به زمان

نوشتهاز سوی رضا دانشجو در يكشنبه 19 خرداد 1398 - 13:53

سلام دوستان میبخشید چند مدت نبودم میبینم که اصلا موضوع تغییر کرده ببخشید ها من بحث رو دوست دارم ولی سعی کنیم از بحث اصلی هم منحرف نشیم.ممنون
و اگر برتو ببندد همه ره ها وگذرها ره پنهان بنماید که کس ان راه نداند
نماد کاربر
 
سپـاس : 11

ارسـال : 92


نام: رضا ابراهیمی
سن: 27 سال
نام نویسی: 96/3/30

مرد

Re: نگاهی نو به زمان

نوشتهاز سوی Reyhaneh.M در دوشنبه 27 خرداد 1398 - 21:32

میشه به طور مفصل و جمع و جور بگین زمان دقیقا چیه؟
تا کجا میتوان تو را دوست داشت و از خوشی نمرد ؟!:)
 
سپـاس : 2

ارسـال : 28


شهر: تهران
نام نویسی: 98/1/12

زن

Re: نگاهی نو به زمان

نوشتهاز سوی رضا دانشجو در سه شنبه 28 خرداد 1398 - 11:48

زمان در واقع چیزی نیست که ساعت بتواند آنرا نشان دهد چون ساعت گردش دایره ای ثانیه شمار است که با گردش دقیقه شمار و ساعت شمار همراه میشود و همانطوریکه میدانیم گردش دایره ای همواره در حال تکرار شدن است. در نتیجه هر روز که میگذرد ما شاهد همان گردش اولیه ایم و اما فصلها و شبانه روز که مدام از پی هم میآیند هم بصورت گردشی تکرار میشوند پس درست است بگوئیم گردش ایام. ولی دلیل اینکه به این صورت منظم و دقیق باهم تطابق دارند باید به حرکت برگردد زیرا این زمان که خلق دست ماست از روی حرکت زمین و سایر سیارات و منظومه ویا حتی کهکشان تنظیم شده است و به بخش های کوچکتر نظیر ساعت و یا حتی ثانیه تقسیم شده است پس وقت و مطابقتش به دلیل حرکت است و برای همین بکار ما میاید.در نتیجه سایر حرکت ها نسبت به حرکت اصلی سنجیده میشود همینطور سایر تغییرات بعبارت دیگر ما همه در هر حال درحال حرکتیم.حال دوباره به ساعت برمی گردیم از آنجا که میدانیم گردش دایره ای عقربه ها همانندی رفتز و آمد آونگ زیر آن همچنان تکرار میشوند پس مفهوم زمان چیز دیگری است حال اگر همان آونگ رادر نظر بگیریم که برای یک لحظه کند تر میشود به مفهوم زمان دست پیدا میکنیم در نتیجه مفهوم زمان مدتی
نیست که ما آنرا براساس حرکت سیارات تنظیم کنیم و به قسمت های کوچکتر تقسیم نماییم بلکه زمان تند یا کند میگردد و مفهومی دیگر دارد. ابتدا دشوار است که بخواهیم مفهوم زمان و وابستگی آنرا به حرکت و گرانش بگوئیم فقط همین کافی است که چون همه ما در حال حرکتیم

زمان برای ما معنی دارد«گرانش بروی ما تاثیر دارد»و زمان ما از روی همین حرکت تعیین شده است و در ادامه میتوان گفت زمان حرکت و گرانش سه روی یک سکه اند!!!
حال با نگاه به انقباض لورنس و سایر پدیده ها مانند ژئودزیک ها شاید بتوان گفت:که حرکت نیز نسبی است و نسبت به زمان «یا گرانش» اندازه گیری میشود و میشود گفت:خود حرکت نیز «مانند زمان یا گرانش»مفهوم است در واقع مسافتی که به قسمت های کوچکتر تقسیم کرده ایم«مثل زمان» نسبت به زمان و گرانش که در آن زندگی میکنیم. طبق فرمول مشهور انیشتین 2*e=mc که ثابت میکند اگر با سرعت نور حرکت کنیم به انرژی تبدیل میشویم میتوان اینگونه تصور کرد که حرکت راهی برای تبدیل جرم به انرژی است و در توضیح اینکه چرا با دادن انرژی جرم حرکت میکند میشود اینطور برداشت کرد که هرکدام از ما با داشتن جایی در این حرکت بزرگ«چرخش سیارات،منظومه شمسی،کهکشان.......»دارای مقدار معینی انرژی و جرم هستیم که با انرژی گرفتن به یک جای جدید نسبت به مبدا«فرض که همه حرکت ها بدور آن مکان است» و دارای سطح انرژی خاص و جایگاه جدید منتقل میشویم.
دقت شود اگر جرم با وارد شدن انرژی حرکت نکند گرما آزاد میکند که در واقع واکنش فضا زمان به انرژی در همان مکان است پس گرما انرژی نیست فقط واکنش بعد گرانش است و اگر جسم حرکت کند با تغییر مکان به مکان هم عرض انرژی اش میرسد و تا زمانیکه زمان معنی دار نشود حرکت مقابل گرماست ولی اگر زمان معنی دار شود حرکت سبب رفتن جرم به بعد دیگر میشود که در این صورت نور میشود.
و اگر برتو ببندد همه ره ها وگذرها ره پنهان بنماید که کس ان راه نداند
نماد کاربر
 
سپـاس : 11

ارسـال : 92


نام: رضا ابراهیمی
سن: 27 سال
نام نویسی: 96/3/30

مرد

Re: نگاهی نو به زمان

نوشتهاز سوی عبدالرضا علي پور در سه شنبه 28 خرداد 1398 - 17:47

رضا دانشجو نوشته است:زمان در واقع چیزی نیست که ساعت بتواند آنرا نشان دهد چون ساعت گردش دایره ای ثانیه شمار است که با گردش دقیقه شمار و ساعت شمار همراه میشود و همانطوریکه میدانیم گردش دایره ای همواره در حال تکرار شدن است. در نتیجه هر روز که میگذرد ما شاهد همان گردش اولیه ایم و اما فصلها و شبانه روز که مدام از پی هم میآیند هم بصورت گردشی تکرار میشوند پس درست است بگوئیم گردش ایام. ولی دلیل اینکه به این صورت منظم و دقیق باهم تطابق دارند باید به حرکت برگردد زیرا این زمان که خلق دست ماست از روی حرکت زمین و سایر سیارات و منظومه ویا حتی کهکشان تنظیم شده است و به بخش های کوچکتر نظیر ساعت و یا حتی ثانیه تقسیم شده است پس وقت و مطابقتش به دلیل حرکت است و برای همین بکار ما میاید.در نتیجه سایر حرکت ها نسبت به حرکت اصلی سنجیده میشود همینطور سایر تغییرات بعبارت دیگر ما همه در هر حال درحال حرکتیم.حال دوباره به ساعت برمی گردیم از آنجا که میدانیم گردش دایره ای عقربه ها همانندی رفتز و آمد آونگ زیر آن همچنان تکرار میشوند پس مفهوم زمان چیز دیگری است حال اگر همان آونگ رادر نظر بگیریم که برای یک لحظه کند تر میشود به مفهوم زمان دست پیدا میکنیم در نتیجه مفهوم زمان مدتی
نیست که ما آنرا براساس حرکت سیارات تنظیم کنیم و به قسمت های کوچکتر تقسیم نماییم بلکه زمان تند یا کند میگردد و مفهومی دیگر دارد. ابتدا دشوار است که بخواهیم مفهوم زمان و وابستگی آنرا به حرکت و گرانش بگوئیم فقط همین کافی است که چون همه ما در حال حرکتیم

زمان برای ما معنی دارد«گرانش بروی ما تاثیر دارد»و زمان ما از روی همین حرکت تعیین شده است و در ادامه میتوان گفت زمان حرکت و گرانش سه روی یک سکه اند!!!
حال با نگاه به انقباض لورنس و سایر پدیده ها مانند ژئودزیک ها شاید بتوان گفت:که حرکت نیز نسبی است و نسبت به زمان «یا گرانش» اندازه گیری میشود و میشود گفت:خود حرکت نیز «مانند زمان یا گرانش»مفهوم است در واقع مسافتی که به قسمت های کوچکتر تقسیم کرده ایم«مثل زمان» نسبت به زمان و گرانش که در آن زندگی میکنیم. طبق فرمول مشهور انیشتین 2*e=mc که ثابت میکند اگر با سرعت نور حرکت کنیم به انرژی تبدیل میشویم میتوان اینگونه تصور کرد که حرکت راهی برای تبدیل جرم به انرژی است و در توضیح اینکه چرا با دادن انرژی جرم حرکت میکند میشود اینطور برداشت کرد که هرکدام از ما با داشتن جایی در این حرکت بزرگ«چرخش سیارات،منظومه شمسی،کهکشان.......»دارای مقدار معینی انرژی و جرم هستیم که با انرژی گرفتن به یک جای جدید نسبت به مبدا«فرض که همه حرکت ها بدور آن مکان است» و دارای سطح انرژی خاص و جایگاه جدید منتقل میشویم.
دقت شود اگر جرم با وارد شدن انرژی حرکت نکند گرما آزاد میکند که در واقع واکنش فضا زمان به انرژی در همان مکان است پس گرما انرژی نیست فقط واکنش بعد گرانش است و اگر جسم حرکت کند با تغییر مکان به مکان هم عرض انرژی اش میرسد و تا زمانیکه زمان معنی دار نشود حرکت مقابل گرماست ولی اگر زمان معنی دار شود حرکت سبب رفتن جرم به بعد دیگر میشود که در این صورت نور میشود.

فکر کنم نیاز به توضیح بیشتر باشه شما میگید گرما انرژی نیست ؟ در صورتی که همه میدونند سرما و گرما نوعی از انواع انرژی هست
 
سپـاس : 81

ارسـال : 430


نام: عبدالرضا علي پور
نام نویسی: 94/7/18

ذکر نشده

Re: نگاهی نو به زمان

نوشتهاز سوی رضا دانشجو در سه شنبه 28 خرداد 1398 - 19:26

سلام در واقع به نظر من گرما واکنش بعد فضا زمان به افزایش انرژی در همان مکان است.در واقع جرم و فضا با هم در تعاملند.
و اگر برتو ببندد همه ره ها وگذرها ره پنهان بنماید که کس ان راه نداند
نماد کاربر
 
سپـاس : 11

ارسـال : 92


نام: رضا ابراهیمی
سن: 27 سال
نام نویسی: 96/3/30

مرد

Re: نگاهی نو به زمان

نوشتهاز سوی عبدالرضا علي پور در سه شنبه 28 خرداد 1398 - 21:36

رضا دانشجو نوشته است:سلام در واقع به نظر من گرما واکنش بعد فضا زمان به افزایش انرژی در همان مکان است.در واقع جرم و فضا با هم در تعاملند.

با این موضوع که جرم و فضا با هم درتعامل هستند موافقم (جرم را اگر بعنوان ماده و انرژی مریی و قابل مشاهده ) در نظر بگیریم از همون ابتدای شروع عالم و قبل از اون و بعد از انفجار بزرگ با (فضا که نوعی ماده و انرژی تاریک )به حساب میاد در تعامل بوده و هستند و بر هم نیرو وارد میکنند
 
سپـاس : 81

ارسـال : 430


نام: عبدالرضا علي پور
نام نویسی: 94/7/18

ذکر نشده

قبلیبعدی

بازگشت به نسبیت

چه کسی هم اکنون اینجاست ؟

کاربرانی که در این تالار هستند: بدون کاربران عضو شده و 3 مهمان